Σας πάω πίσω στον Ιανουάριο του 2014. Την Πέμπτη είχε γίνει ο βιασμός του νεαρού κρατούμενου στις Κεντρικές Φυλακές, την Παρασκευή βούιζε όλη η Κύπρος μέσα από τα social media, το Σάββατο το βράδυ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν μαζί με τις θυγατέρες και τους γαμπρούς του πρώτο τραπέζι πίστα στη standup comedy παράσταση «ΜνημόνιΩΧ» του Λούη Πατσαλίδη, ήπιε τα ποτά του, έκανε πασιαμά, πέταξε και μερικά τασάκια -πλάκα να γίνεται- τραγούδησε σαν άλλος Στράτος Διονυσίου και το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» και… Και την Κυριακή το πρωί θύμωσε πάρα πολύ με όσα συνέβαιναν στις φυλακές – όχι τίποτα σοβαρό, ψιλοπράγματα. Να, 4 αυτοκτονίες, δυο-τρεις ακόμα βιασμοί, ένας αυτοπυρπολισμός, κάμποσες ανεπιτυχείς απόπειρες αυτοχειρίας…
Όχι μόνο θύμωσε, λοιπόν, ο Πρόεδρος, αλλά έσπευσε μάλιστα να επισκεφτεί το θύμα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου νοσηλευόταν, για να του δώσει θάρρος, να τον διαβεβαιώσει ότι ο ίδιος και το κράτος είναι στο πλευρό του, να διαβεβαιώσει ότι θα πέσουν κεφάλια και, τέλος, να του ζητήσει να μην πτοηθεί από τις απειλές και να μιλήσει στις Αρχές.
– «Ακούγεστε οργισμένος», του είπε η δημοσιογράφος καθώς αναχωρούσε από το Γενικό Νοσοκομείο.
– «Όσο δεν φαντάζεστε», απάντησε ο Πρόεδρος με το φρύδι του ανασηκωμένο όπως ακριβώς, χρόνια τώρα, καρτερούμεν μέραν νύχταν να ανασηκώσει τις πλάτες του και ο Πενταδάκτυλος.
Ε, περιττό να σας πω πως, έξι μήνες μετά κι ενώ αναμενόταν να αρχίσει ενώπιον του δικαστηρίου η εκδίκαση της υπόθεσης, δόθηκε σ’ έναν από τους υπόπτους για τον βιασμό του 22χρονου κρατούμενου (προεδρική) χάρη, αποφυλακίστηκε και αφού αποφυλακίστηκε, φροντίσαμε να τον στείλουμε (απελάσουμε) στη χώρα του – τη Ρουμανία. Κι όλα αυτά, στο πλαίσιο… σχεδίου αποσυμφόρησης των φυλακών – ενώ εκκρεμούσε δίκη – ένα μπάχαλο μεταξύ Αστυνομίας – Εισαγγελίας. Κι όταν ανακαλύψαμε, λίγο πριν από τη δίκη, ότι μας έλειπε ο ύποπτος, τρέχαμε να εκδώσουμε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψής του!
Δεν ξέρω, τώρα, ποιος ήταν ο ιθύνων νους της πρόσφατης λίστας υποψηφίων για προεδρική χάρη, ποιος συμπεριέλαβε σ’ αυτήν έναν καταδικασθέντα για σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης και γιατί η Γενική Εισαγγελία έδωσε τη σύμφωνη γνώμη της στη συγκεκριμένη λίστα, το σίγουρο είναι πως το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε ο Νίκος Αναστασιάδης να του συμβεί τη δεδομένη στιγμή -7 μήνες μετά την επανεκλογή του- όπου τα πάντα γύρω μας παρουσιάζουν εικόνα διάλυσης, θα ήταν το να αποφυλακιστεί με δική του χάρη και για πρώτη φορά στα χρονικά, ένας παιδεραστής. Κι αυτό, αντιλαμβάνεστε, είναι το «καλό» σενάριο. Κάποιοι έκαναν, όπως συνήθως, κακά τη δουλειά τους. Υπάρχει και το χειρότερο σενάριο, αυτό της σκόπιμης αποφυλάκισης ώστε να δημιουργηθεί προηγούμενο και να μπορεί κάποιος άλλος, επικαλούμενος την αρχή της ισότιμης αντιμετώπισης, να το αξιοποιήσει δεόντως.
Όπως και να ’χει, η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η κυβέρνηση σε όλους σχεδόν τους τομείς και με τόσα μέτωπα ανοιχτά, δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που σερβιρίστηκε πριν από 7 μήνες, με τα success stories, τις ριζικές μεταρρυθμίσεις και την ανάπτυξη που είχε αρχίσει να καλπάζει σαν όμορφο άτι σε λιβάδι. Απεναντίας. Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση σήμερα είναι αυτή της αποσύνθεσης. Και μακάρι να ήταν επικοινωνιακό το θέμα – να ένας τομέας που χρειάζεται αμέσως εξορθολογισμό.
Πολύ φοβάμαι, όμως, πως δεν είναι απλώς επικοινωνιακό το ζήτημα της κακής εικόνας. Και το λέω εγώ που τους λαϊκισμούς που ακούγονται από διάφορους, του στυλ «έχουν καταστρέψει τα πάντα, κυπριακές αερογραμμές, λαϊκή, συνεργατισμό…», τους ακούω βερεσέ, καθότι σε τέτοια απλοϊκά συμπεράσματα τσουβαλιάσματος όλων των κακών που μας δέρνουν σ’ ένα καλάθι, καταλήγουν μόνο όσοι έχουν μνήμη χρυσόψαρου και όσοι αρέσκονται με λαϊκισμούς να χαϊδεύουν τ’ αφτιά του κόσμου, με απώτερο στόχο να κολακέψουν οι ίδιοι το εγώ τους. Οι χειρισμοί, ωστόσο, ακόμα και σε ζητήματα στα οποία η κυβέρνηση δεν έχει απόλυτο άδικο και στα οποία θα μπορούσε να έχει τη στήριξη ή αν προτιμάτε, την κατανόηση της ευρύτερης κοινωνίας (βλέπε π.χ. Παιδεία), γίνονται τόσο άτσαλα, άγαρμπα και αδέξια που προκαλούν το χάος που παρατηρούμε. Το χειρότερο; Ο Νίκος Αναστασιάδης, δείχνει κουρασμένος και αδύναμος να ελέγξει τον «εκτροχιασμό». Ανίκανος να ανατρέψει την αρνητική εικόνα της κυβέρνησης. Μάλλον επιρρεπής σε κακούς συμβούλους -να ξεχάσουμε τη φαεινή ιδέα ΑΚΕΛοποίησης των κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών;- δείχνει. Η δε επιλογή του να περιστοιχιστεί στο υπουργικό συμβούλιο από πυρομανείς, αντί πυροσβέστες, εξελίχθηκε σε μπούμερανγκ.
Είτε, λοιπόν, που θα κάνει επανεκκίνηση (πεδία για να παραγάγει έργο, πολλά / η υγεία για παράδειγμα, κινδυνεύει να καταστεί κλινικά νεκρή, η Ενέργεια, το αδιέξοδο στο Κυπριακό, η διαφθορά, οι περιβόητες μεταρρυθμίσεις), είτε που θα αφεθεί να πέφτει μέχρι να βυθιστεί στη θάλασσα. Και αντιλαμβάνεστε, ότι αν δεν υπήρχε ο κίνδυνος να συμπαρασύρει κι εμάς μαζί του, δεν θα το συζητούσαμε σήμερα.
