Μπορεί να μην έχει άδικο ο βουλευτής και εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ Γιώργος Κουκουμάς όταν μιλά για «επικίνδυνες κανονικοποιήσεις της ακροδεξιάς» και «πολιτικές συνδιαλλαγές» με το ΕΛΑΜ από τον ΔΗΣΥ και το ΔΗΚΟ. Μπορεί να έχει χωνευτεί από διάφορους ότι το ΕΛΑΜ δεν είναι ένα κόμμα από τα σπλάχνα της εγκληματικής Χρυσής Αυγής, αλλά μια άλλη δεξιά με (προς το παρόν) ρυθμιστικό ρόλο, που έβγαλε την Αννίτα Δημητρίου Πρόεδρο της Βουλής, στηρίζει κυβερνητικά νομοσχέδια και μπορεί να ξανακάνει κάτι ανάλογο.
Αλλά αξίζει να ξαναμιλήσουμε για τις ευθύνες του ΑΚΕΛ και της αριστεράς, που βολεύτηκε με την ύπαρξη του ΕΛΑΜ. Αξίζει να ξαναπούμε πως όλα αυτά τα πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν της καταστροφικής πενταετίας Χριστόφια, το ΑΚΕΛ κρύφτηκε πίσω από συνθήματα περί πραξικοπήματος και εοκαβητατζίδικων επιγόνων, τσουβαλιάζοντας μια ιδεολογική παράδοση για να συσπειρώνει τον κόσμο του. Και ακριβώς για αυτό, το ΕΛΑΜ πήρε θέση άμυνας και «κέρδισε» πολλούς δυσαρεστημένους, κυρίως συναγερμούς, που μπούχτισαν με αυτά τα συνθήματα.
Ασφαλώς, βοήθησε σε αυτό και ο ΔΗΣΥ, με τη σύγχυση γύρω από το Κυπριακό, την ταυτότητα, τον πολιτισμό και, όλοι μαζί, τα έκαναν θάλασσα. Κι ακόμα και σήμερα, δεν δείχνουν την ωριμότητα να αντιμετωπίσουν πολιτικά την ακροδεξιά και το ΕΛΑΜ. Μάλλον γιατί συνεχίζει να τους βολεύει.
ΑΛ.ΜΙΧ.
