Ο άνθρωπος εκ φύσεως είναι κοινωνικό ον και δύσκολα μπορεί να ευδοκιμήσει και να επιβιώσει μόνος του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έχει δηλαδή την έμφυτη ανάγκη να συνυπάρχει και να συνεργάζεται με τους άλλους ανθρώπους, τόσο για την εξέλιξη του όσο και για την επιβίωση του.
Πολλοί γονείς μέσα στους τόσους προβληματισμούς που τους απασχολούν για τα παιδιά τους, εστιάζουν πολύ στο θέμα της κοινωνικοποίησης των παιδιών τους, την επαφή τους δηλαδή με συνομηλίκους, ώστε να γίνεται εφικτή η κατάλληλη αλληλεπίδρασή τους. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η κοινωνικοποίηση ενός παιδιού αποτελεί ζωτικό θέμα για τη συναισθηματική και ψυχολογική του ανάπτυξη και την εξέλιξη και την πρόοδο σ’ όλες τις πτυχές της ζωής του. Συνεπώς, η κοινωνικοποίηση αποτελεί έναν από τους πιο τακτικούς στόχους των οικογενειών.
Αφενός ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, αφετέρου χρειάζεται να στέκεται γερά στα πόδια του, ώστε να συναναστρέφεται επειδή το θέλει πραγματικά και όχι από προσωπικό όφελος.
Απ΄ όλους τους φορείς που συντελούνται στην κοινωνικοποίηση ενός παιδιού, η οικογένεια κατέχει εξέχουσα θέση, γιατί έχει ως βασικό θεμέλιο την εμπιστοσύνη που δείχνει το παιδί προς τους γονείς. Επομένως, η κοινωνικοποίηση εξαρτάται από τη διάθεση και την πρόθεση με την οποία ωθούμε το παιδί ώστε να συνδιαλεχθεί με τους άλλους.
Ετσι, για να κοινωνικοποιήσουμε λοιπόν ορθά τα παιδιά μας, πρέπει πρώτα οι γονείς να πάρουν κάποιες αποφάσεις για τη δική τους κοινωνικοποίηση. Ακόμη, δε σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να προωθούμε τα παιδιά μας να έχουν πολλούς φίλους ή ακόμη κάποιους φίλους που να ευνοεί και να τον ευνοούν και να μην ενδιαφέρεται για τους υπόλοιπους. Κατά συνέπεια, ο αριθμός των φίλων δεν έχει σημασία, ούτε είναι ένδειξη μιας υγιούς προσωπικότητας.
Από τα επτά και μετά, τα παιδιά μπορούν να οργανώσουν και να παίξουν συνεργατικό και φιλικό παιχνίδι. Επιδιώκουν πιο μακροχρονικές και δεσμευτικές σχέσεις. Εχουν αυξημένη ευαισθησία στις ανάγκες και στα συναισθήματα των φίλων τους. Σε αυτή την ηλικία, οι φιλίες που αναπτύσσονται γίνονται πιο σταθερές ευσταθώς δημιουργείται αδιάθεση για συμμόρφωση στους κανόνες της ομάδας.
Τρόποι κοινωνικοποίησης του παιδιού :
Ενθαρρύνετε το παιδί να εμπλέκεται σε διάφορες δραστηριότητες με παιδιά της ηλικίας του (όπως αθλητικές δραστηριότητες, μουσική ενασχόληση).
Επιβραβεύστε την προσπάθεια που κάνει το παιδί για κοινωνική συναναστροφή.
Επιδιώξτε συναντήσεις με γονείς που έχουν παιδιά της ίδιας ηλικίας, με τα παιδιά σας.
Προωθήστε την κοινωνικοποίηση του παιδιού σας πηγαίνοντας σε μια παιχνιδούπολη.
Εμπλακείτε κι εσείς οι ίδιοι ως γονείς σε κοινωνικές δραστηριότητες. Χρησιμοποιήστε τη βόλτα με το αυτοκίνητο, την εκδρομή ή το ταξίδι σαν ευκαιρία για πληροφόρηση. Επισκεφθείτε μαζί πάρκα, φίλους ή συγγενείς και στο τέλος της ημέρας συζητήστε για ό,τι κάνετε.
Βοηθήστε τα παιδιά σας να αποδέχονται την ήττα στο παιχνίδι.
Να έχετε μια θετική στάση απέναντι στο παιχνίδι και στον ποιοτικό χρόνο που αφιέρωνε στο παιδί σας.
Μην προτρέπετε το παιδί να κάνει κάτι που δεν θέλει, ή που δεν νιώθει άνετα με στόχο να το βοηθήσετε. Το κάθε παιδί χρειάζεται το δικό του χρόνο για να νιώσει καλά.
*Καθηγήτρια Φιλολογίας
