Ο Μιχάλης Δημητρίου Παπάς, μελετητής του κουβανέζικου δράματος και με διατριβή για τον Φιντέλ Κάστρο (περίπου 500 σελίδες χειρόγραφο, που ποτέ δεν υποβλήθηκε σε πανεπιστήμιο), όπως ο ίδιος αναφέρει, γράφει για τον επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.
Ο ονομαζόμενος Ερνέστο (πρόθυμος) Τσε Γκεβάρα (στα Ισπανικά παραπέμπει σε πόλεμο, διότι GUERRA αυτό σημαίνει) σπούδασε Ιατρική στην Αργεντινή, από όπου και καταγόταν. Επειδή υπέφερε από στηθικό νόσημα έφυγε, καβαλώντας ένα δίκυκλο, και πήγε στις ΗΠΑ.
Εκεί τον ψάρεψε ο Φιντέλ (που σημαίνει πιστός) Κάστρο και τον εκπαίδευσε στα όπλα και τον ανταρτοπόλεμο. Ο Φιντέλ δεν ήταν κομμουνιστής, αλλά χριστιανός (Καθολικός).
Ήταν δε τρέλα να σπουδάσεις Ιατρική κι έπειτα να παίρνεις τ’ όπλο και να σκοτώνεις ή ακόμη να πληγώνεις και να θεραπεύεις. Έτσι έφασκε κι αντέφασκε, που αυτό σημαίνει ότι ήταν διχασμένη προσωπικότητα. Με το πλοιάριο «Γκράνμα» (δηλαδή γιαγιά) πήγανε στην Κούβα, αλλά λόγω της θαλασσοταραχής απέμειναν μόνο 12 από τους επιβαίνοντες επαναστάτες.
Ύστερα από την Κουβανική Επανάσταση ο Τσε Γκεβάρα, αν και είχε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών στην Κούβα, έφυγε και πήγε στη Βολιβία, όπου και διοργάνωσε αντάρτικο, για να την απελευθερώσει απ’ τους δικτατορίσκους.
Ακολούθησε λοιπόν η επίσκεψη της συζύγου του στο λημέρι, αλλά οι πράκτορες της ΣΙΑ την παρακολούθησαν και έτσι σκοτώθηκε ο Τσε.
Δεν θα ‘θελα να ενδιατρίψω πιότερο, απλώς σημειώνω την αντίφαση να σπουδάσει κάποιος γιατρός για να σώζει ζωές και μετά να παίρνεις τα όπλα για να σκοτώνεις, στο όνομα της ελευθερίας.
Στην περίπτωση της Κύπρου, ο Γεώργιος Γρίβας, στρατιωτικός αρχηγός της ΕΟΚΑ, είχε εντολή από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο να αποφύγει την αιματοχυσία και να περιοριστεί σε υλικές καταστροφές διεξάγοντας ανταρτοπόλεμο εναντίον της βρετανικής αποικιοκρατίας. Ωστόσο, οι καταστάσεις ξέφυγαν από τον έλεγχο, ιδιαίτερα ύστερα από τη σφαγή των οκτώ Κοντεμενιωτών στο Κιόνελι. Έτσι φούντωσε η διακοινοτική διαμάχη.
Στην περίοδο της ανεξαρτησίας από το 1960, εντάθηκαν οι διακοινοτικές ταραχές και οι Τουρκοκύπριοι κλείστηκαν σε γκέτο. Στη συνέχεια είχαμε το πραξικόπημα που μεθόδευσαν οι Ελλαδίτες αξιωματικοί που υπηρετούσαν στην Κύπρο, γεγονός που έδωσε αφορμή στην Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο. Δεν ήταν πόλεμος αλλά επιδρομή και εισβολή.
Ευχαριστώ θερμά τον Θεμιστοκλή Ιωάννη Δημητρίου, που μου προμήθευσε τα βιβλία του Τσε για να συγκρίνω τα της Κούβας με τα δικά μας. Σημειώνω ότι από τη στιγμή που αμούστακα παιδιά εκπαιδεύονταν στα όπλα ύστερα από την ανεξαρτησία, η επέκταση της διακοινοτικής σύγκρουσης ήταν αναπόφευκτη.
Μα ‘τανε τόσο κοντόφθαλμοι οι ηγέτες μας; Ούτε ένας δεν μπορούσε να αντιληφθεί ότι η χρήση όπλων έχει συνέπειες και ότι η αιματοχυσία δεν ξεγράφεται εύκολα.
