Με τον πολυβραβευμένο βιολονίστα Στίφεν Βάαρτς, ένα ταχύτατα ανερχόμενο αστέρι, συμπράττει η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου στη σειρά συναυλιών «Starlight 4 – Μεγάλοι Ερμηνευτές», που παρουσιάζεται στις 9 και 10 Μαρτίου υπό τη διεύθυνση του Γκίντερ Νόιχολντ. Η σειρά προτείνει αριστουργήματα του ώριμου ρομαντισμού των Σιμπέλιους και Μπραμς. 

Ο διεθνούς φήμης Λίβιου Προυνάρου δεν ήταν τελικά σε θέση να συμπράξειμε τη ΣΟΚ και τη θέση του παίρνει ο Ολλανδοαμερικανικής καταγωγής σπουδαίος σολίστ, του οποίου η έμφυτη ποιητική μουσικότητα τον έχει εδραιώσει ως ένα σταθερά αγαπητό στο κοινό καλλιτέχνη. Διαθέτοντας ένα ασυνήθιστα ακόρεστο πάθος για ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου, έχει ήδη εκτελέσει περισσότερα από 30 καθιερωμένα κοντσέρτα για βιολί, καθώς και σπάνια παιγμένα έργα. 

Ο Βάαρτς θα ερμηνεύσει το εξαιρετικά δεξιοτεχνικό «Κοντσέρτο για βιολί» του Γιαν Σιμπέλιους και η συναυλία περιλαμβάνει επίσης τη μελωδική, γεμάτη συναισθηματικές αντιθέσεις «Δεύτερη Συμφωνία» του Γιόχανες Μπραμς.

Ο Στίφεν Βάαρτς έχει παρουσιαστεί σε φημισμένες αίθουσες και φεστιβάλ σε Ευρώπη και Αμερική, με σπουδαίες ορχήστρες και μαέστρους όπως οι Κριστόφ Έσενμπαχ, Μάριν Άλσοπ, Κωνσταντίνος Καρύδης και Νίκολας ΜακΓκέγκαν, ανάμεσα σε άλλους.

Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής σεζόν 2022/23 πραγματοποιεί το ντεμπούτο του με την Ορχήστρα Konzerthaus Βερολίνου υπό την Στεφανί Τσάιλντρες και τη Φιλαρμονική του Ισραήλ υπό τον σερ Αντράς Σιφ.

Ο Βάαρτς είναι νικητής πολλών διαγωνισμών και αποδέκτης βραβείων, περιλαμβανομένων του Βραβείου Ορχήστρας στα Διεθνή Βραβεία Κλασικής Μουσικής της Συμφωνικής Ορχήστρας της Λουκέρνης το 2019 και 1ου βραβείου στον Διαγωνισμό Μενουχίν το 2014. To 2022 ηχογράφησε για την Alpha Classics το «Κοντσέρτο για βιολί αρ. 1» του Μότσαρτ με την Camerata Schweiz υπό τον Χάουαρντ Γκρίφιθς.

Πρόγραμμα 

  • Jean Sibelius: Κοντσέρτο για βιολί σε Ρε ελάσσονα, έργο 47
  • Johannes Brahms: Συμφωνία αρ. 2 σε Ρε μείζονα, έργο 73

Συναυλίες

  • Λευκωσία, Δημοτικό Θέατρο, Πέμπτη 9 Μαρτίου, 8.30μ.μ. cyso.org.cy
  • Λεμεσός, Θέατρο Ριάλτο, Παρασκευή 10 Μαρτίου, 8.30μ.μ. 77777745 rialto.interticket.com

STEPHEN WAARTS 

Έχει παρουσιαστεί με ορχήστρες όπως η Ορχήστρα Δωματίου της Ευρώπης, Ορχήστρα Ραδιοφωνίας της Φρανκφούρτης, Συμφωνική Ορχήστρα Αμβέρσας, Εθνική Ορχήστρα Βελγίου, Συμφωνική Λουκέρνης, Ορχήστρα Halle, Ορχήστρα της Κλίβλαντ και Συμφωνική της Μπιλκέντ. 

Ως καλλιτέχνης που επιδεικνύει ιδιαίτερο πάθος στις εμφανίσεις του σε ρεσιτάλ και μουσική δωματίου, έχει παρουσιαστεί στη Φιλαρμονική Αίθουσα Λουξεμβούργου, τη Φιλαρμονική του Χάαρλεμ, το Fundación Juan March, Lincoln Center for the Performing Arts, Auditorium du Louvre, Vancouver Recital Society και Wigmore Hall, καθώς και στην Boulez Saal και το Concertgebouw του Άμστερνταμ. Εμφανίζεται τακτικά σε φημισμένα φεστιβάλ, περιλαμβανομένων των Φεστιβάλ του Άσπεν, Μάρλμπορο, Krzyżowa, Con Spirito Λειψίας, Ράινγκαου και Ιερουσαλήμ, με προσεχείς εμφανίσεις στα Φεστιβάλ «Άνοιξη» της Χαïδελβέργης, Festspiele Mecklenburg-Vorpommern, Schloss Elmau στο πλαίσιο της Tabea Zimmermann residency, και Φεστιβάλ SmorgasChord στην Οξφόρδη.

Ο Στίφεν Βάαρτς κέρδισε το Βραβείο Ορχήστρας των Διεθνών Βραβείων Κλασικής Μουσικής από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Λουκέρνης το 2019. Τον Μάρτιο του 2017 του απονεμήθηκε το εξαιρετικά ανταγωνιστικό Avery Fisher Career Grant. Τον ίδιο χρόνο κέρδισε επίσης το βραβείο σολίστ του Φεστιβάλ Mecklenburg-Vorpommern όπου παρουσιάζεται κάθε χρόνο έκτοτε. Το 2015 κέρδισε την υποτροφία Mozart Gesellschaft Dortmund μετά από εμφάνιση του στο Φεστιβάλ Μουσικής της Krzyżowa. Τον ίδιο χρόνο, η επιτυχία του στον Διαγωνισμό Queen Elisabeth – περιλαμβανομένου και της πλειοψηφίας των ψήφων του τηλεοπτικού κοινού – προσέλκυσε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον για αυτόν διεθνώς.

Σήμερα, ο Stephen είναι Fellow στην Ακαδημία Κρόνμπεργκ, εχοντας αποφοιτήσει το 2021 υπό την καθοδήγηση της Μιχαέλα Μάρτιν. Αποφοίτησε επίσης με Bachelor’s από το Curtis Institute της Φιλαδέλφιας, όπου σπούδασε με τον Aaron Rosand. Προηγουμένως μελέτησε με τον Itzhak Perlman στο Μουσικό Πρόγραμμα Perlman και τον Li Lin και Alexander Barantschik στο Σαν Φρανσίσκο. Το 2013 κέρδισε τις Διεθνείς Ακροάσεις για Νεαρούς Καλλιτέχνες σε ηλικία μόλις 17 ετών. Κέρδισε επίσης τον Διεθνή Διαγωνισμό Βιολιού του Μοντρεάλ 2013 καθώς και το 1ο βραβείο στον Διαγωνισμό Menuhin το 2014. Συμμετέχει στο Πρόγραμμα Ανάπτυξης του Ιδρύματος Orpheum για την Προώθηση Νεαρών Σολίστ.

Jean Sibelius (1892-1957): Κοντσέρτο για βιολί σε Ρε ελάσσονα, έργο 47

Σε αυτό το εξαιρετικά δεξιοτεχνικό κοντσέρτο, ο Γιαν Σιμπέλιους χρησιμοποίησε όλες τις δυνατότητες του βιολιού, καθώς ήταν και ο ίδιος ένας φιλόδοξος, αν και χωρίς επιτυχία, εκτελεστής. Μάλιστα, εικάζεται ότι το έργο είναι εμποτισμένο με τον πόνο του συνθέτη που αποχαιρετά το όνειρό του να γίνει βιολιστής. Στην εναρκτήρια κίνηση, ο σολίστ εισάγει σχεδόν αμέσως το παθιασμένο βασικό θέμα, ενώ το πιο εντυπωσιακό είναι το μεσαίο μέρος, το οποίο παρουσιάζεται ως μια εκτεταμένη cadenza. Παράλληλα, εντυπωσιακές τεχνικές ικανότητες επιδεικνύονται σε όλη την κίνηση, που κυμαίνονται από διπλές νότες σε οκτάβες, έως γρήγορα άλματα και τρίλιες.

Το μελωδικό Adagio di molto που ακολουθεί αναδεικνύει τις ραψωδικές ιδιότητες του βιολιού, ενώ το ζωντανό φινάλε περιγράφηκε από τον διάσημο Σκωτσέζο μουσικολόγο Sir. Donald Tovey ως «μία πολωνέζα για πολικές αρκούδες».  Η τελευταία κίνηση είναι ίσως και η πιο βιρτουόζικη, με το βιολί να παίζει στην υψηλότερη έκτασή του, και να αυξάνει σε ένταση καθώς προχωρά προς το συναρπαστικό τέλος.

Johannes Brahms (1833-1897): Συμφωνία αρ. 2 σε Ρε μείζονα, έργο 73

Η Συμφωνία αρ. 2, που αναφέρεται και ως «Ποιμενική» λόγω του γαλήνιου της χαρακτήρα, ολοκληρώθηκε σε τέσσερις μόνο μήνες το καλοκαίρι του 1877, στο Πέρτσαχ, ένα μικρό αυστριακό χωριό στη λίμνη Βερτ, αντανακλώντας την ήρεμη ψυχική διάθεση του συνθέτη. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1877, από τη Φιλαρμονική της Βιέννης και έτυχε μιας εξαιρετικά θερμής υποδοχής από το αυστριακό κοινό.

Η συμφωνία ξεκινά με τρεις νότες στα χαμηλά έγχορδα, οι οποίες δημιουργούν μια κίνηση γεμάτη συναισθηματικές αντιθέσεις και συγκρατούν όλο το έργο μαζί. Η Δεύτερη Συμφωνία περιγράφεται συνήθως ως ηλιόλουστη και φωτεινή, αλλά υπάρχει και ένα σκοτάδι κάτω από την επιφάνεια του έργου, το οποίο γίνεται εμφανές στο πρώτο μέρος, όταν ακούμε το γνωστό νανούρισμα του Brahms να γίνεται σχεδόν σπαρακτικό.

Η πανέμορφη εναρκτήρια μελωδία του βιολοντσέλου στο Adagio non troppo είναι χαρακτηριστική της θλιβερής μελαγχολίας που διέπει τόσες συνθέσεις του Brahms, ενώ σε όλη την κίνηση παρατηρούμε μια εναλλαγή έντασης και ηρεμίας. Ακολουθεί ένα Allegretto grazioso, το οποίο αναδεικνύει τη χαρούμενη πλευρά του Brahms, προσφέροντας μια ωραία ανάπαυλα μετά το Adagio, διατηρώντας παράλληλα τον διπλό χαρακτήρα της μελαγχολίας και της χαράς. H τελευταία κίνηση, το Allegro con spirito είναι ίσως το πιο χαρούμενο φινάλε ανάμεσα στις τέσσερις συμφωνίες του Brahms, γεμάτο ζωντάνια και ελπίδα, ολοκληρώνοντας το έργο με λαμπρό τρόπο.