Το κυρίαρχο θέμα αυτή την εβδομάδα στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, ήταν η ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Άμυνας. Οι Συνθήκες συνιστούν τον υπέρτατο νόμο της ΕΕ -μαζί με τον Χάρτη Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων- και προνοούν για ευρωπαϊκή άμυνα με ομοφωνία από τα κράτη-μέλη.
Διαφορετικές προτεραιότητες και συμφέροντα, εμπόδιζαν την ουσιαστική συζήτηση για ευρωπαϊκή άμυνα μέχρι που πριν μερικά χρόνια, ο Πρόεδρος Μακρόν το ανέδειξε στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ και μαζί του επιχειρηματολογούσαμε ελάχιστοι για αυτή την αναγκαιότητα. Όταν το 2019, στην Γαλλική Γερουσία επεξηγούσα τρόπους για να προχωρήσουν τα πρόθυμα κράτη-μέλη στην σύσταση ενός πυρήνα Ευρωπαϊκής Ασφάλειας στην Αθήνα-Λευκωσία, επικρατούσαν άλλες… προτεραιότητες.
Τελικά, η γεωπολιτική αντιπαλότητα με συρράξεις στην Ουκρανία κι αλλού, με υβριδικές και τρομοκρατικές επιθέσεις, έφεραν το Ευρωκοινοβούλιο συντριπτικά υπέρ της ανάγκης για μια ουσιαστική ευρωπαϊκή άμυνα. Καθένας δυνατόν να έχει δική του προσέγγιση λόγω διαφορετικών κινδύνων (π.χ. για κάποιους προέχει η ρωσική απειλή, ενώ στην Μεσόγειο αντιμετωπίζουμε τον νέο-οθωμανικό τουρκικό επεκτατισμό) αλλά οι διαφωνίες αυτές δεν αντισταθμίζουν την συλλογική αναβαθμισμένη ασφάλεια από ένα κοινό αμυντικό πυλώνα, στον οποίο εμείς πρέπει να έχουμε εξαρχής παρουσία.
Στις καθυστερημένες μεταλλάξεις, ανήκει και η Γερμανίδα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία κρατούσε αποστάσεις λόγω και του πλεονεκτήματος που θα αποκτούσε η Γαλλία, αλλά τώρα εμφανίζεται ένθερμος υποστηριχτής ενόψει και της επιδίωξής της να παραμείνει επικεφαλής της Επιτροπής μετά τις Ευρωεκλογές. Στη συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο, η κ. φον ντερ Λάιεν αναφέρθηκε στην προάσπιση της Ευρωπαϊκής κυριαρχίας, αλλά στην θητεία της ουδέποτε αναφέρθηκε στην παραβίαση της στην Κύπρο. Έτσι, πήρα τον λόγο τονίζοντας ότι «η Ευρωπαϊκή κυριαρχία παραβιάζεται ήδη από την συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, που αποτελεί έδαφος της ΕΕ, για το οποίο η Πρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής επιλέγει τη σιωπή» και πρόσθεσα καταληκτικά ότι για να επιτύχουμε τους οικονομικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς μας στόχους, χρειαζόμαστε κοινή άμυνα και ασφάλεια για το σύνολο της ΕΕ.
Φυσικά, υπάρχουν και οι δικές μας εγχώριες παθογένειες και δογματισμοί. Από την μια, η εγχώρια ευρωλαγνεία που υπακούει ενθουσιασμένη την φον ντερ Λάιεν, ενώ στον αντίποδα οι ακραίοι πάσης λογής αντιευρωπαίοι, που λειτουργούν ως να μην υπάρχει τουρκικός επεκτατισμός, ούτε απειλή από το πολιτικό Ισλάμ. Στην ΕΕ οφείλουμε να αξιοποιούμε την παρουσία μας στο μέγιστο και η υπακοή μας στην ελίτ των Βρυξελλών, καθώς και η περιθωριοποίησή μας με αντι-ευρωπαϊκές κραυγές των δύο άκρων που καταλήγουν στην πολιτική μας απουσία, δεν εξυπηρετούν τα δίκαια συμφέροντά μας. Αντιθέτως, η απουσία μας εξυπηρετεί την Τουρκία.
Πάντως, σε μια συγκυρία με τον Ερντογάν «γωνιασμένο» γεωπολιτικά, η αθηναϊκή ελίτ του έδωσε διέξοδο στο τέλος του 2023 με την «Διακήρυξη Φιλίας» στην Αθήνα κι εβδομάδες μετά (24/1/2024), ο Χακάν Φιντάν, πρώην επικεφαλής των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών και εγκέφαλος αδιανόητων εγκλημάτων εντός κι εκτός Τουρκίας, σήμερα υπουργός Εξωτερικών του Ερντογάν, με επιστολή του αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε κατοικημένα νησιά επειδή η στρατιωτική τους θωράκιση «συνιστά σοβαρή απειλή για την Τουρκία και την περιοχή». Αυτή είναι η πραγματική νεο-οθωμανική «φιλία», την οποία, παραγνώριζει η εγχώρια επικρατούσα πολιτική. Για αυτό, επιβάλλεται επαναστροφή στον ορθολογισμό!
