Ισραηλινός συνελήφθη στην Κύπρο με σκοπό να εκδοθεί στην χώρα του για να δικαστεί για δολοφονία, το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε να αφεθεί ελεύθερος και στη συνέχεια το Εφετείο διέταξε την επανασύλληψή του.

Ο Ισραηλινός υπήκοος συνελήφθη στη βάση προσωρινού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του στις 12.8.2025, από πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εν αναμονή εξουσιοδότησης του υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης για την έναρξη της διαδικασίας εκδόσεως του στο Ισραήλ.

Ο συλληφθείς κατέθεσε αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο και εξασφάλισε ένταλμα certiorari με το οποίο ακύρωσε το προσωρινό ένταλμα σύλληψης εναντίον του και γι’ αυτό αφέθηκε ελεύθερος.

Όπως αποφάσισε το Ανώτατο, το επίδικο προσωρινό ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε εναντίον του εφεσίβλητου χωρίς να υπήρχε οποιοδήποτε στοιχείο μαρτυρίας, παρά μόνο η περιγραφή ενός στυγερού εγκλήματος. Όπως επεσήμανε το Δικαστήριο, στην ερυθρά αγγελία του Ισραήλ και στον όρκο της Αστυνομίας αναφερόταν ότι δράστης ήταν ο αιτητής, δεν αναφέρεται όμως πού εδραζόταν αυτό το συμπέρασμα.  Δεν αναφέρεται καμιά μαρτυρία, ότι συνδέθηκε επιστημονικά ή διαφορετικά ή ότι κάποιος τον αναγνώρισε.  Ούτε και να υποτεθεί, αν ήταν δυνατόν, κάτι τέτοιο θα μπορούσε, ότι δηλαδή είναι λογικό ότι οι παριστάμενοι στη σκηνή του εγκλήματος τον αναγνώρισαν, αφού ο δράστης ήταν μεταμφιεσμένος και είχε καλυμμένο το πρόσωπο. Εάν κάποιοι άλλοι συνεκτίμησαν τη μαρτυρία και κατέληξαν στη σύνοψη των γεγονότων όπως εμφαίνονται στην ερυθρά αγγελία και κατ’ επέκταση στον όρκο, αυτό δεν αρκεί. 

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε έφεση ο Γενικός Εισαγγελέας αναφέροντας πως εσφαλμένα και αντινομικά κρίθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι το πιο πάνω εκδοθέν προσωρινό ένταλμα σύλληψης, εκδόθηκε καθ΄ υπέρβαση εξουσίας.

Σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήριο συνερχόμενο κατά την δευτεροβάθμια του διαδικασία (τρεις δικαστές), για την έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης του είδους, δεν απαιτείται η προσκόμιση «αποδεικτικών στοιχείων», ούτε να συντρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 18 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155.

«Εν προκειμένω, αναφέρει, η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον της Προέδρου που εξέδωσε το προσωρινό ένταλμα ήταν η Ερυθρά Αγγελία η οποία, όπως παρατήρησε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, ήταν παράρτημα στον αστυνομικό όρκο όπου είχε μεταφερθεί το ουσιαστικό της περιεχόμενο σε μετάφραση στα ελληνικά.  Σ΄ αυτόν γίνεται αναφορά στα αδικήματα για τα οποία ζητήθηκε η έκδοση, το χρόνο και τόπο όπου αυτά διαπράχθηκαν,  συνοπτική αναφορά των γεγονότων και στοιχεία ταυτότητας του εκζητούμενου. Τα στοιχεία αυτά, ικανοποιούν τις πρόνοιες των άρθρων 16 και 12 του Ν.95/1970, Κυρωτικού Νόμου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Φυγοδίκων, ο οποίος, ως έχει σημειωθεί, υπερισχύει οποιουδήποτε άλλου νόμου».

Μετά την διαπίστωση αυτή ακύρωσε, την απόφαση του Ανωτάτου να αφεθεί ελεύθερος ο Ισραηλινός.