«Ο βαθμός δυσκολίας ενός βιβλίου αλλάζει ανάλογα με τις απαιτήσεις που έχει ο κάθε συγγραφέας από τον εαυτό του».
Τι θα διαβάσει κανείς στο νέο σας βιβλίο, «Σμαρώ: Από τον Βόσπορο στον Σηκουάνα»; Είναι ένα κοσμοπολίτικο μυθιστόρημα με εκτενή δράση, με αναφορές στη ζωή των Ελλήνων στην Πόλη και στο Παρίσι της τέχνης και της διανόησης, αναδεικνύοντας μεταξύ άλλων, καρέ καρέ, την αξία των γραμμάτων και του πολιτισμού.
Τι πραγματεύεται το νέο σας βιβλίο; Η ιστορία ξεκινάει στην Κωνσταντινούπολη το 1953. Η νεαρή Ζαππίδα, Σμαρώ Παπάζογλου γοητεύεται απ’ το αιρετικό πνεύμα του τριαντάχρονου καθηγητή και λογοτέχνη Κωνσταντίνου Βαΐτση κι εκείνος από το απαιτητικό μυαλό της. Αναπόφευκτα ένας δυνατός έρωτας γεννιέται. Η ζωή του καθηγητή όμως μοιάζει να έχει οφθαλμοφανή κενά. Η έντεχνη σιωπή του καθώς και τα αλλεπάλληλα ταξίδια του στο Παρίσι κινούν υποψίες στην οικογένεια Παπάζογλου. Τα φρικαλέα γεγονότα της 6ης Σεπτεμβρίου του ’55 αλλάζουν ριζικά τη ζωή της οικογένειας στην Πόλη. Οι ξέγνοιαστες διακοπές στα Πριγκιποννήσια, οι βεγγέρες, οι χοροί και ο υδάτινος κόσμος των χαμάμ μοιάζουν παρελθόν. Aποφάσεις αλλάζουν, πεποιθήσεις κλονίζονται, ενώ ένας βίαιος και ατυχής γάμος οδηγεί τη Σμαρώ στην εξαφάνιση. Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά ο γιος της, Μηνάς Βογιατζόγλου, αναζητά τα ίχνη της. Την προσωπική του έρευνα ενισχύει η στενή του φίλη, η Ελληνογαλλίδα ηθοποιός, Αρλέτ Μαρσέν. Ανακαλύπτοντας ένα κομμάτι του παζλ θα οδηγηθούν στο Παρίσι μισό αιώνα πίσω.
Φαντάζομαι, έπαιξε σημαντικό ρόλο η έρευνα. Πώς ένας συγγραφέας επιτυγχάνει να μην παρασυρθεί από τον όγκο των πληροφοριών περιορίζοντας έτσι τον μύθο; Το μυθιστόρημα πρέπει να είναι μια «φέτα ζωής», όπως έλεγε ο Ζολά. Χρειάζεται αμεσότητα και αναπαραστατική δύναμη, ακόμα κι αν πρόκειται για τεκμηριωτική μυθοπλασία, με καθημερινά συμβάντα από την επικαιρότητα της εποχής. Είναι εύκολο να πέσει ο συγγραφέας στην πολύπλοκη παγίδα της άσκοπης πληροφόρησης, εκτός κι αν διατηρεί τα στοιχεία εκείνα που έχουμε κληρονομήσει από την κλασική παράδοση.
Ποιο είναι το αγαπημένο κομμάτι της ιστορίας σας; Δεν είναι ένα, για να μπορώ να το αναφέρω μέσα από έναν υπότιτλο, είναι τα κομμάτια που τρόπον τινά με παίδεψαν σ’ αυτή την ιστορία.
Είναι εύκολο το να φτιάξεις ένα βιβλίο; Ο βαθμός δυσκολίας αλλάζει ανάλογα με τις απαιτήσεις που έχει ο κάθε συγγραφέας από τον εαυτό του.
Όταν γράφετε, πώς είναι ο περιβάλλοντας χώρος σας; Απόλυτα ήσυχος και φαινομενικά ακατάστατος, αλλά μέσα σ’ αυτή την… ακαταστασία διατηρώ μια δική μου, σχολαστική τάξη.
∆είτε τον εαυτό σας ως φάντασµα. Σε ποιου συγγραφέα την πλάτη θα θέλατε να έχετε σκύψει για να δείτε πώς δουλεύει; Θα ήθελα να είχα γνωρίσει τον Λώρενς Ντάρελ και να είχα μια ζωηρή συζήτηση μαζί του.
Ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο που σας συνεπήρε και συστήνετε ανεπιφύλακτα; Συστήνω ανεπιφύλακτα το βιβλίο που διαβάζω τώρα. Πρόκειται για το «Καταδίωξη στη Βενετία» της Πατρίσια Χάισμιθ. Ένα βιβλίο με καταπληκτική σεναριακή μαεστρία, που αποδεικνύει για πολλοστή φορά πως αυτό το ξεχωριστό αφηγηματικό είδος βασίζεται πρωτίστως στην ευφυία του συγγραφέα.
«Σμαρώ – Από τον Βόσπορο στον Σηκουάνα», Εκδότης: Μίνωας, Απρίλιος 2017, Σελίδες: 576
Δέσποινα Χατζή
Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Εργάστηκε στην Αιμοδοσία του Νοσοκομείου Παίδων Αγ. Σοφία και στην Αιμοδοσία του Αντικαρκινικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Αγ. Σάββας, από το 1986 έως το 2012, πτυχιούχος του κλάδου Τεχνολόγων-Παρασκευαστών Ιατρικών Εργαστηρίων. Παράλληλα, ασχολήθηκε με εναλλακτικές θεραπείες και είναι δασκάλα Ρέικι. Σήμερα εργάζεται εθελοντικά στους Γιατρούς του Κόσμου.
Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Την ενδιαφέρουν πολύ τα ταξίδια, καθώς έτσι προσεγγίζει και γνωρίζει διαφορετικούς πολιτισμούς.
Το πρώτο της μυθιστόρημα, Μοιρογιασεμόλαδο, γράφτηκε το 2002. Κυκλοφορούν, επίσης, τα βιβλία της: «Ζωή σαν κρύσταλλο», «Έρωτας Μαΐστρος» (μυθιστορήματα) και «Ο Λαέρτης και το μολύβι του σε ρυθμούς τανγκό» (νουβέλα).
