Ο Α. Χατζηαντώνης σχολιάζει πολιτικές πράξεις του Νίκου Αναστασιάδη σε συνάρτηση με τις εκλογές του 2018.
Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή, κυνηγημένοι από τα Μ47 και Μ48 του τουρκικού στρατού -που ήρθε «για να φέρει την ειρήνη στην Κύπρο»- καταφύγαμε , όπως και χιλιάδες άλλοι Κυπρόσφυγες στη μητροπολιτική Ελλάδα.
Εκείνες τις μέρες, έστω και αν ήμουν παιδί 16 χρόνων, δεν έχανα ευκαιρία να ενημερώνομαι. Ό,τι εύρισκα μπροστά μου, στο σπίτι που με φιλοξενούσαν στην Αθήνα, το διάβαζα.
Θυμάμαι, είχα δει μια γελοιογραφία του Δημ. Μητρόπουλου πρέπει να ήταν, στα «Νέα», όπου ο τότε υπ. Εξωτερικών της χώρας, Ευάγγελος Αβέρωφ, διερωτάτο, ενώπιον του τότε πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, τι έπρεπε να ντυθεί τις Απόκριες. Ήταν νομίζω, Φλεβάρης του ‘75. Και η απότομη απάντηση του οξύθυμου πρωθυπουργού προς αυτόν, ήταν: «Όχι, Ευάγγελε… Δεν σου επιτρέπω να μεταμφιεσθείς σε…γέφυρα!».
Να υπενθυμίσουμε, ότι ο Μετσοβίτης ΥΠΕΞ, όντας ακροδεξιός, λειτουργούσε ως γεφυροποιός τότε, στους πρώτους μήνες μετά την πτώση της Χούντας, οπόταν και η κατάσταση ήταν πολύ ρευστή και επικίνδυνη, μεταξύ του δεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας που είχε μόλις αναλάβει την εξουσία και ορισμένων αμετανόητων φασιστοειδών του καθεστώτος των συνταγματαρχών της 7ετίας, που είχε καταρρεύσει μετά και την καταστροφή της Κύπρου μας με την εισβολή.
Αλλού είναι που ήθελα να φτάσω: Σήμερα στην ήδη προχωρημένη έναρξη της εκλογικής εκσρατείας, κάποιοι άρχισαν να σκέφτονται ποιο κοστούμι τους ταιριάζει καλύτερα. Με την αρχή, να την κάνει ο κ. Αναστασιάδης, ο οποίος ενεδύθη τη φουστανέλα. Για να αποβάλει την εικόνα του ενδοτικού, του υποχωρητικού έναντι των απαράδεκτων αξιώσεων του εγκάθετου της Άγκυρας και να τραβήξει ψηφοφόρους από τον (κακώς) λεγόμενο, απορριπτικό χώρο, που εκπροσωπεί ο ενδιάμεσος, το Κέντρο. Δεν θα κρίνουμε τον πρόεδρο. Θα διερωτηθούμε όμως, τι συμβαίνει στο πίσω μέρος του μυαλού του.
Άρχισε λοιπόν, δείγματα σκληρής γραμμής, επιτέλους, ο Αναστασιάδης. Άρχισε να του «μπαίνει» του Ακιντζί, αρχίζοντας με εκείνο το: «Θα χρειάζονταν τέσσερις σελίδες για να καταγραφεί η καλή θέληση της ε/κ πλευράς για λύση, και άλλες τόσες για να καταγραφούν οι παράλογες απαιτήσεις των Τουρκοκυπρίων!». Ή με την πρότασή του να επιτραπεί σε διεθνείς οίκους της Ε.Ε. να ερευνήσουν σε ποια κατάσταση βρίσκεται το τραπεζικό σύστημα στα κατεχόμενα. Ήταν αρκετά αυτά, για να αρχίσουν οι ειρωνείες από την αντιπολίτευση, περί φουστανέλας… Κακίες;
Η δική μου, μοναδική απορία και την απευθύνω ανοιχτά, στον εξοχότατο κ. Πρόεδρο, είναι: «Δύο χρόνια, με τόσες υποχωρήσεις, με αποδοχή αριθμού απαράδεκτων απαιτήσεων, είχατε κατά νουν και επιδιώκατε από πρωίας μέχρι νυχτός, την πάση θυσία, κατάληξη σε κάποιες πραγματικές συγκλίσεις που θα μας έβγαζαν από το αδιέξοδο 43 τόσων χρόνων ή είχατε στο πίσω μέρος του μυαλού σας, ποντάροντας και στην τουρκική αδιαλλαξία, τη βεβαιότητα αποτυχίας-αδιεξόδου και την κάθοδό σας, στις εκλογές του 2018 με συνεπακόλουθο, την κατάκτηση δεύτερης 5ετίας στο λόφο του προεδρικού;».
Εγώ, δεν είμαι ούτε μάγος, αλλά ούτε προφήτης ή και παντογνώστης για να γνωρίζω. Αν συμβαίνει το πρώτο σενάριο που περιέγραψα, είναι κάτι που αναμφισβήτητα σας τιμά. Εσάς και τον ΔΗΣΥ.
Ελπίζω, όμως, να μη συμβαίνει το δεύτερο. Γιατί σε αυτή την περίπτωση, φοβάμαι ότι λόγω της πολιτικής φιλοδοξίας ορισμένων, σε λίγες 10ετίες, θα ψάχνουμεν όλοι χώρα προς μετανάστευση!
