Όταν στις 17 Νοεμβρίου 2023, έναν μήνα σχεδόν από την έναρξη της ισραηλινής επίθεσης ενάντια στη Χαμάς και στον παλαιστινιακό λαό της Γάζας, ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης ρωτήθηκε πώς προχωρεί η πρωτοβουλία του για δημιουργία ανθρωπιστικού διαδρόμου και αν έχουν τεθεί χρονοδιαγράμματα, απάντησε επί λέξει ως εξής: «Δεν θα έλεγα ότι είναι θέμα χρόνου, δεν πρέπει να βάζουμε χρονοδιαγράμματα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η πρωτοβουλία της Κυπριακής Δημοκρατίας που αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα άρχισε να συζητείται πολύ συγκεκριμένα στις τεχνικές λεπτομέρειες και θεωρώ ότι αυτό, πέραν του ότι δείχνει τον ρόλο μας στην περιοχή, αναβαθμίζει τον ρόλο της ΕΕ στην περιοχή – διότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το κράτος μέλος που γειτνιάζει με την περιοχή – και στέλνει και ένα μήνυμα για αυτό που επιθυμούμε στην πράξη και όχι στα λόγια να δείξουμε, ότι είμαστε πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή». Και πέρασαν από τότε άλλοι πέντε μήνες σχεδόν κι ο πόλεμος μετεξελίχτηκε σε επιχείρηση εξόντωσης και γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού.
Αλλά δεν μας ενδιέφεραν τα χρονοδιαγράμματα… μια και η ευαισθησία μας ήταν βραδυφλεγής και μια από τα ίδια, ακόμα και σ’ αυτό το κατεπείγον ανθρωπιστικό θέμα: Μια επικοινωνιακή δηλαδή και προφανώς εντυπωσιοθηρική πρωτοβουλία. Έστω όμως κι αν αυτό φαινόταν τότε ότι συνέβαινε, αναμφίβολα, αποτελεί, θετική εξέλιξη το γεγονός ότι υλοποιείται επιτέλους η από πολλού εξαγγελθείσα «Αμάλθεια» και έχει ήδη αποπλεύσει το πρώτο πλοίο για τη μεταφορά κατεπείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας στη χειμαζόμενη Γάζα, όπου οι άνθρωποι λιμοκτονούν και δίνουν τη μάχη της επιβίωσης μέσα σε άθλιες συνθήκες, την ίδια ώρα που ο «πολιτισμός της βαρβαρότητας» σκοτώνει ακόμα καθημερινά τις ζωές και τα όνειρα των παιδιών, σε έναν άνισο «πόλεμο»-γενοκτονία, που συνεχίζεται χωρίς σταματημό για έκτο κατά συνέχεια μήνα κι έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 30.000 Παλαιστίνιους, ως επί το πλείστο γυναικόπαιδα και ηλικιωμένα άτομα. Αμάλθεια, σύμφωνα με τη Μυθολογία, ήταν η κατσίκα που έτρεφε με το γάλα της τον Δία, ενώ «το κέρας της Αμαλθείας» είναι συνώνυμο της αφθονίας, μιας αφθονίας σε ό,τι αφορά τρόφιμα και άλλα υλικά αγαθά, που στερούνται τόσο βάναυσα και εγκληματικά εδώ και 159 μέρες, τα δύο εκατομμύρια των Παλαιστίνιων που έχουν στριμωχτεί κυριολεκτικά σε μια στενή λωρίδα γης, που τους έλαχε για πατρίδα.
Κι ας μην επαίρεται ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης για την πατρότητα του ανθρωπιστικού διαδρόμου, την οποία διεκδικεί αίφνης ο Βενιαμίν Νετανιάχου, κολλητός(!) του και κακή τη μοίρα πρωθυπουργός του Ισραήλ που θα μείνει στην Ιστορία ως «ο μακελάρης της Γάζας». Κι είναι ιδιαίτερα σημαντικό επίσης, στις δοσμένες συνθήκες, αυτή η σπουδή και η κινητοποίηση που παρατηρείται στον ευρωπαϊκό χώρο για το θέμα της Αμάλθειας- αν και αποτελεί την επιτομή της βραδυφλεγούς ευαισθησίας, να συμβάλει καθοριστικά ώστε να λειτουργήσει πράγματι ως ανθρωπιστικός διάδρομος για τους λιμοκτονούντες Παλαιστίνιους, που τότε μόνο θα ανασάνουν, αν εισακουστεί επιτέλους και η καθημερινή εναγώνια έκκληση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για άμεση κατάπαυση του πυρός.
Και προς αυτήν την κατεύθυνση οφείλουν να κινηθούν και να τη στηρίξουν, αν πράγματι εννοούν αυτά που λένε, οι υπερατλαντικοί αφεντάδες (οι κατ’ εξοχήν ένοχοι) αλλά και οι Ευρωπαίοι ηγέτες, που εδώ και έξι σχεδόν μήνες σφυρίζουν αδιάφορα και δικαιολογούν, χωρίς ίχνος ντροπής τη συντελούμενη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, την οποία μάλιστα εντάσσουν, ανερυθρίαστα, στο «δικαίωμα αυτοάμυνας» του Ισραήλ, μετά την τρομοκρατική επίθεση τη Χαμάς της 7ης Οκτωβρίου 2023. Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη οδός! Σταματήστε τον πόλεμο τώρα, όπως εδώ και τόσες μέρες απαιτούν και βροντοφωνάζουν οι Ισραηλινοί συγγενείς των ομήρων και όλοι οι φιλειρηνικοί άνθρωποι του πλανήτη. Επενδύστε επιτέλους στην Αμάλθεια, στην ειρήνη και στον ανθρωπισμό!
*Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
