Θα ανέμενε κάποιος να ασχοληθώ με το πολύκροτο θέμα «Σάντη» που ταλανίζει την κυπριακή πραγματικότητα εδώ και μέρες. Το συμπέρασμα μου, με αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας, είναι ότι κάτι «βρωμεί», οπότε θα αναμένω τα επίσημα πορίσματα.
Σήμερα, θα ασχοληθώ με θεολογία και επιστήμη, με την κοσμογονία ειδικότερα, τη Δημιουργία του σύμπαντος.
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος εξορίστηκε μαζί με άλλους χριστιανούς στην Πάτμο επί αυτοκράτορα Δομιτιανού, όπου έγραψε την Αποκάλυψη.
Η εναρκτήρια πρόταση του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου (1,1), είναι: «Εν αρχή ην ο λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος.» Η φράση αυτή θεολογικά δηλώνει την προαιώνια ύπαρξη του Ιησού Χριστού (Λόγος) ως Θεού, πριν από τη δημιουργία του κόσμου. Ο «Λόγος» αναφέρεται στον Υιό του Θεού (Ιησού), ο οποίος υπήρχε πριν από τον χρόνο και τη δημιουργία. Δηλαδή, ο Λόγος υπήρχε ήδη «εν αρχή» (πριν τον χρόνο). Η φράση υπογραμμίζει τη θεότητα του Λόγου και τη στενή σχέση Του με τον Θεό Πατέρα. Στο προοίμιο του ο Άγιος Ιωάννης, μας υποδεικνύει ότι ο Χριστός προϋπήρχε προ της Δημιουργίας του κόσμου και ότι ήταν Θεός.
Ας πάρουμε και την επιστημονική άποψη για τη Δημιουργία, για το πώς ξεκίνησαν όλα.
Η κυρίαρχη επιστημονική θεωρία για την προέλευση και την εξέλιξη του Σύμπαντος είναι η Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang), που όμως δεν είναι έκρηξη, απλά επικράτησε να λέγεται έτσι. Ο όρος «Big Bang» χρησιμοποιήθηκε αρχικά ειρωνικά από τον αστρονόμο Fred Hoyle το 1950, αλλά επικράτησε για να περιγράψει αυτή την κοσμολογική εξέλιξη. Το Σύμπαν ήταν συμπιεσμένο σε ένα μόνο σημείο σε μια εξαιρετικά θερμή και πυκνή κατάσταση (μοναδικότητα). Ξαφνικά άρχισε να διαστέλλεται ο χώρος στον οποίο βρίσκεται το σύμπαν (πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια) και έκτοτε διαστέλλεται και ψύχεται συνεχώς. Σύμφωνα με τη θεωρία του Big Bang, αυτή υπήρξε η χρονική στιγμή που δημιουργήθηκε ο χρόνος, ο χώρος και η ύλη.
Από την αρχική «καυτή» σούπα σωματιδίων, το Σύμπαν ψύχθηκε, επιτρέποντας τον σχηματισμό ατόμων, άστρων και γαλαξιών.
Η διαστολή του σύμπαντος παρατηρήθηκε πρώτα από τον Edwin Hubble με ένα ισχυρό τηλεσκόπιο. Βασίστηκε στο γνωστό φαινόμενο της Φυσικής, το φαινόμενο Doppler, σύμφωνα με το οποίο όταν μια φωτεινή πηγή πλησιάζει σε εμάς το χρώμα του στίγματος της είναι μπλε, ενώ όταν απομακρύνεται από εμάς το χρώμα του στίγματος της είναι κόκκινο. Ο Hubble παρατήρησε ότι οι περισσότεροι γαλαξίες ήταν χρώματος κόκκινου. Έτσι τέθηκαν τα θεμέλια της θεωρίας της διαστολής του Σύμπαντος.
Για να εξηγήσουμε τη διαστολή ας θεωρήσουμε ένα μπαλόνι στο οποίο επικολλούμε μικρά χαρτάκια που θα αναπαριστούν τους γαλαξίες πριν το φουσκώσουμε. Όταν το φουσκώσουμε διαπιστώνεται ότι όλοι οι γαλαξίες απομακρύνονται μεταξύ τους. Αυτό οφείλεται στο ότι μεγαλώνει ο χώρος μέσα στον οποίο βρίσκονται οι γαλαξίες.
Οι Φυσικοί επιστήμονες «κινήθηκαν» προς τα πίσω και κατέγραψαν τι επακολούθησε τη «Μεγάλη Έκρηξη». Δεν έφτασαν ποτέ στο σημείο 0 (σημείο «έκρηξης»), δηλαδή όταν άρχισε η διαστολή και ακόμα περισσότερο τι προϋπήρχε και τι προκάλεσε τη διαστολή. Έφτασαν και κατέγραψαν τι συνέβη από το 10-48 δευτερολέπτου (=1/1,000.000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000 δευτερολέπτου) μετά το Big Bang.
Αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη (πριν από 13,8 δισ. χρόνια), το σύμπαν ήταν εξαιρετικά θερμό και πυκνό. Δεν υπήρχαν άτομα, παρά μόνο «σούπα» από υποατομικά σωματίδια (κουάρκ, ηλεκτρόνια).
Σύμφωνα με την επιστημονική κοσμογονία (Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης), τα πρώτα άτομα δημιουργήθηκαν περίπου 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη (Εποχή του Ανασυνδυασμού) το σύμπαν ψύχθηκε αρκετά (στους περίπου 3000 Kelvin), επιτρέποντας στα ηλεκτρόνια να ενωθούν με τους πυρήνες. Τότε σχηματίστηκαν τα πρώτα ουδέτερα άτομα (κυρίως υδρογόνου). Η θερμοκρασία άρχισε σταδιακά να πέφτει και μετά από αρκετό χρόνο άρχισαν να σχηματίζονται και άλλα άτομα.
Στο πλαίσιο της κοσμογονίας και της χημικής εξέλιξης, οι πρώτες οργανικές ενώσεις εμφανίστηκαν πολύ πριν από τη ζωή. Πριν από την εμφάνιση της ζωής στη Γη (η οποία υπολογίζεται πριν από περίπου 3,5-4 δισεκατομμύρια χρόνια), συνθήκες με υψηλή ενέργεια (ηλεκτρικές εκκενώσεις, υπεριώδης ακτινοβολία) επέτρεψαν τη δημιουργία οργανικών μορίων από ανόργανα υλικά στην «αρχέγονη σούπα» των ωκεανών. Η πρώτη σημαντική μεταβολική πορεία που παρήγαγε οργανικές ενώσεις (υδατάνθρακες) σε μεγάλη κλίμακα ήταν η φωτοσύνθεση, χρησιμοποιώντας φως, διοξείδιο του άνθρακα και νερό.
Συνοπτικά, οι πρώτες οργανικές ενώσεις εμφανίστηκαν στο σύμπαν πολύ νωρίς, ενώ στη Γη προηγήθηκαν της βιολογικής ζωής, σχηματιζόμενες αβιοτικά στην ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς της πρώιμης περιόδου.
Άρα, το Big Bang (Μεγάλη Έκρηξη), πριν από περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, δεν ήταν μια «έκρηξη» στον χώρο, αλλά η ταχύτατη διαστολή του ίδιου του χωροχρόνου από μια αρχική κατάσταση τεράστιας πυκνότητας και θερμοκρασίας.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η αιτία που προκάλεσε την ταχύτατη διαστολή του παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια σήμερα, παρόλη την εξέλιξη της επιστήμης. Υπάρχουν μόνο διάφορες θεωρίες.
Ακόμα μεγαλύτερο μυστήριο παραμένει τι προϋπήρχε της Μεγάλης Έκρηξης.
Παραμένει άγνωστο τι προκάλεσε τη διαστολή.
Γιατί δημιουργήθηκαν οι συγκεκριμένοι φυσικοί νόμοι;
Γιατί όχι άλλοι;
Οπότε επανερχόμαστε στο ευαγγέλιο του Ιωάννη: «Εν αρχή ην ο λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος.» που μας υποδεικνύει ότι ο Χριστός προϋπήρχε προ της Δημιουργίας του κόσμου και ότι ήταν Θεός.
Ίσως μελλοντικά η επιστήμη λύσει και αυτό το μυστήριο.
