Τον Μάρτιο 2024, υπέβαλα κατεπείγον θέμα για την ανάγκη επαναξιολόγησης περιοχών της Συρίας, σε ευθυγράμμιση με την αξιολόγηση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για το Άσυλο, ως ασφαλών για επιστροφή Σύριων υπό καθεστώς ασύλου ή αιτούντων άσυλο.
Η αρμόδια Επίτροπος ανταποκρίθηκε όχι στον προβλεπόμενο μήνα αλλά αφού πέρασαν τέσσερις μήνες! Αν και γνωστή για τις «παρεκκλίνουσες» απόψεις της υπέρ της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, η Επίτροπος αναφέρθηκε σε επιστροφή τους υπό προϋποθέσεις και ότι η επαναξιολόγηση του καθεστώτος αποτελεί καθήκον του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο σε συνεργασία με τα κράτη-μέλη. Αναφέρθηκε επίσης στο ρόλο του ΟΗΕ για συνεργασία με τις ασφαλείς χώρες υποδοχής για δομημένη προσέγγιση για οικειοθελείς επιστροφές σε περιοχές της Συρίας, υπό προϋποθέσεις ασφάλειας και αξιοπρέπειας και σημείωσε ότι «είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί η ανεξάρτητη παρακολούθηση των επιστροφών στη Συρία από την UNHCR.»
Με δεδομένο ότι η Τουρκία θεωρείται ασφαλής χώρα υποδοχής βάσει των Διεθνών Συμβάσεων, επισκέφτηκα τις προάλλες χώρο στην «πράσινη γραμμή» όπου είναι εγκατεστημένοι δεκάδες άνθρωποι, οι οποίοι έφτασαν από την Τουρκία στην κατεχόμενη Κύπρο και ακολούθως διοχετεύτηκαν από το κατοχικό καθεστώς προς τις ελεύθερες περιοχές μέσω της «πράσινης γραμμής». Πρόκειται για εργαλειοποίηση της παράνομης μετανάστευσης αλλά με ρόλο διακινητή τον ΟΗΕ στην Κύπρο, σε καταπάτηση των όρων εντολής του. Χαρακτηριστικά, καθώς προσέγγισα το πρόχειρο διαχωριστικό όριο μεταξύ της «πράσινης γραμμής» και των ελευθέρων περιοχών, ομάδα ένστολων Οηέδων εμπόδισαν να προσεγγίσω τον χώρο εγκατάστασης όσων εισήλθαν παράνομα στην «πράσινη γραμμή» και με κάλεσαν να απομακρυνθώ, βάσει των όρων εντολής τους για επιτήρηση της περιοχής εντός της «πράσινης γραμμής». Στις επίμονες ερωτήσεις μου να μου εξηγήσουν γιατί δεν παρεμπόδισαν την ομάδα των παράνομα εισελθόντων, δεν υπήρξε απάντηση. Στην ερώτηση «γιατί δεν επαναπροωθούν τους επηρεαζόμενους πίσω στην περιοχή από όπου εισήλθαν», όπως η καθιερωμένη πολιτική, πάλι δεν υπήρξε απάντηση. Στην πρόθεση να εγκατασταθεί ένας φίλος στην «πράσινη γραμμή», η αντίδραση ήταν έντονα αρνητική. Στο όλο συμβάν, προσήλθε συνεργάτης ΜΚΟ-ΟΗΕ ο οποίος υπέδειξε τις διεθνείς συμβάσεις για την παροχή προστασίας σε αιτούντες άσυλο. Στην υπόδειξη ότι βάσει αυτών των διεθνών συμβάσεων η Τουρκία θεωρείται ασφαλής χώρα υποδοχής αιτούντων άσυλο/μεταναστών, ο «προασπιστής» των διεθνών συνθηκών μετάθεσε την συζήτηση στις … διατάξεις του κατοχικού καθεστώτος. Στην υπόδειξη ότι το κατοχικό καθεστώς είναι παράνομο μόρφωμα βάσει Διεθνών Συμβάσεων περιλαμβανομένων των δεσμευτικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας-ΟΗΕ, μας προέτρεψε να απευθυνθούμε σε αρμόδιο πρόσωπο του ΟΗΕ για περαιτέρω εξηγήσεις…
Πέραν από την εργαλειοποιημένη παράνομη-μετανάστευση και τον ρόλο συνεργού του ΟΗΕ, υπάρχουν και ανομολόγητα κίνητρα. Πολλοί ΜΚΟ έχουν επίκεντρο της πολιτικής τους ατζέντας τέτοιες καταστάσεις, που αποτελούν και πηγή χρηματοδότησής τους. Επιπλέον, παράδειγμα εκμετάλλευσης της παράνομης μετανάστευσης είναι το αίτημα των εργοδοτών όπως οι επιστροφές, αντισταθμίζονται με ισάριθμες άδειες ξένου εργατικού δυναμικού!
Καταληκτικά, αντί να ενεργούμε εκ των υστέρων, επαναφέρουμε ξανά την εισήγησή μας για την ανάγκη διακηρυγμένης πολιτικής αναστολής του δικαιώματος για αίτημα ασύλου σε οποιονδήποτε εισέρχεται παράνομα μέσω κατεχομένων στην Κύπρο.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ – S&D
