Το Εφετείο επικύρωσε σε μεγάλο βαθμό απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για διατροφή δύο ανήλικων παιδιών, απορρίπτοντας σχεδόν όλους τους λόγους έφεσης πατέρα, ο οποίος ζητούσε μείωση της συνεισφοράς του και αμφισβητούσε επιμέρους κονδύλια που λήφθηκαν υπόψη για τον υπολογισμό των εξόδων των παιδιών.
Η υπόθεση αφορούσε ζευγάρι που είχε συνάψει σύμφωνο συμβίωσης το 2020 και απέκτησε δύο παιδιά, πριν επέλθει η διάσταση το καλοκαίρι του 2021. Η μητέρα προσέφυγε στο Δικαστήριο, ζητώντας όπως καθοριστεί η συνεισφορά του πατέρα στη διατροφή των παιδιών στα €1.200 μηνιαίως, υποστηρίζοντας ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα ανέρχονταν σε €2.846,66.
Ο πατέρας, που δραστηριοποιείται μέσω δικής του εταιρείας, υποστήριξε ότι το μηνιαίο του εισόδημα περιοριζόταν στα €880 και ότι ήδη κατέβαλλε οικειοθελώς ποσά μεταξύ €250 και €300 μηνιαίως για τη διατροφή των παιδιών. Παράλληλα, αμφισβήτησε το ύψος των εξόδων που παρουσίασε η μητέρα, καθώς και την ανάγκη διατήρησης οικιακής βοηθού.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε τελικά καθορίσει τα συνολικά έξοδα των δύο παιδιών στα €1.746 μηνιαίως και διέταξε τον πατέρα να καταβάλλει €275 τον μήνα για κάθε παιδί, αναδρομικά από την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης τον Ιανουάριο του 2022.
Με την έφεσή του, ο πατέρας αμφισβήτησε, μεταξύ άλλων, τη συμπερίληψη εξόδου για οικιακή βοηθό, το ύψος της αναλογίας των παιδιών στο ενοίκιο της κατοικίας, την εφαρμογή της αυτόματης αύξησης 10% στη διατροφή ανά διετία, καθώς και τον τρόπο υπολογισμού του επιδόματος μονογονιού που λάμβανε η μητέρα.
Το Εφετείο απέρριψε τη θέση ότι το κονδύλι για οικιακή βοηθό δεν ήταν αναγκαίο, επισημαίνοντας ότι η οικογένεια εργοδοτούσε ήδη οικιακή βοηθό πριν από τη διάσταση και ότι η μητέρα εργαζόταν πολλές ώρες. Όπως αναφέρεται στην απόφαση, η ύπαρξη δύο παιδιών και οι επαγγελματικές υποχρεώσεις της μητέρας δικαιολογούσαν τη διατήρηση της σχετικής δαπάνης.
Απορρίφθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι το μερίδιο των παιδιών στο ενοίκιο της κατοικίας είχε υπολογιστεί υπερβολικά. Το Δικαστήριο επανέλαβε τη νομολογιακή αρχή ότι μέρος του κόστους στέγασης του γονέα που έχει την επιμέλεια μπορεί να θεωρηθεί έξοδο των παιδιών, όταν απαιτείται μεγαλύτερη κατοικία λόγω της διαμονής τους μαζί του.
Σε ό,τι αφορά την αυτόματη αύξηση 10% της διατροφής ανά 24 μήνες, το Εφετείο έκρινε ότι αυτή προβλέπεται απευθείας από τη νομοθεσία και δεν απαιτείται ειδική αναφορά στο διάταγμα του Δικαστηρίου. Σημείωσε ακόμη ότι ο πατέρας δεν είχε ζητήσει πρωτόδικα να μην εφαρμοστεί η αύξηση.
Το μόνο σημείο στο οποίο η έφεση έγινε εν μέρει δεκτή αφορούσε το επίδομα μονογονιού που λάμβανε η μητέρα για έξι μήνες. Το Εφετείο έκρινε ότι το ποσό αυτό έπρεπε να συνυπολογιστεί στα εισοδήματά της για τη συγκεκριμένη περίοδο, γεγονός που διαφοροποιεί προσωρινά την αναλογία συμμετοχής των δύο γονέων στα έξοδα των παιδιών.
Ως αποτέλεσμα, το Εφετείο τροποποίησε μερικώς το πρωτόδικο διάταγμα, αποφασίζοντας ότι για την περίοδο από 27 Οκτωβρίου 2022 μέχρι 27 Μαρτίου 2023 ο πατέρας θα καταβάλλει €251 μηνιαίως για κάθε παιδί αντί €275. Για το υπόλοιπο διάστημα, η πρωτόδικη απόφαση παραμένει σε ισχύ.
Το Δικαστήριο επιδίκασε επίσης υπέρ του πατέρα μειωμένα έξοδα έφεσης ύψους €350 πλέον ΦΠΑ, λαμβάνοντας υπόψη τη μερική επιτυχία του και τη φύση της οικογενειακής διαφοράς.
