Άμα είναι για διορισμούς, προαγωγές, μεταθέσεις, προσλήψεις, τα κόμματα πιάνουν πουλιά στον αέρα. Και δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω. Ευτυχώς χθες υπήρξε -με μεγάλη καθυστέρηση, κ. Πρόεδρε- συνεννόηση μεταξύ της Προεδρίας και του Γενικού Ελεγκτή και ας ελπίσουμε ότι το «μέγα θέμα» των ημερών θα τύχει σωστής και νόμιμης διαχείρισης. Μια και καλή. Για να ηρεμήσουν τα πνεύματα στο εσωτερικό των κομμάτων. Τα οποία είναι συνηθισμένα και ταγμένα στην αξιοκρατία, τον σεβασμό των προβλεπόμενων διαδικασιών και την επιλογή των αρίστων.
Σε αντίθεση με την υπόθεση της φοιτήτριας ή κάποιων άλλων διορισμών, τα κόμματα δεν είπαν λέξη για ένα πολύ πιο σοβαρό θέμα πολιτειακής τάξης, όπως το χαρακτήρισε το Ανώτατο Δικαστήριο. Δηλαδή, την «άνω ποταμών» απόφαση του Ανωτάτου να απορρίψει σαν εκπρόθεσμη την προσφυγή του Δήμου Αγλαντζιάς εναντίον του νόμου που τον μετατρέπει σε διαμέρισμα του νέου ευρύτερου Δήμου Λευκωσίας, χωρίς τη συγκατάθεση της οικείας τοπικής αρχής και των δημοτών. Και την έκρινε εκπρόθεσμη επειδή, λέει, κατατέθηκε μετά την υπογραφή του νόμου από τον Πρόεδρο και την έναρξη ισχύος του νόμου και όχι μετά την ψήφιση από τη Βουλή. Ενώ όλοι ξέραμε ως τώρα πως ένας νόμος οριστικοποιείται («αποκρυσταλλώνεται», όπως είναι η διατύπωση στο Σύνταγμα) μόνο όταν υπογραφεί από τον ΠτΔ και δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα. Παραδείγματα νόμων που ψηφίστηκαν από τη Βουλή αλλά δεν ίσχυσαν ποτέ και δεν δημιούργησαν κανένα αποτέλεσμα, πάρα πολλά. Ο προηγούμενος Πρόεδρος, για παράδειγμα, έχει το ρεκόρ σε αναπομπές και αναφορές. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις η ψήφιση ενός νόμου από την -αντιπολιτευόμενη- Βουλή επί ημερών Αναστασιάδη είχε τη σημασία ενός γκολ στην εποχή του VAR. Πανηγυρίζεις χλιαρά αν είσαι με αυτόν που πέτυχε το γκολ ή βρίζεις από μέσα σου, αν είσαι με αυτόν που το έφαγε, μέχρι να αποφασίσει οριστικά το VAR και συμφωνήσει μαζί του ο διαιτητής. Και μόνο τότε «αποκρυσταλλώνεται» η χαρά ή η λύπη.
Η απόφαση του Ανωτάτου διέγραψε τη διαδικασία του πολιτειακού VAR kai έβγαλε από τη δύσκολη θέση και την εκτελεστική εξουσία και τη νομοθετική. Θα έτρεχαν και δεν θα έφταναν αν το Ανώτατο εξέταζε την προσφυγή επί της ουσίας και κυρίως αν συμφωνούσε πως είχαν υποχρέωση οι δύο εξουσίες να ρωτήσουν και τους δημότες για τα νέα όρια των δήμων τους. Ή για τη μετατροπή τους σε διαμερίσματα.
Η απόφαση του Ανωτάτου είχε εξόφθαλμα και πολιτική διάσταση. Αλλά τα λαλίστατα κόμματα, που ξελαρυγγίζονται για διορισμούς συνεργατών, δεν έκριναν σκόπιμο να κάνουν το παραμικρό σχόλιο. Για ένα θέμα, επαναλαμβάνω, πολιτειακής τάξης, όπως το χαρακτήρισε το Ανώτατο. Ούτε καν το ΑΚΕΛ, που νομίζω ήταν το κόμμα που πρώτο απ’ όλα επέμενε σε ψηλούς τόνους και με σοβαρή επιχειρηματολογία πως η σύνθεση και τα όρια των νέων δήμων έπρεπε για νομικούς και πολιτικούς λόγους να περάσει μέσα από τοπικά δημοψηφίσματα.
Πιστεύω πως και η αρχική αντίδραση του Δήμου Αγλαντζιάς ήταν χλιαρή, μπροστά στην απογοητευτική απόφαση του Ανωτάτου. Απογοητευτική όχι γιατί απογοήτευσε τους Αγλαντζιώτες, αλλά γιατί ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Ήταν μια απόφαση της τρίτης εξουσίας που βόλεψε τέλεια τις άλλες δύο. Παρακάμπτοντας την ουσία. Με τον ισχυρισμό ότι η προσφυγή άργησε μερικές μέρες.
Ευτυχώς χθες το δημοτικό συμβούλιο Αγλαντζιάς επανήλθε και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Υποστηρίζοντας ότι δεν εφαρμόστηκε από το Ανώτατο προηγούμενη νομολογία, σύμφωνα με την οποία η προθεσμία για προσφυγή αρχίζει από τη δημοσίευση του νόμου. «Είναι πραγματικά αδιανόητο», γράφει ο Δήμος Αγλαντζιάς, «να κρίνεται εκπρόθεσμη η προσφυγή του δήμου, όταν η ίδια η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθόρισε σε προηγούμενες αποφάσεις της ως έναρξη της προθεσμίας των 30 ημερών, για σκοπούς του άρθρου 139 του Συντάγματος, τη δημοσίευση του νόμου στην επίσημη εφημερίδα».
Και προσθέτει αυτό που τα κόμματα έκαναν πως δεν είδαν: «Πρόκειται για μία πρωτοφανή απόφαση, που δίνει την εντύπωση ότι έχει πολιτικό και όχι νομικό υπόβαθρο και η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει τον τόπο σε επικίνδυνες ατραπούς στο μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι η απόφαση ανοίγει μια τεράστια συζήτηση για τον τρόπο και τα κριτήρια στη βάση των οποίων αποδίδεται η δικαιοσύνη στη χώρα μας».
