Συνεχίζεται απ’ εκεί που σταμάτησε το έργο «Μια ζωή Γερμανική». Η Δέσποινα Μπεμπεδέλη επιστρέφει στη σκηνή του Σατιρικού, μετά τη διακοπή των παραστάσεων λόγω του lockdown, σε μια κατά κάποιον τρόπο δεύτερη πρεμιέρα: Έχοντας δώσει την πανελλήνια πρώτη στις 6 Μαρτίου, και συνολικά μόνο τρεις παραστάσεις. Το έργο ξαναρχίζει να παίζεται τον Σεπτέμβριο για πέντε παραστάσεις στη Λευκωσία, μία στη Λεμεσό και μία στην Πάφο.
Το θεατρικό «Μια Ζωή Γερμανική» του πολυβραβευμένου Κρίστοφερ Χάμπτον είναι βασισμένο στη ζωή της Brunhilde Pomsel – μια ζωή που καλύπτει τον εικοστό αιώνα. Η Pomsel πέρασε δύσκολα για να τα βγάλει πέρα ως γραμματέας τη δεκαετία του 1930 στο Βερολίνο, με τελευταίο της εργοδότη τον Τζόζεφ Γκέμπελς. Το έργο βασίζεται στη μαρτυρία που έδωσε η Pomsel όταν επιτέλους έλυσε τη σιωπή της σε μια ομάδα Αυστριακών κινηματογραφιστών το 2016, λίγο πριν πεθάνει, στην ηλικία των 106 χρόνων. «Δεν είχα ιδέα τι συνέβαινε. Ή πολύ λίγο. Τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι όλοι οι άλλοι. Άρα δεν μπορείτε να μου προκαλέσετε ενοχές».
Σε σκηνοθεσία Ανδρέα Αραούζου, σε μια πρώτη σύμπραξη μεταξύ του Σατιρικού Θεάτρου και της Alpha Square, η παράσταση «Μια Ζωή Γερμανική» ανεβαίνει σε μετάφραση Ανθής Ζαχαριάδου και σκηνικά-κοστούμια Λάκη Γενεθλή, με τη στήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών.
«Η Μπεμπεδέλη αποκαλύπτει μια γενικευμένη ανθρώπινη συμπεριφορά, να κρύβεται κανείς από την πραγματικότητα μέσα στα κρησφύγετα των προσωπικών αναγκών, των τυχαίων συμβάντων, των τεχνικών επιβίωσης, των μαζικών πλανών και να βλέπει την πολύ μεγαλύτερη από τη μικρή δική του πραγματικότητα από το ματάκι της πόρτας. Όλες οι ανακαλύψεις γίνονται όχι ως σχολιαστική ερμηνευτική καταδίκη, αλλά μέσα από τα ίδια τα λόγια της ηρωίδας της. Ο συγκρατημένος υποκριτικός της τρόπος, όπως και όλη η σκηνοθετική στάση του Αραούζου, δεν δίνουν ευκολίες στο κοινό, δεν το κατευθύνουν. Οι θεατές μπορούν, αν θέλουν, να σκεφτούν πόσα κατακάθια αφήνει πάνω τους η δική μας εποχή. Σαν τελευταία λόγια του Γκέμπελς φέρονται τα εξής: «Θα ξαναγυρίσουμε και η γη θα τρέμει». Αισθάνομαι τις δονήσεις, όταν βλέπω νέους ανθρώπους του τόπου μας να χαιρετούν ναζιστικά και ακούω τα συνθήματά τους», γράφει η Νόνα Μολέσκη σε κριτική της για την παράσταση.
* Λευκωσία, Σατιρικό Θέατρο – Κεντρική Σκηνή, 4, 5, 10, 11 και 12 Σεπτεμβρίου, στις 20:30.
* Λεμεσός, Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο, Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, στις 20:30.
* Πάφος, Μαρκίδειο Δημοτικό Θέατρο, Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, στις 20:30.
Γενική είσοδος €12 – εισιτήρια: www.soldoutticketbox.com, τηλ. 7000 7705 – πληροφορίες / κρατήσεις: τηλ. 22312940, 22421609 – email: satirikotheatro@cytanet.com.cy
