Άκουγα χθες τον Κουλία να ωρύεται –ως συνηθίζει- ότι οι οργανωμένοι ασθενείς (ΟΣΑΚ) είναι παρακλάδι του ΑΚΕΛ. Ότι οργανώθηκαν, παίρνουν χορηγίες, πήραν εξουσία και διαχειρίζονται τα εκατομμύρια του ΓεΣΥ. Παναγιά μου, Ζαχαρία μου, χάσαμε τον μπούσουλα; Σου προέκυψε ξαφνικά αχρωματοψία και τα βλέπεις όλα κόκκινα; Διότι έλεγξα ένα προς ένα τα προβεβλημένα στελέχη της ΟΣΑΚ και τους βρήκα όλους μπλε. Ο Λαμπριανίδης ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΔΗΣΥ. Ο Μιλτιάδους μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ. Ο νυν πρόεδρος Παπαδόπουλος έτοιμος να πεθάνει για την… Ελλάδα. Ο Τσιούτης, δηλωμένος Ανορθωσιάτης, κομματάκι δύσκολο να είναι ακελικός. Ο Κουλούμας είχε περάσει ένα φεγγάρι από την ΕΔΕΚ αλλά οι ψίθυροι στην πιάτσα λένε ότι το πράσινο του εμφανίζεται άκρως ξεθωριασμένο από τότε που έφυγε ο μακαριστός Λυσσαρίδης. Γελάει και το παρδαλό κατσίκι. Βάζω στοίχημα ότι το Σάββατο ο Σοφοκλέους στο Casa de Mikel θα κάνει πάρτι. Μην το χάσεις Ζαχαρία μου…
Βεβαίως, αμαρτία μου εξομολογημένη, τόσα χρόνια στη Βουλή συνηθίσαμε με τέτοια μπουρδουκλώματα του Κουλία. Ανοίγει το στόμα του και αραδιάζει συρφετό λέξεων, που τις πλείστες φορές δεν συσχετίζονται μεταξύ τους. Ούτε και με την ουσία του θέματος που θίγει. Συνεπώς, δεν υπάρχει ειρμός. Και καταλήγει μέσα από άρες μάρες κουκουνάρες σε πομφόλυγες και ενοχλητική ηχορύπανση!
Δεν θα άξιζε να ασχοληθούμε μαζί του. Πλην, όμως, όταν μέσα από τέτοια καταιγίδα φληναφημάτων, πλήττεται η τιμή, η υπόληψη και η αξιοπρέπεια κάποιων ανθρώπων, η συνείδησή μας δεν μας επιτρέπει να μιμηθούμε τη νήσσα. Ιδίως όταν οι ανοητολογίες που ακούστηκαν αφορούν χρόνιους ασθενείς και άτομα με σοβαρές αναπηρίες. Ανθρώπους οι οποίοι υπερβαίνουν την ταλαιπωρία της ασθένειας τους και αφοσιώνονται αλτρουιστικά στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του συνόλου.
Αυτό λέγεται και ανανδρία κύριε Κουλία. Εκτίθεσαι για πολλοστή φορά, διότι η μωρολογία σου αποδεδειγμένα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όμως, ακόμη και έτσι, ενδεχομένως, ο στόχος σου να επιτυγχάνει έστω και μερικώς, αν αφεθεί οι αρλούμπες σου να φτάσουν εις ώτα ανθρώπων που αγνοούν την αλήθεια. Μέσα στο ευρύτερο πεδίο μιας περιρρέουσας ατμόσφαιρας με κυρίαρχο στοιχείο την καχυποψία, κάποιοι μπορεί να αμφιταλαντευτούν ως προς το εάν υπάρχει δόση αληθείας.
Σε ένα τέτοιο απευκταίο ενδεχόμενο, ο ύπουλος στόχος όσων ανάνδρως έχουν θέσει στο στόχαστρό τους τους οργανωμένους ασθενείς, θα επιτευχθεί. Έστω και μερικώς. Η ΟΣΑΚ μαζί με την Κοινωνική Συμμαχία είναι οι βασικοί πυλώνες στους οποίους στηρίχθηκε το ΓεΣΥ. Πάνω σ αυτούς τους πυλώνες έσπασαν τα μούτρα τους οι καρχαρίες του κατεστημένου στο χώρο της Υγείας. Το ίδιο και οι πολιτικάντηδες που τους ντάντευαν. Γι’ αυτό πασχίζουν να τους αποδομήσουν. Γι’ αυτό επανέρχονται με τέτοιες θρασύδειλες επιθέσεις.
Μάθε λοιπόν, κύριε Κουλία, ότι δεν θα σταματήσουμε ποτέ να υποδεικνύουμε στους πολίτες την πραγματικότητα. Δεν θα πάψουμε ποτέ να υποδεικνύουμε στην κοινωνία ότι οι οργανωμένοι ασθενείς είναι αυτοί που πάλεψαν με νύχια και με δόντια για να επιτευχθεί το ΓεΣΥ. Όταν τα κοπάδια των καρχαριών πάσχιζαν να το κατασπαράξουν εν τη γενέσει του. Κυρίως, δεν θα σταματήσουμε να υποδεικνύουμε ότι αυτοί είναι που σήμερα διεκδικούν με μαχητικό τρόπο τη διόρθωση των στρεβλώσεων του ΓεΣΥ.
Συγκρούονται με κυβερνήσεις, με ΟΑΥ, με ΟΚΥπΥ, με όποιον δεν δείχνει διατεθειμένος να προβεί σε αλλαγές ώστε να σταματήσουν να ταλαιπωρούνται χιλιάδες ασθενείς για να κλείσουν ραντεβού με κάποιον ειδικό γιατρό. Η ΟΣΑΚ είναι που αγωνίζεται και όχι οι χρυσοπληρωμένοι πολιτικάντηδες κύριε Κουλία.
Δεν θα σταματήσουμε, επίσης, να επισημαίνουμε πως την ώρα που οι άνθρωποι αυτοί, που με τόσο υποτιμητικό τρόπο έως και ρατσιστικό απευθύνθηκες χθες κύριε Κουλία, παλεύουν να διορθώσουν το σύστημα υγείας, εσύ και μερικοί όμοιοί σου, επαναφέρετε πολυσυζητημένα θέματα, τα οποία ουδόλως θα βοηθήσουν στον τερματισμό της ταλαιπωρίας των ασθενών. Όπως για παράδειγμα το προκλητικό θέμα της συμμετοχής του ΠΙΣ στο δ.σ του ΟΑΥ. Να αποφασίζουν δηλαδή οι γιατροί, που πληρώνονται από τους πολίτες, για τις αμοιβές και εργασιακά θέματα δικά τους με τα χρήματα των πολιτών; Έλεος!
Ακούγοντας χθες τον Κουλία, ήταν πασιφανές ότι μετά από τέσσερα χρόνια, ακόμη δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ ΟΑΥ και ΟΚΥπΥ. Ένα φροντιστήριο το χρειάζεται για να μην εκτίθεται. Τόσα εμβόλια κυκλοφορούσαν κατά την πανδημία. Τον κορωνοϊό δεν τον εξουδετέρωναν. Ας κάνει μια δοκιμή η Pfizer, πού ξέρει, ίσως φανούν χρήσιμα κατά της ανοητολογίας!
