Η απόφαση να μεγαλώσουμε την οικογένειά μας με έναν μικρόσωμο σκύλο σηματοδοτεί μια νέα αρχή, τόσο για εμάς όσο και για εκείνον. Ένα καινούργιο κεφάλαιο γεμάτο τρυφερές στιγμές, καθημερινές βόλτες και δυνατούς συναισθηματικούς δεσμούς.
Οι λόγοι που κάποιος επιλέγει έναν μικρόσωμο σκύλο ποικίλλουν. Μπορεί να τον εντόπισε αδέσποτο και να θέλησε να του προσφέρει σπίτι, να συγκινήθηκε από μια αγγελία, να τον απομάκρυνε από κακοποιητικό περιβάλλον ή απλώς να ταίριαζε καλύτερα στον τρόπο ζωής του. Η υιοθεσία, ειδικά σε μια χώρα με μεγάλο αριθμό αδέσποτων, αποτελεί μια πράξη ευθύνης με ιδιαίτερη σημασία.
Στην αρχή της συμβίωσης φροντίζουμε για τα απαραίτητα: μπολ για τροφή και νερό, σωστή διατροφή, επιλογή κτηνιάτρου, άνετο κρεβατάκι και παιχνίδια. Σταδιακά οργανώνουμε το καθημερινό πρόγραμμα βόλτας και ξεκινάμε τη βασική εκπαίδευση.
Οι «μικρόσωμοι φωνακλάδες»
Υπάρχουν ορισμένες εικόνες που συναντάμε συχνά:
– Σε πάρκα σκύλων, οι πιο έντονες αντιδράσεις προέρχονται συχνά από μικρόσωμους σκύλους.
– Τα περισσότερα διακοσμητικά αξεσουάρ συνηθίζονται σε σκυλάκια μικρού μεγέθους.
– Σε περίπτωση βροχής ή έντασης, το μικρόσωμο κατοικίδιο καταλήγει στην αγκαλιά μας.
Πρόκειται για συμπεριφορές που εμφανίζονται συχνότερα στις μικρές φυλές. Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτό;
Οι σκέψεις που κάνουμε
Πολλοί κηδεμόνες αντιμετωπίζουμε τον μικρόσωμο σκύλο ως ιδιαίτερα εύθραυστο. Θεωρούμε ότι δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε απαιτητικές συνθήκες, όπως μια βόλτα στη βροχή.
Παράλληλα, συχνά περιορίζουμε την εκπαίδευσή του, πιστεύοντας ότι «δεν χρειάζεται πολλές βόλτες» ή ότι μια πάνα στο σπίτι είναι αρκετή. Αποφεύγουμε να είμαστε αυστηροί, επειδή μας φαίνεται υπερβολικό να δίνουμε εντολές σε ένα σκυλάκι λίγων κιλών.
Και πού βρίσκεται το λάθος;
Η κοινή συνισταμένη είναι η υπερπροστατευτική στάση. Άθελά μας στερούμε από τον μικρόσωμο σκύλο την ευκαιρία να αναπτύξει την προσωπικότητά του. Φυλές όπως τα Τσιουάουα, τα Μαλτέζ, τα Πίντσερ, τα Τζακ Ράσελ και τα Σπιτς μπορεί να είναι πιο εκδηλωτικές, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζονται περιορισμό. Συχνά, με την υπερβολική προστασία τα μετατρέπουμε σε «σκυλάκια του καναπέ».
Τι μπορούμε να αλλάξουμε
Οι μικρόσωμες φυλές δεν υστερούν σε ικανότητες. Οι πρόγονοί τους ήταν δραστήριοι κυνηγοί, με ταχύτητα και αντοχή. Συνεπώς, έχουν τη δυνατότητα να κινούνται και να εκτονώνονται.
Με τη σωστή καθοδήγηση μπορούν να διαπρέψουν σε δραστηριότητες, να μάθουν εντολές και να εξελιχθούν. Η βόλτα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά βασική ανάγκη για σωματική και πνευματική εκτόνωση. Η διαφορά στη συμπεριφορά ενός σκύλου που βγαίνει καθημερινά έξω είναι εμφανής: επιστρέφει πιο ήρεμος και ισορροπημένος.
Η έλλειψη δραστηριότητας μπορεί να οδηγήσει σε άγχος και επιθετικότητα. Η σταθερή ρουτίνα και η εκπαίδευση βοηθούν κάθε σκύλο – μικρόσωμο ή μεγαλόσωμο – να είναι πιο χαρούμενος, υγιής και δημιουργικός.
Με αγάπη, υπευθυνότητα και σωστή καθοδήγηση, μπορούμε να προσφέρουμε στον μικρόσωμο τετράποδο φίλο μας μια ζωή γεμάτη ποιότητα και φροντίδα.
