Θάνος Κονδύλης: Είμαι γοητευμένος από την ιστορία της Κύπρου

«Είμαι τόσο γοητευμένος από την ιστορία της Κύπρου που αισθανόμουν την ανάγκη να γράψω κάτι γι’ αυτήν»

Γιατί επιλέξατε την Κύπρο ως ένα κομμάτι απ’ το φόντο της ιστορίας σας; Τα τελευταία χρόνια διαμένω μόνιμα κι έχω κάνει οικογένεια σε αυτό το όμορφο νησί που μου έχει κλέψει την καρδιά και το μυαλό. Είμαι τόσο γοητευμένος από την ιστορία της Κύπρου που αισθανόμουν την ανάγκη να γράψω κάτι γι’ αυτήν. Άλλωστε το ίδιο έκανα και για το προηγούμενο βιβλίο μου «Το κορίτσι με τα τριαντάφυλλα» που επίσης μιλά για την Κύπρο.

Τι σας σπρώχνει να αρχίσετε κάθε φορά το γράψιμο; Πολλά πράγματα και μεταξύ αυτών μία ωραία ιδέα ή ακόμα και η απλή επιθυμία για να γράψω. Η συγγραφή για εμένα είναι κάτι παραπάνω από απλή εργασία. Είναι ένας τρόπος ζωής, είναι μία ιδέα που πάντοτε υπάρχει μέσα μου και ποτέ δεν βρίσκει ησυχία.

Και αυτή τη φορά; Ποια ήταν η αφορμή; Ήταν μία έκθεση παλιών νυφικών που είχα δει κάποια στιγμή στη Λευκωσία. Ένα συγκεκριμένο νυφικό με συντάραξε και δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μου. Ήταν σαν να με καλούσε αυτό το ίδιο να γράψω κάτι για αυτό και για την Κύπρο. Έτσι σιγά-σιγά άρχισα να κατασκευάζω την ιστορία μου η οποία ξεκινά από τα όμορφα Λεύκαρα.

Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε και σας έκανε εντύπωση; Βέβαια και ποτέ δεν πρόκειται να το ξεχάσω. Ήταν ο «Ρόμπινσον Κρούσο» του Ντάνιελ Ντεφόε. Θυμάμαι με συντάραξαν πολύ οι περιπέτειές του σε κείνο το απομονωμένο νησί που πέρασε πολύ μεγάλο μέρος της ζωής του.

Έκτοτε ποιοι συγγραφείς σας επηρέασαν; Εκτός από τον συγγραφέα που ανέφερα πιο πάνω, μου άρεσαν πάρα πολύ ο Ιούλιος Βερν και ο Ντοστογιέφσκι, αλλά και κάποιοι μυθιστοριογράφοι που ασχολούνται με αστυνομικά μυθιστορήματα. Θα αναφέρω μερικά ονόματα: Έλις Πήτερς, Αγκάθα Κρίστι, Τζον Μάντοξ Ρόμπερτς.

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι κατά τη διάρκεια της συγγραφής; Προσωπικώς θεωρώ ότι το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το να καταφέρει ο πεζογράφος να στήσει με αληθοφάνεια το σκηνικό του έργου του, ώστε μέσα σε αυτό να τοποθετήσει πρόσωπα, πράγματα, ιδέες και καταστάσεις.

Ο συγγραφέας εξελίσσεται γράφοντας ή διαβάζοντας; Νομίζω και τα δύο έχουν τη σημασία τους. Πρώτα και πάνω από όλα ο συγγραφέας πρέπει να γράφει συνέχεια. Είναι σαν τον αθλητή που προπονείται για να πετύχει στον μεγάλο αγώνα. Από την άλλη δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι η ανάγνωση έχει την αξία της στην εξέλιξη του συγγραφέα. Μέσα από αυτήν μαθαίνει πολλά πράγματα που μπορεί να του χρησιμεύσουν στο να διαμορφώσει τη δική του προσωπικότητα και στυλ στο γράψιμό του.