Τα αρώματα και οι μουσικές, τα ανεξιχνίαστα θαύματα, τα γκρεμισμένα σπίτια, έδωσαν το έναυσμα στον Γιάννη Σακέλλη και τον Κυριάκο Μαργαρίτη για το πρότζεκτ «Fener/ Φανάρι», μέσα από το οποίο καταγράφουν τη μεταμόρφωση της Κωνσταντινούπολης.
Όταν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 2010 για τον γάμο του, στο Πατριαρχείο, με την Πολίτισσα αρμένικης καταγωγής σύντροφό του, ο Γιάννης Σακέλλης γοητεύτηκε από την πολιτισμικότητα της πόλης, το κράμα ανατολίτικης και δυτικής κουλτούρας. «Η μίξη ήταν τόσο αρμονική, ώστε ένιωθες ότι τίποτε δεν ήταν αταίριαστο προς το σύνολο. Την ίδια στιγμή, όλα ήταν απολύτως μοναδικά, αλλά, εφόσον αυτός ήταν ο κανόνας, τίποτε δεν προκαλούσε αίσθηση δυσαρμονίας, δεν υπήρχε κάποιο κυρίαρχο πολιτισμικό μοτίβο, το οποίο θα καταπίεζε τα υπόλοιπα. Φοβάμαι, όμως, ότι τα τελευταία χρόνια, με τις πολιτικές περιπέτειες, η κατάσταση έχει αλλάξει κι έχει χαθεί αυτή η αρμονία», λέει ο Γιάννης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η ερημιά της προσωπογραφίας (κείμενο του Κυριάκου Μαργαρίτη)
