Αν και πριν δύο εβδομάδες, στο μεγάλο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος στην Πιονγιάνγκ, ο Κιμ Γιονγκ Ουν έκανε «άνοιγμα» διαλόγου προς τον Τραμπ, η επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν (μακροχρόνιο διπλωματικό και στρατιωτικό εταίρο της Βόρειας Κορέας) φέρεται να άλλαξε ξανά τη στρατηγική του, σύμφωνα με δημοσίευμα του The Diplomat.
Για την Πιονγιάνγκ η επίθεση δεν αντιπροσωπεύει μόνο ένα ακόμη παράδειγμα χρήσης βίας από την Ουάσιγκτον εναντίον ενός «αντιμαχόμενου καθεστώτος», αλλά και μια επίθεση σε σύμμαχο, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Την 1η Μαρτίου, λιγότερο από 24 ώρες από την έναρξη της επίθεσης, η Βόρεια Κορέα εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση σχολιάζοντας την κατάσταση. Η δήλωση αποδόθηκε σε έναν ανώνυμο εκπρόσωπο του Υπουργείου Εξωτερικών, αφήνοντας περιθώριο στο καθεστώς Κιμ να δημοσιεύσει επακόλουθες δηλώσεις σε υψηλότερο επίπεδο, εάν κρινόταν απαραίτητο.
Η βορειοκορεατική κυβέρνηση ουσιαστικά τόνισε πέντε βασικά σημεία:
- Οι ισραηλο-αμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν αποτελούν παράνομη μορφή επιθετικότητας και την πιο «απεχθή μορφή» παραβίασης της κυριαρχίας.
- Με βάση την ηγεμονική στάση και τις δραστηριότητες των ΗΠΑ στην περιοχή, αυτό ήταν προβλέψιμο.
- Η Βόρεια Κορέα καταδικάζει αυτήν την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την κατάχρηση στρατιωτικής ισχύος.
- Κατά το περασμένο έτος, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαδραματίσει έναν ολοένα και πιο καταστροφικό ρόλο στην καταστροφή της παγκόσμιας ειρήνης και σταθερότητας.
- Τα «σχετικά και ενδιαφερόμενα» μέρη στην περιοχή θα πρέπει να εντοπίσουν σωστά τους επιτιθέμενους σε αυτόν τον πόλεμο και να εκπληρώσουν την ευθύνη τους για την αποκατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή.
«Αν το Ιράν ζητήσει πυραύλους, θα του στείλουμε»
Λίγες ώρες αργότερα, ο ίδιος ο Κιμ Γιονγκ Ουν εξέδωσε μια δυναμική δήλωση υποστήριξης προς την Τεχεράνη, δηλώνοντας ότι η Βόρεια Κορέα είναι έτοιμη να παράσχει στο Ιράν πυραύλους για χρήση εναντίον του Ισραήλ, εφόσον του ζητηθεί.
Σε μια δήλωση που προκάλεσε σοκ στη διεθνή κοινότητα, ο Κιμ Γιονγκ Ουν ισχυρίστηκε ότι «ένας πύραυλος είναι αρκετός για να σβήσει» το Ισραήλ, τονίζοντας τις καταστροφικές δυνατότητες του πυρηνικού και βαλλιστικού οπλοστασίου του καθεστώτος του.
Με την αναφορά «ένας πύραυλος είναι αρκετός για να σβήσει» το Ισραήλ, ο Κιμ Γιονγκ Ουν χρησιμοποιεί την ίδια ακραία ρητορική που είχε στις προηγούμενες αντιπαραθέσεις του με τη Δύση και αυξάνει σημαντικά το διακύβευμα για κάτι «μεγάλο», που ο πρόεδρος Τραμπ προειδοποίησε πρόσφατα ότι «έρχεται σύντομα».
Στρατηγικοί κίνδυνοι και οφέλη για την Πιονγιάνγκ από τον πόλεμο στο Ιράν
Μια εμπλοκή της Βόρειας Κορέας στον πόλεμο, εξοπλίζοντας στρατιωτικά τον Ιράν, περιέχει έμμεσους κινδύνους αλλά και πιθανά οφέλη για το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν.
Σύμφωνα με το The Diplomat, το κύριο όφελος προέρχεται από το γεγονός ότι διαταράσσει έναν οικονομικό ανταγωνιστή με τη Ρωσία. Τόσο το Ιράν όσο και η Βόρεια Κορέα είναι σημαντικοί προμηθευτές πολεμικού υλικού για την υποστήριξη της πολεμικής προσπάθειας της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας. Για το Ιράν, αυτό περιλαμβάνει πυραύλους, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυρομαχικά.
Αλλά – καθώς το Ιράν χρησιμοποιεί πλέον το οπλοστάσιό του για τη δική του μάχη – δημιουργείται ένα κενό στην «τροφοδοσία» που το καθεστώς του Κιμ πιθανότατα « θα χαρεί» να καλύψει. Ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ αυξάνει την εξάρτηση της Ρωσίας από τη Βόρεια Κορέα, παραχωρώντας πρόσθετη επιρροή στην Πιονγιάνγκ.
Ωστόσο, η τρέχουσα σύγκρουση παρουσιάζει και έναν κίνδυνο για τη Βόρεια Κορέα – και αυτός όσον αφορά την αξιοπιστία της Ρωσίας ως εταίρου ασφαλείας.
Τόσο το Ιράν όσο και η Βόρεια Κορέα είναι συμβατικοί εταίροι της Ρωσίας, με τη Βόρεια Κορέα να ολοκληρώνει τη Συνθήκη Συνολικής Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης τον Ιούνιο του 2024 και το Ιράν τον Ιανουάριο του 2025.
Προς το παρόν, η Μόσχα έχει δηλώσει μόνο ότι βρίσκεται «σε διαρκή επικοινωνία» με την ιρανική ηγεσία σχετικά με την «αναμφισβήτητη επιθετικότητα» κατά της Τεχεράνης.
Έτσι, η απροθυμία της Ρωσίας να παράσχει οποιαδήποτε υποστήριξη στο Ιράν (πέρα από την διπλωματική καταδίκη) σε απάντηση στις επιθέσεις Ισραήλ-ΗΠΑ έχει εγείρει ισχυρισμούς για εγκατάλειψη της συμμαχίας.
