Η κατάσταση στο κόσμο σήμερα είναι από τις χειρότερες από τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Οι εκατόμβες στη γειτονιά μας όχι μόνο συνεχίζονται αλλά επαυξάνονται. Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με τον ίδιο ρυθμό, χωρίς οι πρωταγωνιστές να δίδουν σημεία προς συμβιβασμό. Και οι δυο εμμένουν στις θέσεις τους. Η Ουκρανία αντιστέκεται με τη βοήθεια των συμμάχων της, η Ρωσία επιτίθεται με την ίδιαν ένταση.
Η δεύτερη σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς είναι ακόμα προς το παρόν σφοδρότερη. Το Ισραήλ λέει ότι στην ουσία προσπαθεί να εξουδετερώσει τη Χαμάς για να προστατευθεί από μελλοντικές επιθέσεις εξασφαλίζοντας επίσης και τους ομήρους του. Η Χαμάς συνεχίζει τον αγώνα της, ζητώντας επίσης δημιουργία αραβικού κράτους για την Παλαιστίνη. Το κράτος αυτό είναι δεδομένο από το 1948.
Σαν τρίτο παράγοντα στην περιοχή έχουμε τους αντάρτες Χούθι. Οι Χούθι, οι μεν είναι σύμμαχοι με το Ιράν, συμπατριώτες τους δε είναι με τη Σαουδική Αραβία. Οι αντάρτες Χούθι επεμβαίνουν στη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα, πράγμα που ενέπλεξε εναντίον τους τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Λέγεται δε ότι για τις επιχειρήσεις αυτές το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιεί και τις βρετανικές Βάσεις του Ακρωτηρίου.
Όπως έχω αναφέρει από καιρόν, η κατάσταση «μυρίζει μπαρούτι» και ελπίζομε να μη γίνει γενική ανάφλεξη στη περιοχή. Στη Μέση Ανατολή είναι αναμεμειγμένες όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις, υπάρχουν, όμως, διαμάχες σ’ όλο το πλανήτη. Μέχρι τώρα, η διαμάχη έχει περιορισθεί, δεν είναι, όμως, καθόλου ενθαρρυντική η τελευταία επίθεση στη Δαμασκό. Οι Μεγάλες Δυνάμεις κρατούν τον κόσμο στα χέρια τους. Πρέπει να κάμουν βήματα προς συμβιβασμό, ει δυνατόν, των διαφορών για να μη φθάσουμε στη καταστροφή.
* Barrister–at–law (Lincoln’s Inn, London), πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας των Συνδέσμων Ηνωμένων Εθνών (WFUNA)
