Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας σε Ελλάδα και Κύπρο δεν υιοθετεί την πολιτική κατευνασμού που η Αθήνα ακολουθεί εμμονικά για δεκαετίες σε μια πορεία βήμα-βήμα παραχωρήσεων, σύροντας αναπόφευκτα και την Λευκωσία. Πρόσφατη απόδειξη της διάστασης ανάμεσα στην ηγετική ελίτ και την κοινωνία των πολιτών, είναι η περίπτωση του υπουργού Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη. Την ώρα που εφαρμοζόταν στην πράξη η πολιτική για σιωπηλή «εγκατάλειψη» της διεθνώς ρυθμισμένης ΑΟΖ (μεταξύ Ελλάδας – Αιγύπτου) νοτίως της Κάσου, ο ίδιος επέμενε να το διαψεύδει στα ΜΜΕ, ευθυγραμμιζόμενος… λεκτικά με την κοινωνία.
Το πιο πάνω συμβάν αφορούσε την πόντιση ηλεκτρικού καλωδίου για ενεργειακή σύνδεση Ελλάδας-Κύπρου κατά την οποία παρενέβη η Τουρκία απειλώντας βάσει του «Τουρκολυβικού Μνημονίου» (2019) με το οποίο ενέταξε την θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου στην δικαιοδοσία της. Σημειωτέον, το έργο πόντισης του καλωδίου είναι εγκριμένο για χρηματοδότηση με 750 περίπου εκατομμύρια από την ΕΕ (άμεσα 650 κι έμμεσα 100) και επιπλέον για την ΕΕ (Ευρωκοινοβούλιο και Ευρωπ. Συμβούλιο) το «Τουρκολυβικό Μνημόνιο» είναι παράνομο, απαράδεκτο και νομικά άκυρο αφού μεταξύ άλλων παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα κρατών της περιοχής, κυρίως Ελλάδας και Κύπρου. Δεδομένης αυτής της πολιτικής στήριξης της ΕΕ και της αναλλοίωτης επεκτατικής τουρκικής στάσης, το επόμενο βήμα εύλογα θα ήταν η σθεναρή αντίδραση της Αθήνας και επιπλέον καταγγελία της Τουρκίας, σε συνεργασία με την Λευκωσία, για επιβολή μέτρων από την ΕΕ. Αντί τούτου, στο μεσοδιάστημα από το 2019, προέκυψε η Διακήρυξη «Φιλίας» Ελλάδας – Τουρκίας και πρόσφατα προσκλήθηκε ο Τούρκος ΥΠΕΞ στο Συμβούλιο της ΕΕ με αίτημα του την αποσύνδεση της Κύπρου από τις ευρωτουρκικές σχέσεις και διεύρυνση του εμπορίου ΕΕ – Τουρκίας! Παρεμπιπτόντως, η στάση της Αθήνας έχει επικριθεί από αναλυτές εντός Ελλάδας, στους οποίους περιλαμβάνονται πέντε πανεπιστημιακοί καθηγητές, ανάμεσά στους αμφισβητίες είναι και ο Χρ. Ροζάκης, μέχρι πρότινος προχωρημένος θεωρητικός της σχολής των συνεχών υποχωρήσεων με στόχο την συνεργασία στο Αιγαίο!
Τις τελευταίες μέρες, στο τεράστιο κενό στο γεωπολιτικό ρόλο Αθήνας και Λευκωσίας στην Αν. Μεσόγειο, ήρθε και η συνάντηση του προέδρου της Αιγύπτου Σίσι με τον Ερντογάν, μετά από πολλά παγιωμένης αντιπαλότητας. Η Αίγυπτος και η Κυπριακή Δημοκρατία έχουν συμφωνία οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) από το 2003, και είναι εκείνη η συμφωνία που εμπέδωσε τη διεθνή νομιμότητα ώστε η Λευκωσία να προχωρήσει στο ενεργειακό πρόγραμμά της, ενώ το 2020 προέκυψε η τμηματική συμφωνία οριοθέτησης ανάμεσα σε Ελλάδα και Αίγυπτο. Σε αυτή την φάση ο γεωπολιτικός ρόλος Ελλάδας και Κύπρου διασώζεται με την ρύθμιση ΑΟΖ ανάμεσά τους, στη βάση της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ- S&D
