Ήταν υποψήφιος για Grammy, κυκλοφόρησε πέραν των 90 άλμπουμ και συμμετείχε σε περισσότερες από 60 θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Ο Γιάννης Ζουγανέλης, ξανά, είναι ένας άνθρωπος γεμάτος εκπλήξεις.
Τι θα παρακολουθήσει κανείς στο «Αταίριαστο Ζευγάρι» που θα παρουσιάσετε στην Κύπρο; Πρόκειται για ένα έργο από τον Νηλ Σάιμον που μπορεί να έχει γραφτεί το ’65 αλλά παραμένει διαχρονικό γιατί βασίζεται στις σχέσεις των ανθρώπων, την ανδρική φιλία και τη διαφορετικότητα. Είναι μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στο γέλιο, τη χαρά και τη συγκίνηση και διαπιστώνει κανείς πόσο σημαντική είναι η φιλία.
Στη δική σας ζωή τι ρόλο έχει παίξει η ανδρική φιλία; Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο! Αγαπώ τους φίλους μου, δεν μπορώ χωρίς παρέα. Ουσιαστικά δεν απολαμβάνω κάτι μονάχος μου. Ακόμα κι αν πεινάω όταν είμαι μόνος μου δεν θα φάω… Έχω θέμα μεγάλο. Αγαπώ τη ζωή και τη συνύπαρξη. Από μόνος μου δεν υπάρχω. Ακόμα και όταν έρχεται κόσμος να με συγχαρεί τους λέω πως εγώ ευχαριστώ γιατί χωρίς τον κόσμο δεν θα υπήρχα. Φαντάζεστε να παίζαμε εμείς χωρίς εσάς; Τι θα ήμασταν; Μια αηδία και μισή! Εξ ου και σπάνια τσακώνομαι με φίλους, δεν είμαι άνθρωπος που έρχεται σε αντιπαράθεση.
Τι είναι εκείνο που θα μπορούσε να σας θυμώσει και να σας βγάλει εκτός εαυτού; Η αγένεια και το συμφέρον. Ακόμα και η ιδεολογία κάποιων έχει αλλοιωθεί απ’ το συμφέρον. Πιστεύω πολύ στην αλήθεια σε αντίθεση με το ψέμα που μπορεί να με στείλει αδιάβαστο. Επίσης, δεν μπορώ να κάνω παρέα με φασιστοειδή ούτε να συνυπάρχω με αυτούς. Στην αρχή της κρίσης -που δεν είναι κρίση αλλά κάτι χειρότερο, είναι παρακμή- διαπίστωσα ότι ένας γνωστός μου εκμεταλλευόταν εργαζόμενούς του παρόλο που είναι ευκατάστατος. Έκοβε λοιπόν μεροκάματα… Από τότε δεν τον ξαναείδα, τον αποφεύγω.
Πείτε μου το πιο «παράξενο ζευγάρι» που κυκλοφορεί γύρω μας… Ο Τσίπρας και ο Καμμένος. Παράξενο ζευγάρι ήταν ο Κληρίδης και ο Χριστόφιας. Είχα γνωρίσει τον Κληρίδη, ήταν ένας πολύ γλυκός και χαρισματικός άνθρωπος και μου έλεγε τα καλύτερα λόγια για τον Χριστόφια. Θυμάμαι πως τους είχα ότι ήταν ένα παράξενο ζευγάρι…
Απ’ την άλλη, ένα ταιριαστό ζευγάρι είστε εσείς με την Ισιδώρα Σιδέρη που είστε μαζί σχεδόν 35 χρόνια. Τι είναι αυτό που σας κρατά ενωμένους; Η αυτονομία μας, ο σεβασμός στη διαφορετικότητά μας, ότι δεν μοιάζουμε, ότι δεν προσπαθεί ο ένας να αλλοιώσει την προσωπικότητα του άλλου. Είμαστε επίσης ακόμα μαζί για την ελευθερία που παρέχει ο ένας στον άλλο, για την υπομονή και την αντοχή. Βέβαια, η Ισιδώρα σε αυτό το τελευταίο υπερτερεί γιατί με έχει ανεχτεί περισσότερο είτε για τον τρόπο μου είτε για την απουσία μου πολλές φορές απ’ το σπίτι.
Αλήθεια, ονειρευόσασταν από μικρός το θέατρο; Ονειρευόμουν το θέατρο και τη μουσική. Νομίζω αν ξεκινούσα ξανά αυτό θα έκανα. Είμαι γόνος αναπήρων και κηδεμόνευα τους γονείς μου γι’ αυτό και βγήκα πολύ γρήγορα στη ζωή. Τώρα είμαι 61 και τον πρώτο μου δίσκο τον έκανα το ’72, όταν ήμουν 15 χρόνων. Από τότε έχω κάνει 90 άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει στην Ευρώπη, έχω παίξει σε 60 και πλέον παραστάσεις. Έχω κάνει πολλά πράγματα που αγαπώ και είμαι τυχερός γι’ αυτό.
Θεωρείτε πως προκάλεσαν σύγχυση στο κοινό αυτές οι παράλληλες διαδρομές σας; Απολύτως! Στη μουσική κανείς δεν με έπαιρνε σοβαρά. Κάποτε ένας παραγωγός μου στην Ελλάδα, όταν θα βγάζαμε δίσκο ορχηστρικής μουσικής, μου είπε να αλλάξω το όνομά μου γιατί ο κόσμος θα συγχυστεί. «Σκέψου» μου λέει «εάν έβγαζε δίσκο ο Βέγγος, πώς θα το έπαιρνες εσύ». Άσχετα εάν εγώ ξεκίνησα ως μουσικός. Δεν άλλαξα το όνομα αλλά ίσως αν το έκανα να ήταν άλλη η πορεία του δίσκου όπως και όλης της μουσικής μου. Κάνω δίσκους στην Ευρώπη και κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο, ήμουν υποψήφιος για Grammy με το άλμπουμ «Passaggio» το 2009, ανέβηκε σε όπερα στη Γερμανία μουσικό έργο δικό μου σε λιμπρέτο του Slammer και άλλα πολλά. Ο νεοέλληνας δεν μπορεί να αποδεχτεί την πολυπραγμοσύνη. Η μουσική του φίλου μου του Σάκη του Μπουλά δεν παιζόταν πριν το θάνατό του. Τώρα τον παίζουν. Το ίδιο και ο Μητροπάνος κι ο Παπάζογλου. Δεν μπορώ αυτή τη θανατολαγνεία, ούτε την αναγνώριση μετά θάνατον.
Έχετε κάνει καριέρα, έχετε βγάλει χρήματα, έχετε δημιουργήσει οικογένεια. Υπάρχει κάτι που σας χρωστά η ζωή; Εμείς χρωστάμε στη ζωή. Είναι ένα θείο δώρο… Έχω ζηλέψει ένα φίλο μου. Αυτός είχε περάσει πολύ δύσκολα στη ζωή του. Η γυναίκα του είχε κατά πλάκας σκλήρυνση, είχε χάσει τον πατέρα του πρόσφατα, είχε απολυθεί απ’ τη δουλειά. Τον είχα καλέσει στο σπίτι μου στη Μύκονο και βγήκε στη βεράντα, εγώ ήμουν ήδη εκεί αλλά σ’ ένα σημείο που δεν με έβλεπε, κοίταξε τον ουρανό και είπε ευχαριστώ πολύ. Αυτό με συγκίνησε… Είναι τύχη που ξυπνάμε καθημερινά επομένως εμείς χρωστάμε στη ζωή. Τα άλλα που αναφέρατε τα αποσπάμε απ’ αυτήν.
Ο Γιάννης Ζουγανέλης πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Παράξενο Ζευγάρι» σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη. Οι παραστάσεις ξεκινούν στις 21:00. Εισιτήρια-Πληροφορίες: Tickethour.com.cy, 77777040
