Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρώην Eπιτρόπου της Κύπρου στην ΕΕ, Χρ. Στυλιανίδη, ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων ότι «η μισή Κύπρος είναι ήδη τουρκική», προκάλεσαν σοβαρές αντιδράσεις. Το θέμα θα είχε λήξει ως μια ατυχής διατύπωση, αν ο ίδιος το ανακαλούσε με διορθωτική δήλωση του, όπως άλλωστε τον παρότρυναν. Ωστόσο, οι μετέπειτα εξηγήσεις του έριξαν λάδι στην φωτιά επειδή επέμενε ότι «είναι διατύπωση η οποία ακούγεται με ακριβώς τις ίδιες λέξεις και στην Κυπριακή Βουλή, ακόμα και από Προέδρους της Δημοκρατίας»! Η μεγαλύτερη λοιπόν απογοήτευση ήταν οι «εξηγήσεις» του καθώς και η αναφορά του στην προδοσία της χούντας του 1974 που έφερε την εθνική τραγωδία με την τουρκική εισβολή και κατοχή, την οποία όμως προχώρησε να προβάλει ως παραγνώριση του συσχετισμού δυνάμεων, η οποία οδηγεί σε εθνικές τραγωδίες!

Γενικά, το πρόβλημα αφορά μια περιορισμένη μειοψηφία «δικών μας», οι οποίοι παρουσιάζονται επιτήδεια ως να εκπροσωπούν την πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού, προφανώς με την συνέργεια άλλων που εξυπηρετούνται με τέτοιες στρεβλώσεις. Χαρακτηριστικά, όταν πρωτο-εκλέγηκα Ευρωβουλευτής είχα παρατηρήσει ότι ο τότε Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς συζητούσε την αναζήτηση λύσης στο Κυπριακό πρόβλημα με τον τότε «δικό μας» Επίτροπο στην ΕΕ. Αργότερα, προσέγγισα τον Πρόεδρο Σουλτς στον οποίο εξήγησα ότι, αν επιθυμεί την προώθηση αποδεκτής λύσης στο Κυπριακό, θα πρέπει να επενδύει χρόνο και με άλλους, που μπορούμε να του μεταφέρουμε καλύτερα την άποψη της πλειοψηφίας στην Κύπρο. Η ενημέρωση από ένα πρωτοστάτη της άποψης που απορρίφθηκε συντριπτικά στο δημοψήφισμα το 2004 ή από «οπαδούς της όποιας λύσης», δεν προσφέρει πολλά, αφού είναι δεδομένο ότι θα στηρίξουν οτιδήποτε προκύψει ως λύση. Ο Σουλτς ανταποκρίθηκε και είχαμε μια εκτενή συζήτηση στο Γραφείο του, όπου έμαθα διάφορα για τις χρηματοδοτήσεις για προώθηση πολιτικών και προσώπων στην Κύπρο.

Η μεροληπτική ενημέρωση Ευρωπαίων και ξένων από «δικούς μας» γίνεται συστηματικά για δεκαετίες π.χ. με τα περιβόητα «επαναπροσεγγιστικά σεμινάρια» χρηματοδότησης εξωτερικού με προεπιλεγμένους συμμετέχοντες, με τους αριστεροδέξιους «opinion leaders» προωθητές του Σχεδίου Ανάν, με «ειδική» ενημέρωση του αντιπροσώπου του Γεν. Γραμματέα του ΟΗΕ, Ντάουνερ στο Πέρα Πεδί κ.ά. Πρόσφατα, είχαμε την περίπτωση της προσωπικής απεσταλμένης του Γεν. Γραμματέα του ΟΗΕ κ. Ολγκίν, η οποία συνάντησε εκπροσώπους της «κοινωνίας των πολιτών» με ελάχιστη εμβέλεια στην κοινωνία και συγκεκριμένης απόκλισης. Με επιστολή μου προς την κ. Ολγκίν έθεσα το θέμα της ανάγκης σφαιρικής ενημέρωσής της από εκπροσώπους της πλειοψηφούσας κοινωνίας των πολιτών, προσδοκώντας σε συνάντησή τους μαζί της.

Η μεροληπτική και επιλεκτική ενημέρωση ξένων από «δικούς μας» υπό κάποιον μανδύα κάλυψης, έχει αποδειχθεί συνταγή για αποτυχία, αφού παραγνωρίζει την πλειοψηφούσα κοινωνία των πολιτών. Ωστόσο, μια μικρή ομάδα πολιτών παραμένει εμμονικά στρατευμένη, ιδιαίτερα στα «μέσα κοινωνικής δικτύωσης» με διάφορα προφίλ, επιδιώκοντας την εντύπωση ότι αντιπροσωπεύουν πολλούς και επιπλέον στοχοποιούν τους πολίτες της κοινής λογικής που συγκροτούν την συντριπτική πλειοψηφία απέναντι στις δικές τους ακραίες απόψεις. Άλλωστε ο ανομολόγητος φόβος των στρατευμένων ήταν πάντα o ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης της κοινής λογικής και σωφροσύνης.

*Ευρωβουλευτής (ΔΗΚΟ – S&D), Πρόεδρος της Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο