Εξαρχής, διευκρινίζουμε ότι, διαφορετικότητα και «πολυπολιτισμικότητα» (multiculturalism) στην ΕΕ δεν ταυτίζονται. Ειδικά στην Ευρώπη, διαφορετικά έθνη, φύλα, λαοί και άλλες κοινωνικές ομάδες, με διαφορετική ιστορική και φυλετική αφετηρία, έχουμε διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο στην γλώσσα, θρησκεία, ήθη και άλλα. Με αυτό το επίπεδο διαφορετικότητας, επιλέγουμε ελεύθερα την συνύπαρξη, επειδή υπάρχει ο συνεκτικός υποχρεωτικός πυρήνας αξιών του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού. Υποχρεωτικός πυρήνας αξιών στην ΕΕ! Πρόκειται για αξίες, όχι αφηρημένες ή υποκειμενικές, αλλά συγκεκριμένες, κάποιες συλλογικές (π.χ. δημοκρατία, ελευθερία, επικράτηση του νόμου για όλους, ασφάλεια κ.ά.) καθώς και ατομικές αξίες (δικαιώματα κι ελευθερίες) που καταγράφονται μια προς μία στον δεσμευτικό Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ που ισχύει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ για όλους τους πολίτες σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, χωρίς εξαιρέσεις.
Ωστόσο, η «πολυπολιτισμικότητα» ως ιδεολογική αντίληψη στην ΕΕ, δεν είναι ο αλληλοσεβασμός στην διαφορετικότητα, αλλά ότι δεν υπάρχει πολιτισμός ηθικά ή κοινωνικά ανώτερος άλλου και λόγω αυτής της ισοπεδωτικής εξίσωσης, η «πολυπολιτισμικότητα» σημαίνει αποδοχή οποιουδήποτε ξένου πολιτισμού με δικές του ξεχωριστές αξίες, άλλες από τις αξίες της ΕΕ. Μια επαφή με τμήμα κοινωνικών σπουδών σε Πανεπιστήμιο, φανερώνει πόσο ριζωμένη είναι αυτή η δογματική και στρεβλωτική «πολυπολιτισμικότητα» ώστε πολλοί επιλέγουν την σιωπή για να έχουν επαγγελματική αποκατάσταση κι ανέλιξη και άλλοι, ιδιαίτερα φοιτητές, προσαρμόζονται για να καταφέρουν να αποφοιτήσουν (πρόσφατη μελέτη του φημισμένου Πανεπιστημίου Yale το επιβεβαίωσε.)
Η συζήτηση για την «πολυπολιτισμικότητα» δεν είναι θεωρητικό θέμα για τους διανοούμενους, αλλά αποτελεί ουσιαστικά κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα που αφορά τις σύγχρονες κι ανοικτές κοινωνίες μας στην Ευρώπη. Από πολιτικής άποψης, η «πολυπολιτισμικότητα» που θεωρεί όλους τους πολιτισμούς ισότιμους γιατί δεν υπάρχει ηθικά σωστός ή λάθος πολιτισμός, οδηγεί στην διάσπαση της κοινωνίας και μελλοντικά στην σύγκρουση. Μάλιστα, μια τέτοια στρεβλωμένη «πολυπολιτισμικότητα» ανατρέπει τις δεσμευτικές αξίες του πολιτισμού μας. Για παράδειγμα, υπάρχουν αρκετοί φανατικοί που θεωρούν ότι η παράνομη μετανάστευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα που δεν πρέπει να υπόκειται σε νομοθετικούς περιορισμούς. Επιπλέον, η αξιοπρέπεια και η θέση της γυναίκας είναι αδιαπραγμάτευτη αξία στον πολιτισμό μας χωρίς αποκλίσεις, αλλά η ισλαμική μαντίλα που αποτελεί μηχανισμό υποταγής και υποβιβασμού της γυναίκας, επιτρέπεται ακόμη και σε ανήλικα κορίτσια στην ΕΕ. Τέτοια φαινόμενα, όσο κι αν φαίνονται αθώα, αντί για κοινωνική σύγκλιση και συνοχή, οδηγούν στην κοινωνική διάσπαση.
Η σημερινή ΕΕ έχει δεσμευτικές αξίες οι οποίες αποτελούν τις κοινές αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού και δεσμεύουν όλα τα κράτη-μέλη να τις εφαρμόζουν για όλους τους πολίτες της ΕΕ. Αυτός ο δεσμευτικός πυρήνας αξιών είναι το θεμέλιο του κοινού μας πολιτισμού που δημιουργεί την συνοχή στις κοινωνίες μας, όπως επιβάλλει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, που αποτελεί κορυφαίο νόμο στην ΕΕ χωρίς εξαιρέσεις. Κι επειδή ο Χάρτης αποτελεί τον υπέρτατο νόμο της ΕΕ και δεν επιτρέπει την αλλοίωση αυτών των αξιών, δεν υπάρχει ούτε δημόσια ομολογία όσων προωθούν την υπονόμευση των αξιών μας αφού εκτός από ανηθικότητα είναι και παρανομία.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D
