Οι τίτλοι της ειδησεογραφίας, εγχώριας και διεθνής, στάζουν φόβο και αγωνία παντού στον κόσμο.
Γυρεύω μία, έστω, εξαίρεση. Βρίσκω το Λιχτενστάϊν. Το «άγνωστο» καταπράσινο πριγκιπάτο της Ευρώπης. Ανάμεσα στην Αυστρία και την halt.
Δεν είναι μόνο αυτό, όμως. Έψαξα να βρω μερικά στοιχεία. Μελαγχόλησα.
Η γεωγραφική της τοποθεσία είναι ιδανική. Βρίσκεται ανάμεσα στην Αυστρία και την Ελβετία. Γείτονες να σου τύχουν…
Επίσης, είναι η μοναδική γερμανόφωνη χώρα που δεν συνορεύει με την Γερμανία.
Παρά το γεγονός ότι είναι μικρή χώρα. Όπως και η Κύπρος. Εντούτοις κρατάει χαμηλό προφίλ. Όχι όπως η Κύπρος
Μπορούμε να πούμε και το ίδιο για την Κύπρο μας; Δεν νομίζω.
Είναι ελληνόφωνη χώρα, έστω και με κάτι απαίσιους … αγγλισμούς. Όπως: Το μότοργουέϊ. Το άλτ, που φέρνει και λίγο από Γερμανία. Αλλά μάλλον το πήραμε από το αγγλικό, λόγω αποικιοκρατίας.
Στα πιο σοβαρά όμως, μια ανάρτηση στο «Χ» από τον Shanaka Anslem Perera, συγγραφέα του εξαιρετικού, μπεστ σελερ βιβλίου The Ascent Begins (Αρχίζει η Άνοδος), ανεξάρτητος αναλυτής, κυρίως για οικονομία και γεωστρατηγικά, Τεχνητή Νοημοσύνη και επιστήμη, νομίζω πως λέει πολλά. Που, προσωπικά, δεν με ενθουσιάζουν:
Το Ισραήλ υπέγραψε αμυντική σύμβαση αξίας 650 εκατομμυρίων ευρώ στην Αθήνα στις 6 Απριλίου, ενώ ταυτόχρονα βομβάρδιζε το μεγαλύτερο πετροχημικό συγκρότημα του Ιράν, δολοφονούσε τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών του IRGC και διαχειριζόταν μια πρόταση για διφασική κατάπαυση του πυρός στην οποία δεν είχε συμφωνήσει.
Η συμφωνία αφορά 36 εκτοξευτές πυραύλων PULS της Elbit Systems, πυραύλους ακριβείας με βεληνεκές έως και 300 χιλιόμετρα, πυρομαχικά που κινούνται άσκοπα και ένα δεκαετές πακέτο υποστήριξης για την Ελλάδα. Ο αγοραστής δεν συμμετέχει στον πόλεμο του Ιράν. Ο αγοραστής προετοιμάζεται για έναν εντελώς διαφορετικό αντίπαλο. Τα συστήματα PULS θα αναπτυχθούν στα βορειοανατολικά σύνορα της Ελλάδας και στα νησιά του Αιγαίου. Το βεληνεκές καλύπτει τη δυτική Τουρκία.
Η σύμβαση εγκρίθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο σε μία κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση τον Δεκέμβριο του 2025, τρεις μήνες πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν.
Η χρονική στιγμή δίνει το αδιανόητο: Μια χώρα, το Ισραήλ, που διεξάγει τον μεγαλύτερο πόλεμό της από το 1973, έκανε μια μικρή παύση για να κλείσει τη μεγαλύτερη συμφωνία εξαγωγής όπλων στην Ανατολική Μεσόγειο φέτος.
Το μήνυμα δεν είναι στρατιωτικό. Εμπορικό και στρατηγικό είναι. Το Ισραήλ αποδεικνύει ότι η αμυντική του βιομηχανία λειτουργεί ακόμα και σε καιρό πολέμου. Ό,τι τα όπλα του δοκιμάζονται στη μάχη, σε πραγματικό χρόνο. Και ότι οι συμμαχίες του εκτείνονται πέρα από την τρέχουσα σύγκρουση, στην δομική αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η Ελλάδα, από την άλλη, δείχνει ότι θεωρεί το Ισραήλ, όχι τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως τον κύριο αμυντικό εταίρο της για το χώρο του Αιγαίου. Ένα μέλος του ΝΑΤΟ αγοράζει ισραηλινό πυροβολικό για να αποτρέψει ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ.
Το Ισραήλ διεξάγει πόλεμο και την ίδια στιγμή πουλάει όπλα…
Μιλάμε για την μεγαλύτερη βιομηχανία στον κόσμο. Τρισεκατομμύρια ευρώ και δολάρια έχουν δαπανηθεί για να θωρακιζόμαστε. Δεν είναι τρέλα;
