Σ’ όλο τον πολιτισμένο κόσμο οι κοινωνίες οικοδομούν τις ελπίδες τους στους επιστήμονές τους. Γνωρίζουν πως για να δουν καλύτερες μέρες πρέπει να σπουδάσουν τα παιδιά τους που θα οδηγήσουν την πατρίδα σε νέους δρόμους, νέους κόσμους, σε άγνωστα πεδία, όπου θα σκάβουν και θα βρίσκουν χρυσάφι. Τα νέα φώτα που θα ρθουν από τα πανεπιστήμια θα φωτίσουν κρυμμένους παραδείσους, όπου θα βλαστάνουν τα φυτά της ευτυχίας. Και πουλούν τα χωράφια τους, πουλούν τις υπόγειες, υδροφόρες αυκολιές και τα περιβολάκια και επενδύουν στις σπουδές. Στην Ελλάδα, στην Αμερική, στην Αγγλία, στη Γαλλία. Κι άλλοι υποθηκεύουν τα υπάρχοντά τους αναζητώντας την εκπλήρωση των ονείρων τους, μακριά εκεί που βγαίνει ο ήλιος και τραγουδά ο Γιαχουάθα. Πάνε κι έρχονται τα αεροπλάνα με τους ελπιδοφόρους νέους και εκείνοι χτυπούν τις πόρτες των καλοβολεμένων για να βρουν δουλειά. Και καταντούν είλωτες των πατρικίων. Κι αν απέμεινε κάτι το πουλούν για να εξασφαλίσουν ένα κεραμίδι πάνω από τα κεφάλια τους. Ή σκύβουν και φυλούν κατουρημένες ποδιές των πολιτικών και των υποτακτικών τους. Να τους συμπεριλάβουν σ’ ένα ψηφοδέλτιο, να ζητιανέψουν ψήφους, να γίνουν «βολευτές». Δεν τους νοιάζει αν χάσουν. Αν ο Λαός τους μαυρίσει. Γιατί έτσι και περιληφθούν στο ψηφοδέλτιο η τύχη τους φοράδα. Την καβαλικεύουν και τρέχουν. Πιάνονται από τις τρίχες της χαίτης και πετούν. Ξέρουν πως αν χάσουν, οι νονοί θα τους βολέψουν. Θα τους βρουν δουλειά καλύτερη από την κοινοβουλευτική έδρα, που στο κάτω-κάτω δεν είναι εγγυημένων θητειών. Σίγουρες δουλειές είναι οι… περιφρονημένες. Για παράδειγμα εκείνες των τυμβωρύχων. Βρίσκουν έναν αρχαίο τάφο, σκάβουν, μαζεύουν και τραβούν στον αρχαιοκάπηλο, και ξένο και Κύπριο και ανοίγουν επιχειρήσεις έτοιμου πολιτισμού. Κομμένα κεφάλια ενδόξων προγόνων, χέρια, πόδια. Κερδίζουν απ’ όσα άφήκαν οι πατέρες. Και τα καράβια πάνε κι έρχονται. Παίρνουν πολιτισμό και κουβαλούν χρήμα. Τα μουσεία του κόσμου κι οι προσωπικές εκθέσεις ευημερούν. Και περηφανεύονται κυβερνήσεις και βασιλιάδες επιδεικνύοντας τον ξένο πολιτισμό που αγόρασαν από τους κλέφτες όπως ο λόρδος Έλγκιν που έκανε την Αγγλία να περπατά κορδωμένη…
Όλοι νοιάζονται για τον πολιτισμό μας. Για τους ενδόξους αρχαίους προγόνους. Χτενίζουν τα χώματα, σκάβουν, αρπάζουν, πλουτίζουν. Κι ας μην έχουν ιδέα τι λένε οι περιγραφές των αγαλμάτων. Ρωτάς τον Τούρκο αρχαιοπάπηλο τι γράφεται στα πόδια του μακαρίτη που σου πουλά κι απαντά: δεν ξέρω αρχαία τουρκικά! Κι ας είναι στίχος του Ομήρου ή τραγούδι του Ανακρέοντα! Κι οι περιγραφές πλήθος αναρίθμητο από Αγγλία, Σουηδία, Αμερική. Τελευταία και κλεμμένες εικόνες από τις εκκλησίες μας. Μια βόλτα από την Καλημέρα και τη Στερνατία της Μεγάλης Ελλάδας, ως τη Βενετία, σταυροκοπιέσαι αδιάκοπα από τις εικόνες που έκλεψαν οι σταυροφόροι των παπών! Όλοι, λοιπόν, νοιάζονται και κερδίζουν, εκτός από εμάς, τις κυβερνήσεις μας.
Βλέπουν χρόνια και χρόνια τους τυμβωρύχους να θησαυρίζουν, τους κλέφτες να πλουτίζουν και δεν δίνουν δεκάρα. Και την αδιαφορία τους εκμεταλλεύονται τελευταία οι Τούρκοι. Όχι μόνο οι αρχαιοκάπηλοι αλλά και οι πολιτικοί. Δεν ακούσατε τους διπλωμάτες του Ερντογάν και του Τατάρ; Το Βαρώσι ανήκει στο ΕΒΚΑΦ από το 1570! Δηλαδή από την πρώτη εισβολή, τη σφαγή και την κατάληψη της Κύπρου από τους επιδρομείς, διαδόχους των πειρατών που σκλάβωσαν το νησί με τον Λαλλά Μουσταφά και τα κατακράτησαν 308 χρόνια, μέχρι που το πούλησαν στους Εγγλέζους για 92.600 λίρες τον χρόνο, που οι αγοραστές ανάγκαζαν τον κόσμο να πληρώνει! Και οι υπόλοιποι αιώνες ρε; Από τη δεύτερη χιλιετία είναι Ελληνικό το νησί. Το τραγούδησαν ο Όμηρος, η Σαπφώ, ο Ευριπίδης, ο Μέγας Αλέξανδρος. Στα Ελληνικά. Εδώ έπεσαν πολεμώντας ο Ονήσιλος, ο Κίμων, εδώ κάηκε η Μαρία η Συγκλητική. Η Κύπρος πλημμυρίζει από μνημεία Αγίων, θεών, ηρώων…
Πιστεύω πως εκείνο που χρειάζεται είναι η δημιουργία μιας Ακαδημίας Ιστορικής Παρουσίας που να στελεχωθεί από έμπειρους επιστήμονες που θα ξέρουν τη δουλειά τους. Να μελετούν, να γράφουν, να αναπτύσσουν το πνεύμα του πολιτισμού και της Ιστορίας. Να συνδιαλέγονται με Ιστορικούς. Να έζησαν αποδεδειγμένα την Ιστορία, να την διαλαλούν, να σχίζουν τις μάσκες των απατεώνων. Και προπαντός να οργανώσουν και να επεκτείνουν την Ακαδημία σ’ όλο τον κόσμο. Διάσημοι άνθρωποι του ελληνικού πνεύματος βρίσκονται παντού. Στη Γαλλία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βρετανία, στη Ρωσία ,στη Γερμανία και βέβαια στην Ελλάδα. Παντού δρουν οι πράκτορες των Τούρκων. Γράφω επί δεκαετίες υποδεικνύοντας ότι ψευτοφοιτητές διολισθαίνουν στις βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων και με ξυραφάκια σχίζουν τις ελληνικές σελίδες. Κανείς δεν νοιάστηκε. Και η συνωμοσία οργιάζει. Υπάρχει το ΣΙΜΑΕ που δουλειά του δεν είναι να ανεβάζει στα γήπεδα παιδαριώδη θεάματα, τραγούδια και χορούς, να παραδίδεται σε κομματικούς. Μπορεί να οργανωθεί από επιστήμονες ειδικούς που ασχολήθηκαν με την ιστορία και όχι από κομματικούς φίλους και αποτυχημένους στις εκλογές. Να αξιοποιήσει ανθρώπους που έφαγαν ψωμί κι αλάτι με την Ιστορία, για να επιτελέσουν το έργο που αναμένουν οι πνευματικοί άνθρωποι και απαιτούν οι γοερές ανάγκες των καιρών. Και όφειλε η Πολιτεία να υπηρετήσει από της πρώτης στιγμής της σύστασής της. Θεωρώ ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει μελετήσει το θέμα και γνωρίζει τα πράγματα σε βάθος. Ας δραστηριοποιηθεί πριν να ‘ναι αργά. Μπορεί. Πριν οι φωνές από τους τάφους χιλιετιών γίνουν οργή…
