Ηθοποιός. Η υποκριτική κάποτε του φάνταζε εξωπραγματική. Δουλεύοντας κατάλαβε ότι τον βοήθησε πολύ. Περισσότερο γιατί έδιωξε τα σκοτάδια του.
Ένα σημαντικό συμβάν στη ζωή μου, αυτό που με καθόρισε και με έκανε αυτό που είμαι σήμερα, είναι εκείνο το «τυχαίο» μπάσιμο στη σχολή του Κρατικού. Αυτό με διαμόρφωσε και ως άνθρωπο. Άλλαξε το πώς έβλεπα τα πράγματα, το πώς ήμουν με τους άλλους ή με τον εαυτό μου.
Με την υποκριτική καταλαβαίνεις καλύτερα τον εαυτό σου, τις σχέσεις σου και πώς είσαι με τους άλλους. Αυτή η δουλειά με έσωσε απ’ τα δικά μου σκοτάδια. Τα σκοτάδια πάνε κι έρχονται βέβαια. Αλλά καλό είναι να βρίσκεις τους μηχανισμούς για να τα παλεύεις και να τα κάνεις κάτι δημιουργικό. Μέσα στο θέατρο το βρήκα αυτό.
Από πολύ μικρός ήθελα να γίνω ηθοποιός. Όταν στη γειτονιά στήναμε ερασιτεχνικά θεατρικά, λάτρευα εκείνες τις στιγμές που δοκιμάζαμε πράγματα. Βέβαια, μου φάνταζε πολύ εξωπραγματικό ως δουλειά. Ήταν λες και ήθελα να γίνω αστροναύτης. Γι’ αυτό και η εισαγωγή μου στο Κρατικό λέω ότι έγινε τυχαία σχεδόν. Μέχρι τότε σπούδαζα διεθνείς σχέσεις. Κάποια στιγμή με έπιασε μια τρέλα και πήγα και έδωσα εξετάσεις. Το έκανα χωρίς άγχος ή προσδοκίες, αλλά τελικά μπήκα και όλα άλλαξαν.
Είμαι ευγνώμων για όσα ήρθαν στον δρόμο μου. Για τις ευκαιρίες μου. Κάποιες φορές το ξεχνάω, με πιάνουν οι γκρίνιες της καθημερινότητας. Γνώρισα ανθρώπους και έκανα δουλειές, όμως, που με κρατούσαν σε εγρήγορση.
Κάθε δουλειά είναι όπως μια σχέση. Η σχέση δεν είναι έρωτες και γλύκες μόνο. Έχει και δυσκολίες, και γι’ αυτό χρειάζεται προσπάθεια. Αυτό είναι και το θέατρο. Πρέπει να βρεις τον κοινό τρόπο για να επικοινωνήσεις και βγάλεις ένα καλό αποτέλεσμα. Αγάπη, δουλειά και ομαδικότητα, αλλιώς δεν γίνεται τίποτα.
Πρέπει να έχεις ανοικτές τις κεραίες σου για να δεις το νέο δεδομένο. Να παίρνεις τον φόβο σου και να τον κάνεις κάτι άλλο.
Δεν περίμενα την τόση επιτυχία του «Πέτρου» (σ.σ. «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου»). Βασικά δεν περίμενα αυτό το μεγάλο γκελ στο ενήλικο κοινό. Ήξερα το βιβλίο, ήξερα ότι στην Κύπρο διδασκόταν στα σχολεία και ότι αγαπάνε τη συγγραφέα. Αυτό το μεγάλο κύμα ενθουσιασμού και συγκίνησης όμως, ήταν έκπληξη.
Αν ρωτούσες τους φίλους μου τι εικόνα έχουν για μένα, θα σου έλεγαν πως είμαι ισχυρογνώμων και ότι παλεύω για τη θέση μου μέχρι τέλους, αλλά θέλω να πιστεύω –και αυτό μου έχουν δείξει– ότι είμαι γενναιόδωρος. Είμαι εκεί σε ό,τι χρειαστούν. Η μαμά της κολλητής μου της Ευσταθίας είπε ότι είμαι σαν τζάκι αναμμένο.
Στις ανθρώπινες σχέσεις μού αρέσει να ανοίγομαι, να επενδύω σε ένα νέο άτομο, αλλά γενικά νομίζω ότι είμαι πιο συντηρητικός, κρατάω τον εαυτό μου πίσω. Έχω τις παλιές φιλίες μου ακόμα, γι’ αυτό μου έχει στοιχίσει που δεν έχω την καθημερινότητα με τους κολλητούς μου.
Ο «Άμλετ», το νέο θεατρικό όπου συμμετέχω αυτή τη σεζόν, είναι από τα έργα που αγαπώ, αλλά δεν την καταλαβαίνω αυτή την αγάπη. Θέλω να εξερευνήσω ακόμα το έργο, τον ρόλο του Άμλετ. Είναι ένα αίνιγμα.
Πώς προέκυψε ο ρόλος μου; Έμαθα για την οντισιόν –δεν ήταν για συγκεκριμένο ρόλο, αλλά γι’ αυτή τη δουλειά–, έστειλα, και προέκυψε ο ρόλος του Άμλετ. Ήξερα από πέρσι για τη δουλειά του Πάρη και ήθελα πολύ να δουλέψουμε μαζί. Ανυπομονώ!
* Ο Γιάννης Καραούλης πρωταγωνιστεί στο έργο «Άμλετ» στο θέατρο Σπούτνικ, σε σκηνοθεσία Πάρη Ερωτοκρίτου. Έναρξη παραστάσεων: Πέμπτη 19 Οκτωβρίου στις 20:00. Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 20:00. Κυριακή 18:00. Πληροφορίες Κρατήσεις: Tickethour.com.cy, 77777040. Παράλληλα, για δεύτερη χρονιά πρωταγωνιστεί στον «Μεγάλο περίπατο του Πέτρου», σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαριά. Παραστάσεις από 15 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 10.30. Θέατρο ΘΟΚ, αίθουσα Εύης Γαβριηλίδης. Πληροφορίες/Κρατήσεις 77772717.
