Ο Λοΐζος Πουργουρίδης περιγράφει ανοιξιάτικα αισθήματα.
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα σου στολίζω το μαγιάτικο στεφάνι έτσι για το έθιμο, για να το κρεμάσεις στη πόρτα σου και να σου φέρνει γούρι.
Βάζω τα δυνατά μου να το κάνω όσο μπορώ πιο όμορφο.
Το στολίζω με γαρίφαλα, τριαντάφυλλα, μαργαρίτες, κρίνα και ό,τι άλλα λουλούδια έχει ο κήπος μου.
Φέτος σκέφτηκα, να το στολίσω με διαφορετικά λουλούδια, από τον κήπο της καρδιάς.
Θα σου φτιάξω ένα αλλιώτικο στεφάνι, ένα στεφάνι που θα μείνει αμάραντο, όσες μέρες κι αν περάσουν. Παράξενο δεν είναι;
Ναι, γιατί όταν το κοιτάζεις, θα παίρνεις δύναμη και κουράγιο και να ξεπερνάς τις δυσκολίες της ζωής.
Θα το στολίσω με λόγια ψυχής, με αισθήματα, με ομορφιές της ζωής, με ιδέες και σκέψεις με την αγάπη, τη χαρά την καλοσύνη, την ανεκτικότητα, την υπομονή το κουράγιο τη θέληση, την ελπίδα την αφοσίωση, τη φροντίδα, την έγνοια….
Ανάμεσα σ’ αυτά θα βάλω το χαμόγελο ενός παιδιού, την αγκαλιά της μάνας, το στήριγμα του πατέρα, τη φροντίδα για τον πονεμένο…
Θα το στολίσω με τα χρώματα της άνοιξης, το χρυσό του ήλιου, το γαλάζιο του ουρανού, το θρόισμα του ανέμου στα φύλλα, το φλοίσβο της θάλασσας, το κελάδημα των πουλιών, τη μαγεία της φύσης,
Έτσι πιστεύω θα γίνει τέλειο. Θα μου πεις πως είναι δυνατόν να χωρέσουν όλα αυτά σ ένα στεφάνι; Θα χωρέσουν γιατί είναι αυτά που χρειαζόμαστε καθημερινά, που ομορφαίνουν τη ζωή μας και την κάνουν πιο εύκολη στις δύσκολες μέρες που περνούμε.
Το παράξενο αυτό στεφάνι να το κάμεις φυλακτό, να το κρεμάσεις στην καρδιά σου.
Μη σε θαμπώνουν τα φανταχτερά στεφάνια με τα ακριβά λουλούδια και στολίδια.
Το απλό αυτό στεφάνι, κάνε το οδηγό στη ζωή σου, να το κοιτάζεις σαν μια εικόνα, στις δύσκολες ώρες να παίρνεις δύναμη και κουράγιο και να προχωρείς μπροστά…
