Είδα με πολλή χαρά στον Φιλελεύθερο άρθρο του κ. Πιμπίσιη, δημοσιογράφου της εφημερίδας, που ασχολείται με την ωφελιμότητα των κομμάτων για την κοινωνία.
Παρ’ όλο που το άρθρο αυτό ασχολείται θεωρητικά με το θέμα, εν τούτοις θεωρώ ότι ο δημοσιογράφος είναι άξιος συγχαρητηρίων γιατί «τόλμησε» να καταπιαστεί μ’ ένα θέμα που είμαι βέβαιος ότι απασχολεί, εδώ και καιρό τους πολίτες.
Οι πρόσφατες προεδρικές εκλογές ανέδειξαν με τον πιο εμφαντικό τρόπο το ερώτημα κατά πόσον το κομματικό σύστημα της Κύπρου είναι όντως ωφέλιμο για την κυπριακή κοινωνία ή αν η κοινωνία αισθάνεται το αντίθετο.
Το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών του Φεβρ. 2023, όπου ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, χωρίς τη στήριξη ενός από τα δύο κόμματα εξουσίας, κατόρθωσε να αναδειχθεί στο προεδρικό αξίωμα, αποτελεί πρωτοφανή εξέλιξη για τα κυπριακά πολιτικά δρώμενα μετά τον Μακάριο. Σίγουρα δε και πανευρωπαϊκά.
Το γεγονός αυτό υποδηλοί έντονα ότι οι πολίτες, η πλειοψηφία του λαού, αποδοκίμασαν τα δύο μεγάλα κόμματα, αν όχι και ολόκληρο το κομματικό σύστημα.
Βάσει αυτού θεωρώ ότι η κατάληξη του άρθρου του κ. Πιμπίσιη είναι πολύ περισσότερο ακαδημαϊκή παρά πραγματιστική. Υπό την έννοια ότι στην αντιπροσωπευτική μας δημοκρατία δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα συστήματα χωρίς τα κόμματα. Αυτό βέβαια και σωστό είναι και αναγκαίο. Το να θεωρούμε όμως apriori ότι όλα τα κόμματα είναι ωφέλιμα για την κοινωνία αυτό νομίζω ισοδυναμεί με λογικό σφάλμα ισοπέδωσης.
Αν ένα κόμμα δεν είναι εξ ορισμού αλλά και στην πράξη ανθρωποκεντρικό, κοινωνικοκεντρικό, πατριωτικό, δημοκρατικό και έντιμο, τότε πως μπορεί να θεωρηθεί ωφέλιμο; Όταν επιδιώκει μόνο το συμφέρον του; Όταν δεν εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον αλλά κάποια ιδιωτικά συμφέροντα των λίγων; Όταν αντί πατριωτισμού προάγει το σωβινισμό, το ρατσισμό και την ανωτερότητα της φυλής; Όταν λειτουργεί συγκεντρωτικά μακράν από τις δημοκρατικές διαδικασίες; Ή όταν είναι διεφθαρμένο;
Προφανώς έχει σημασία και το περιεχόμενο του κόμματος, οι αρχές και οι αξίες του, οι πρακτικές του και η εντιμότητά του. Όλα αυτά ο πολίτης μπορεί να μην τα προσέχει πολύ. Προσέχει όμως αν είναι ή όχι διεφθαρμένο ένα κόμμα. Και δυστυχώς στην Κύπρο τα κόμματα έχουν δώσει πλήθος δείγματα διαφθοράς, σκανδάλων, νεποτισμού, διαπλοκής με το οικονομικό κατεστημένο, κακοδιαχείρισης που στοιχίζει στον πολίτη πολλά εκατομμύρια (ηλεκτρισμός, φυσικό αέριο, διαπλοκή με τις τράπεζες, χρυσά διαβατήρια κ.λ.π.) και συνεπεία αυτών κατέστησαν αναξιόπιστα στα μάτια του πολίτη, και διεφθαρμένα με αποτέλεσμα την αποστροφή από αυτά.
Κάποια άλλα δε, που προσεκτικά προσπαθούν να μην έχουν σχέση με διαπλοκές, καλλιεργούν όμως όχι τον πατριωτισμό αλλά τον σωβινισμό, την ανωτερότητα της φυλής, τον ρατσισμό, την επιβολή δια της βίας, τι προσφέρουν στην κοινωνία; Μια ματιά στην πρόσφατη ιστορία θα μας καταδείξει που οδηγούν: Όπου οδήγησε ο ναζισμός και ο φασισμός που κατέλαβαν την εξουσία με «δημοκρατικές» διαδικασίες και στη συνέχεια έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο. Όπου οδήγησε την Ελλάδα η εφτάχρονη δικτατορία με την καταστροφή της Κύπρου, η πενηντάχρονη δικτατορία του Φράνκο και του Σαλαζάρ και τα μονοκομματικά καθεστώτα στην Αν. Ευρώπη.
Συνεπώς το συμπέρασμα του κ. Πιμπίσιη είναι ακαδημαϊκό. Στην πράξη υπάρχουν κόμματα που ωφελούν τις κοινωνίες και κόμματα που τις βλάπτουν και τις πληγώνουν βαθειά.
Οι συμπολίτες μας στις τελευταίες προεδρικές εκλογές έστειλαν ένα μήνυμα στις ηγεσίες των κομμάτων που πρέπει να διαβαστεί σωστά.
Καθαρθείτε από τα κρούσματα διαφθοράς, σταματήστε τη διαπλοκή με το οικονομικό κατεστημένο, εκδημοκρατιστείτε κατά βάθος εξυγιανθείτε και τότε η κοινωνία των πολιτών θα έχει όντως να ωφεληθεί από εσάς.
Η κοινωνία χρειάζεται υγιές πολιτικό σύστημα. Τώρα. Συνεργαστείτε με τους θεσμούς ως οφείλετε, και εγκαταλείψετε τον άνευ ουσίας πόλεμο, που κανένα δεν ωφελεί. Και τότε θα δείτε…
*Π. Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης
