Μετά την επίθεση ιρανικού μη επανδρωμένου στρατιωτικού drone στις Βρετανικές Βάσεις στο Ακρωτήρι, που τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς τη Δευτέρα 1-2 Μαρτίου 2026 προκάλεσε τρόμο και αναστάτωση στους κατοίκους της περιοχής, ο πόλεμος ΗΠΑ και Ισραήλ ενάντια στο ισλαμιστικό καθεστώς του Ιράν δεν «άγγιξε» απλώς αλλά επηρέασε για τα καλά και την Κύπρο. Τρεις μέρες μετά, με τον πόλεμο να συνεχίζεται, το νησί βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού ιδιαίτερα μέσα και γύρω από τις Βάσεις, με την Πολιτική Άμυνα, την Εθνική Φρουρά και την Αστυνομία να έχουν ενεργοποιηθεί στον ύψιστο βαθμό, κοινότητες να έχουν εκκενωθεί από τους κατοίκους τους που φιλοξενούνται σε άλλους χώρους και πολλά σχολεία της περιοχής να παραμένουν κλειστά.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, η καταπίεση του λαού του Ιράν από τους σκληροπυρηνικούς θρησκευτικούς εξουσιαστές είναι και «δική» μας υπόθεση αφού είναι χιλιάδες οι Ιρανοί που τα τελευταία 20 τουλάχιστον χρόνια κατέφυγαν στην Κύπρο ως πολιτικοί πρόσφυγες, εργάζονται και δημιούργησαν οικογένειες. Κάποιοι έμειναν εδώ για ένα διάστημα και στη συνέχεια έφυγαν για άλλες χώρες στην Ευρώπη. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο σκηνοθέτης Hooman Shabahang που, μάλιστα, είχε ανεβάσει στη Λευκωσία με τη θεατρική του ομάδα το βραβευμένο θεατρικό έργο «Τούνελ», μια συγκλονιστική διαμαρτυρία ενάντια στους δικτάτορες της πατρίδας του.
Πρόκειται για την περιπέτεια ενός άτυχου άντρα που αποφασίζει ν’ αυτοκτονήσει αλλά ο θάνατος δεν είναι το τέλος γι’ αυτόν. Στον άλλο κόσμο οι θεοί του είπαν ότι δεν του είχαν δώσει άδεια να πεθάνει κι έτσι τον κλείνουν σε ένα κελί βαθιά μέσα στην κόλαση. Εκεί γνωρίζει δυο άλλους «καταραμένους» τύπους και αποφασίζουν να δραπετεύσουν μαζί. Αντιμετωπίζουν διάφορα ασυνήθιστα και απρόβλεπτα γεγονότα και φτάνουν στο «τούνελ», ένα σημείο μεταξύ αυτού και του άλλου κόσμου, προσπαθώντας ν’ αλλάξουν την τύχη τους από την κόλαση στον παράδεισο. Όμως, οι θεοί τους συλλαμβάνουν για τα «εγκλήματα» τους – επειδή δραπέτευσαν, επειδή ελπίζουν για μια καλύτερη ζωή και επειδή θέλουν να κάνουν φίλους. Τους καταδικάζουν και τους στέλνουν πίσω στην πραγματική ζωή κι αυτή είναι η χειρότερη τιμωρία τους! Νιώθουν θλίψη αφού δεν θέλουν αυτό τον κόσμο, αλλά δεν τα παρατούν και στο τέλος βρίσκουν ένα χάρτη που ίσως τους βοηθήσει να ξεφύγουν…
Το έργο είναι η ιστορία ενός μεγάλου έθνους που αναζητεί με αγωνία τον παράδεισο του. Την ελευθερία του. Όμως, το τιμωρούν οι σαδιστές δεσμοφύλακες του γιατί θέλει να ζήσει, γιατί ελπίζει στο μέλλον και γιατί επιδιώκει να έχει φίλους και να βγει από το τούνελ της απομόνωσης.
