Με ελκύουν οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, τα ανείπωτα, αυτά που η επίσημη ιστορία δεν έχει αφήσει κανέναν να πει.
Συνήθως έχουμε το βιβλίο και μετά προκύπτει το θεατρικό έργο. Το «Φωνές από χώμα» έγινε μάλλον με έναν ανορθόδοξο τρόπο, αφού προηγήθηκε το ανέβασμα στο θέατρο. Η νουβέλα δεν είναι ακριβώς το κείμενο που παρουσιάστηκε στο θέατρο. Είχε γραφτεί μετά την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου και είχα τότε σκεφτεί πως θα μΜε ελκύουν οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, τα ανείπωτα, αυτά που η επίσημη ιστορία δεν έχει αφήσει κανέναν να πει.πορούσε να διασκευαστεί σε θεατρικό κείμενο. Έτσι και έγινε, και παρουσιάσαμε μία σαφώς πιο σύντομη και θεατροποιημένη εκδοχή. Ωστόσο η νουβέλα, έτσι όπως την είχα γράψει στην αρχή, είναι αυτή που εκδίδεται τώρα ως βιβλίο. Με πιο μεγάλα κείμενα, με κομμάτια που παραλείψαμε και μεγαλύτερο βάθος στην πλοκή.
Τι είναι αυτό που σας ελκύει στη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου; Με ελκύουν τα ανείπωτα, αυτά που η επίσημη ιστορία δεν έχει αφήσει κανέναν να πει. Με ελκύουν οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Νομίζω ότι υπάρχουν πολλά να λεχθούν, πολλά πράγματα να έρθουν στο φως. Με ενδιαφέρει επίσης ο τρόπος που γράφω το βιβλίο. Ο τρόπος που λες μια ιστορία είναι εξίσου σημαντικός με την ιστορία που θα πεις. Δεν θα ισχυριστώ πως γράφοντας μια νουβέλα που πατά στην ιστορία, αυτό λειτουργεί καθαρτικά. Για μένα λειτουργεί ως πρίσμα νηφαλιότητας για τα ιστορικά δεδομένα. Ο συγγραφέας οφείλει να είναι, αν όχι αντικειμενικός, τουλάχιστον ψύχραιμος.
Και το πρώτο βιβλίο, το «Η Αϊσέ πάει διακοπές», αφορούσε τα πρόσφατα ιστορικά γεγονότα της Κύπρου. Σας έχει καθορίσει κατά κάποιο τρόπο ως άνθρωπο η καταστροφή; Σίγουρα με έχει καθορίσει η καταστροφή, όπως και οι σπουδές μου, που συνδέονται με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Γράφεις γι’ αυτά που σε απασχολούν, αυτά που έχουν διαμορφώσει τον κόσμο σου. Επίσης, κακά τα ψέματα, γράφεις για πράγματα τα οποία γνωρίζεις και μπορείς να διαχειριστείς σε ένα μυθιστόρημα.
Ποιο είναι το αγαπημένο κομμάτι της ιστορίας σας; Θα έλεγα η διήγηση της Ξενούς που έρχεται το βράδυ ο πεθαμένος άντρας της και κάνει την κάμαρά της να μυρίζει χώμα. Θυμάμαι τη φίλη της μητέρας μου να λέει την ιστορία και τη μάνα μου και τις άλλες γειτόνισσες να της λένε να ανοίγει τα παράθυρα και να καπνίζει με ελιά για να φύγει η μυρωδιά. Απόλυτα πιστευτές ιστορίες στον γυναικόκοσμο που με μεγάλωσε και αποτελεί πάντα την πηγή του υλικού μου.
Θα θέλατε να δοκιμάσετε να αντλήσετε υλικό και από μια άλλη θεματολόγια; Νομίζω πως το υλικό από το οποίο ένας συγγραφέας αντλεί τη θεματολογία του κάνει κύκλους, οι κύκλοι κάποτε κλείνουν και αναγκαστικά αλλάζεις θεματική. Σε μικρότερα κείμενα και διηγήματα ασχολούμαι ήδη με άλλα θέματα. Δεν θα ήθελα να χαρακτηριστώ ως η Κύπρια συγγραφέας που γράφει μόνο για την Κύπρο. Ωστόσο, ανεξάρτητα με τη θεματική, προσπαθώ να χρησιμοποιώ μοντέρνες τεχνοτροπίες και άλλους τρόπους αφήγησης, που το θεωρώ εξίσου σημαντικό.
Ποια θεωρείτε ως βασικά στοιχεία ενός καλού μυθιστορήματος; Το να συνεχίσει να σε απασχολεί και μετά που θα το τελειώσεις. Και το να επανέρχεσαι στις σελίδες του. Τα βιβλία που θέλεις να ξαναδιαβάσεις είναι τα πιο επιτυχημένα.
Ποιο βιβλίο υπάρχει αυτή την περίοδο στο κομοδίνο σας; Πολλά βιβλία, επειδή το καλοκαίρι είναι η περίοδος που απερίσπαστα διαβάζω. Θα αρχίσω με το «Confiteor» του Ζάουμε Καμπρέ, αλλά θα συνεχίσω με δύο βιβλία ταλαντούχων Κύπριων φίλων, που εκδόθηκαν μόλις. Είναι η συλλογή διηγημάτων «Περιττή ομορφιά» της Νάσιας Διονυσίου και η ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου «Υπερκαινοφανής». Η κυπριακή λογοτεχνία ζει, παράγει, δημιουργεί και μόνο χαρά μπορώ να νιώσω γι’ αυτό.
Εκδ. Πατάκης, σελ. 96, τιή €7.
