Σήμερα υπάρχει ένας συρφετός συνανθρώπων μας, τάχατες μου προοδευτικών, που κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, για τα δικαιώματα των υπολοίπων ανθρώπων όμως και ειδικότερα των παιδιών δεν μιλάει κανείς.
Στην συνέχεια γίνομαι πιο συγκεκριμένος αναφέροντας δύο βασικές διαπιστώσεις: Πρώτον, στην κοινωνία την οποία ζούμε και η οποία σε τέτοια θέματα παραμένει πολύ συντηρητική και επιφυλακτική, τα παιδιά τα οποία θα υιοθετούνται από ομόφυλα ζευγάρια, θα έχουν να αντιμετωπίσουν τον χλευασμό, την ειρωνεία, τον στιγματισμό και το πιο πιθανόν θα είναι θύματα ρατσιστικών επιθέσεων. Στην υιοθεσία των παιδιών από τέτοια ζευγάρια πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν ότι δεν είμαστε σαν τις υπόλοιπες κοινωνίες του δυτικού και φιλελεύθερου τρόπου ζωής που προχώρησαν σε τέτοιου είδους κοινωνικές πρακτικές (Τσακλακίδου, Δ. 2011).
Δεύτερον, ακόμη πριν προχωρήσουμε και στην Κύπρο σε παρόμοιες στάσεις ζωής, πρέπει να δούμε κατά ποσό η ψυχο-αναπτυξιακή και συναισθηματική ζωή των παιδιών επηρεάζεται αρνητικά από μια μη πυρηνική οικογένεια και κατά ποσό ο σεξουαλικός προσανατολισμός των παιδιών επηρεάζετε και αυτός με την σειρά του με γονείς του ιδίου φύλου. Μέχρι της στιγμής οι μελέτες που έχουν γίνει δεν μπορούν να δώσουν επαρκείς απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, τι προκαλεί δηλαδή η εγγενής αυτή ασάφεια των γονεϊκών ρόλων στην εξέλιξη των παιδιών (Stacey, J., Biblarz, T., 2001).
Μια άλλη θεώρηση που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν και που κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν έχει αναφερθεί καθόλου (Μαρκαντώνης, Α. 2017), είναι ότι με τα ομόφυλα ζευγάρια το οιδιπόδειο σύμπλεγμα που αναπτύσσουν τα αγόρια με την μητέρα τους (Sigmund Freud, 1897) και το σύνδρομο της Ηλέκτρας που αναπτύσσεται μεταξύ κοριτσιών και πατέρα (Carl Jung, 1912) – ταύτιση δηλαδή του παιδιού με το αντίθετο φύλλο γονέα- τα παιδιά δεν θα το βιώσουν ποτέ. Αυτά τα συμπλέγματα είναι εκ των ων ουκ άνευ απαραίτητα στην εξελικτική πορεία των ανθρώπων, κάτι που είναι παραδεκτό από την επιστήμη της ψυχολογίας και της ψυχαναλυτικής. Σύμφωνα με την παραδεκτή αυτή θεωρία τα συμπλέγματα αυτά αποτελούνται από μια ομάδα ασυνείδητων (απωθημένων) ιδεών και συναισθημάτων που συγκεντρώνονται πάνω στην επιθυμία της απόκτησης του γονιού του αντίθετου φύλου και της εξόντωσης του γονιού του ιδίου φύλου, τα παιδιά που δεν θα επιλύσουν επιτυχώς τα δύο αυτά συμπλέγματα, αντίστοιχα, στην πορεία της ζωής τους οι πιθανότητες να αναπτύξουν αντικοινωνική συμπεριφορά αλλά και άλλες διαταραχές είναι πολύ αυξημένη.
Αν λοιπόν θέλουμε να είμαστε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν πρέπει να το πράττουμε επιλεκτικά, διότι τα παιδιά μας είναι το μέλλον της ανθρωπότητας και αν αυτά μεγαλώσουν με υγιές πρότυπα και έχουν ενήλικη φυσιολογική ζωή, μπορούμε να ατενίζουμε σε όμορφους αλαργινούς κόσμους!
Τέλος, κλείνω με τα λόγια του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη
« … Είναι η βαρβαρότητα. Την βλέπω να ‘ρχεται
μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες
και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν
θα πρόκειται για φούρνους του Χίτλερ
ίσος αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί
επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου
Για τον πλήρη εξευτελισμό του.
Για την ατίμωση του…»
*BSc (Gsc), MSc (OGEE)
