Ο Χαράλαμπος Μερακλής παραθέτει εκτιμήσεις για τις γαλλικές εκλογές.
Ήδη ο πρώτος γύρος των γαλλικών εκλογών αποτελεί παρελθόν και στα φαβορί του β’ γύρου που θα διεξαχθούν στις 7 του Μάη είναι η Marine Le Pen, η εκλογική άνοδος της οποίας οφείλεται στον αυξανόμενο λαϊκισμό που σαρώνει τις δυτικές δημοκρατίες. Προσφεύγει σε καταγγελίες κατά της ΕΕ ως μιας ξένης καπιταλιστικής συνωμοσίας, παρόλο που το γαλλικό κατεστημένο αποδέχεται την ΕΕ ως ιστορικό πεπρωμένο γιατί η χώρα με επικεφαλής σειρά πολιτικών της ηγετών ήταν η κινητήρια δύναμη της Ευρώπης από το 1950. Μάλιστα, συνέβαλε ποικιλότροπα σε διάφορες Συνθήκες και Προκηρύξεις για τη σύσταση και εδραίωση της ΕΕ όπως είναι η Συνθήκη της Ρώμης το 1957, ο Συμβιβασμός του Λουξεμβούργου, η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος, η Αγροτική Πολιτική κ.λπ.
Ο Macron έγινε γνωστός με το «νόμο Macron» για την τόνωση της ανάπτυξης, τον τερματισμό των μονοπωλίων του δημοσίου τομέα και τον τερματισμό των περιορισμών του ωραρίου των επιχειρήσεων.
Εάν η Le Pen κερδίσει τις εκλογές, η χώρα θα αντιμετωπίσει τη χειρότερη κρίση του τελευταίου μισού αιώνα. Θα προκληθεί από εκείνους που πιστεύουν ότι υπερασπίζονται τη δημοκρατία και αγωνίζονται κατά του φασισμού. Πέραν τούτων θα υπάρξουν συνέπειες για το ευρώ, την ΕΕ, τη δυτική ασφάλεια, ενώ οι σχέσεις της Γαλλίας με τις άλλες δυτικές χώρες θα είναι καταλυτικές. Λόγω αυτών των εξελίξεων η χώρα θα γίνει πτωχότερη σε όλους τους τομείς και θα οδηγηθεί στην απομόνωση, με αποτέλεσμα να πυροδοτηθεί ένα Frexit παρόμοιο με εκείνο του Brexit.
Η επικράτηση του Macron θα οδηγήσει σε δυναμικές αντιδράσεις λόγω της δέσμευσής του να προχωρήσει σε φιλελεύθερες οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Είναι ο μόνος από τον οποίο δεξιοί και αριστεροί θα έχουν συμφέρον εάν αποτύχει και είναι το ανάχωμα για τη Le Pen.
Η Γαλλία περνά μεγάλη κρίση ταυτότητας, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι έχει χάσει τον προσανατολισμό της, ιδιαίτερα στην οικονομία, επειδή από το 1974 δεν κατόρθωσε να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό της και η ανεργία εξακολουθεί να παραμένει στο 10%, ενώ για τους νέους στο 25%.
Ο γαλλικός λαός συχνά κατεβαίνει στους δρόμους επειδή στη χώρα έχουν αναπτυχθεί θεσμικοί φραγμοί και σιωπηροί συμβιβασμοί που δεν επιτρέπουν αλλαγές.
Λόγω της πολυτάραχης πολιτικής της ιστορίας στη Γαλλία αναπτύχθηκε μια αδιέξοδη κοινωνία, σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Michel Crozier. Επικρατεί πολιτική αποσταθεροποίηση επειδή όλοι θέλουν τα δικά τους, καθώς επίσης τα βασικά τους δικαιώματα.
Στη χώρα επιβάλλονται οι πιο ψηλοί φόροι και έχουν καταρρεύσει οι υποδομές της. Παρά τις προσπάθειες που καταβάλλονται να καθαρίσει η χώρα από τα ζιζάνια και τη διαφθορά, δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο κατορθωτό γιατί συνεχώς δημιουργούνται φεουδαρχικά δικαιώματα, τα οποία γίνονται πολιτικές βάσεις για τα θηρία της πολιτικής.
Η τακτική που εφαρμόζουν οι Γάλλοι ψηφοφόροι είναι ότι «δεν ψηφίζουν υπέρ κανενός αλλά μόνο κατά».
