To Top
20:43 Τρίτη
19 Μαρτίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Ήτανε γραφτό;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" Ήτανε γραφτό;
  15 Μαρτίου 2019, 10:35 πμ  
Ήτανε 48 χρονών. Δεν ένιωσε καλά, έχασε τις αισθήσεις της και οι δικοί της ανησύχησαν. Τη μετέφεραν στο νοσοκομείο. Οι γιατροί την εξέτασαν, αλλά δεν εντόπισαν κάτι. Έτσι κι αλλιώς δεν είχε ποτέ σοβαρά προβλήματα με την υγεία της. Ίσως η κούραση, ίσως άγχος και στεναχώρια για την επικείμενη ευθανασία που θα γινόταν στον αγαπημένο της σκύλο. Σε λίγο ένιωθε ήδη καλύτερα. Μια υπόθεση ρουτίνας λοιπόν. Κι οι γιατροί έκριναν πως δεν ήταν κάτι σοβαρό αυτό που ένιωσε και την οδήγησε κοντά τους και την έστειλαν στο σπίτι να ξεκουραστεί. «Κι αν χρειαστεί εδώ θα είμαστε». Λίγες ώρες αργότερα, οι δικοί της τη μετέφεραν και πάλι στο νοσοκομείο, αλλά αυτή τη φορά νεκρή. 
 
Τι συνέβη; Μπορούσε να προβλεφθεί; Έκαναν ό,τι μπορούσαν οι γιατροί; Έδωσαν την πρέπουσα σημασία; Έπρεπε να τύχει κάποιας άλλης αντιμετώπισης το περιστατικό; Να νοσηλευτεί, ίσως, υπό παρακολούθηση μέχρι να ανακαλυφθεί η αιτία που προκάλεσε στη γυναίκα την αδιαθεσία; Οι συγγενείς, όπως ο καθένας μας στη θέση τους, λένε «ναι, έπρεπε να τύχει περισσότερης φροντίδας». Και ζητάνε εξηγήσεις. Ερευνών λειτουργός ή κάποια επιτροπή που θα διοριστεί, θα αναλάβει να δώσει τις απαντήσεις. Και ενδεχομένως για άλλη μια φορά θα ακούσουμε πως «όλα έγιναν σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Έγιναν οι εξετάσεις που γίνονται στον καθένα ο οποίος πηγαίνει με τέτοια συμπτώματα στις Πρώτες Βοήθειες και δεν προέκυψε λόγος για περαιτέρω διερεύνηση ή νοσηλεία». Κάπως έτσι. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις για τις οποίες ζητείται διερεύνηση, το πόρισμα αποφαίνεται πως περίπου αυτό ήταν το γραφτό του ανθρώπου. Δεν μπορούσε να γίνει τίποτα περισσότερο. Και μπορεί να είναι εν τέλει και έτσι. 
 
Οι γιατροί έχουν σίγουρα τη δική τους εκδοχή, τουλάχιστον ως προς τη συνείδησή τους. Τον φόρτο εργασίας. Τους αριθμούς των ανθρώπων που καταφεύγουν καθημερινά, με χίλια δυο διαφορετικά προβλήματα και πολλές φορές χωρίς ουσιαστικό λόγο. Απλά και μόνο από υπερβολική ανησυχία, από φόβο. Μπορεί και να ισχύουν όλα αυτά. Ένας άνθρωπος όμως χάθηκε τόσο αναπάντεχα. Και δεν ήταν γιατί αδιαφόρησε προς τα μηνύματα που έστελνε ο οργανισμός. Ζήτησε βοήθεια. Αλλά δεν τα κατάφερε. Όντως δεν μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό; Όντως τα σημάδια δεν προέβλεπαν την εξέλιξη; Μένουμε πάντα με αυτή την απορία. Αφημένοι στα χέρια των γιατρών, ευγνώμονες για όσες φορές έχουν σώσει ζωές, αλλά και δίχως ποτέ να γνωρίζουμε πόσες ζωές έχουν χαθεί από λάθη, από αμέλεια, από έλλειψη επαρκούς ενδιαφέροντος. 

chrystalla@phileleftheros.com
Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.