Τις προεκλογικές εξαγγελίες και τις δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη για τη διάσκεψη στην Ελβετία σχολιάζει ο Α. Χατζηαντώνης.
Άρχισε με την ικανοποίηση των προβλημάτων των Νοσηλευτών. Διευθέτησε το θέμα των απαιτήσεων των γιατρών για το ΓΕΣΥ, υποσχέθηκε δρόμο Πολεμιδιών-Σαϊττά. Υποσχέθηκε ίδρυση Αστεροσκοπείου και, νομίζω, και Αστεροσχολείου. Ίσως και τελεφερίκ προς το Τρόοδος…
Προχθές στο Στρουμπί, συνέχισε ακάθεκτος. Υποσχέθηκε 243 εκατομμύρια ευρώ στα πλαίσια σχεδίων Αγροτικής Ανάπτυξης. Και η «παροχολογία» (εκ της λέξεως παροχές), δεν έχει τελειωμό.
Αλλά, και στην αναφορά του στο Κυπριακό, υπερέβη εαυτόν: «Δεν θα φέρω σχέδιο λύσης που θα καθιστά την Κύπρο, προτεκτοράτο της Τουρκίας…», διακηρύττει με στεντόρεια φωνή, προς τους αθώους κατοίκους της Παφίτικης αυτής κοινότητος… Για να προσθέσει, πλήρης πατριωτικού ενθουσιασμού: «Γνωρίζω, ότι πολλοί εκ των συμπατριωτών μας, απογοητεύθηκαν με την κατάρρευση των Συνομιλιών στο Κραν Μοντάνα. Ένας εξ αυτών, είμαι και εγώ!».
Λυπάμαι, αλλά, με όλο το σέβας προς το πρόσωπό σας, δηλώνω ανοικτά και απερίφραστα, ότι εγώ, τουλάχιστον, δεν σας πολυ-πιστεύω…
Ναι; Αλήθεια, κ. Πρόεδρε; Είστε πολύ απογοητευμένος; Και γιατί; Μήπως θά ‘πρεπε να σας συστήσουμε ένα καλό… αγχολυτικό, προς καταπολέμηση του stress που σας προξένησε η αποτυχία αυτή; Μα, τότε γιατί, 5 μήνες προ των εκλογών, αρχίσατε μια άνευ προηγουμένου υποσχεσιολογία; Και μην μας κρατάτε σε αγωνία, για κάτι που 100% θα γίνει πολύ σύντομα. Ανακοινώστε επιτέλους την υποψηφιότητά σας. Για να ηρεμήσουμε…
Κάποιος, που απογοητεύεται από την κατάρρευση, ευρισκόμενος ήδη στο 71ο έτος της ηλικίας του, αν επιθυμεί να είναι πειστικός προς τον αθώο μέσο, Ε/κ πολίτη, τον χιλιοπροδομένο, βγαίνει με αξιοπρέπεια και ανακοινώνει ότι δεν επιθυμεί να διεκδικήσει δια δευτέραν φορά, το αξίωμα του Προέδρου της Κυπρ. Δημοκρατίας… Αποσύρεται, στο σπίτι του, αφοσιώνεται στη σύζυγο και εις τα εγγονάκια του, νιώθοντας θλιμμένος, που ούτε αυτή την φορά ευωδόθηκαν οι ατέρμονες προσπάθειες λύσης. Ικανοποιημένος ηθικά, ότι, ναι, πράγματι προσπάθησε.
Εμείς, πιστεύουμε ότι πράγματι ο κ. Αναστασιάδης, έκανε ό,τι μπορούσε, έχοντας απέναντί του την ήδη προειλημμένη Τουρκική απόφαση, να προχωρήσει σε Σχέδιο Β –στο οποίο εξ αρχής ήταν προσηλωμένη– αλλά το να τον ακούμε να επιμένει ότι ανήκει εις τους απογοητευμένους, ενώ την ίδια ακριβώς στιγμή, εξαγγέλλει πλήθος παροχών και μοιράζει χρήμα με τη σέσουλα; Ε, αυτό πάει πολύ!
Κύριε Αναστασιάδη, πιθανόν να γνωρίζετε ότι ο γράφων, ανήκει εις εκείνους που ανησυχούν σφόδρα για τις συνομωτικές προσπάθειες κάποιων κύκλων, ειδικά στη Δύση, να κλείσει άρον-άρον το εθνικό μας ζήτημα. Δεν είμαι οπαδός της θλιβερής ομάδος «λύση νάναι, κι ότι νάναι».
Αλλά, από την άλλη, δεν αντέχω τις υποκρισίες. Τα κροκοδείλια δάκρυα για την κατάρρευση στην Ελβετία. Έχω την απαίτηση από τους πολιτικούς μας, να διακρίνονται κυρίως από ειλικρίνεια. Νομίζω, έχω αυτό το δικαίωμα. Ελπίζω ότι εδώ, θα συμφωνήσετε μαζί μου, τουλάχιστον σε αυτό. Είναι θέμα αρχής και εμπέδωσης εμπιστοσύνης προς τον Ελληνοκύπριο που κουράστηκε από το ψέμα, την υποκρισία.
