Ο Γιώργος Βασιλείου υπήρξε μια από τις πιο διακριτές φυσιογνωμίες της σύγχρονης κυπριακής πολιτικής ιστορίας. Με τον θάνατό του, η Κύπρος αποχαιρετά έναν πολιτικό που τόλμησε να μιλήσει σε εποχές όπου η σιωπή ήταν ασφαλέστερη από τη σύγκρουση και τη φθορά.
Δεν υπήρξε πολιτικός των μεγάλων συνθημάτων ούτε της εύκολης κολακείας. Ο Βασιλείου πίστευε στη δύναμη του ρεαλισμού, όχι ως υποχώρηση αρχών, αλλά ως αναγκαίο εργαλείο για να σπάσουν αδιέξοδα που έμοιαζαν αιώνια. Στο Κυπριακό, επέμεινε ότι η λύση δεν μπορεί να είναι προϊόν ευχολογίων, αλλά αποτέλεσμα δύσκολων συμβιβασμών, αμοιβαίων παραχωρήσεων και ειλικρινούς πολιτικού θάρρους. Αυτή του η στάση του κόστισε πολιτικά, όμως τον δικαίωσε η Ιστορία, καθώς πολλά από όσα υποστήριξε παραμένουν μέχρι σήμερα επίκαιρα.
Ο Βασιλείου έφερε στην πολιτική ζωή της Κύπρου έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης: λιγότερο συναισθηματικό, περισσότερο τεχνοκρατικό, βαθιά ευρωπαϊκό. Αντιμετώπιζε την Κύπρο όχι ως απομονωμένο νησί-θύμα της Ιστορίας, αλλά ως ενεργό μέρος ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού και διεθνούς πλαισίου. Αυτή η οπτική τον έκανε να ξεχωρίσει, αλλά και να δεχθεί σκληρή κριτική από όσους προτιμούσαν την ασφάλεια της ακινησίας.
Πάνω απ’ όλα, ο Γιώργος Βασιλείου υπήρξε πολιτικός με συνέπεια λόγων και πράξεων. Δεν άλλαζε θέσεις ανάλογα με το πολιτικό κόστος, ούτε επένδυσε ποτέ στη δημαγωγία. Σε μια εποχή όπου η πολιτική συχνά ταυτίζεται με την επικοινωνία και όχι με την ουσία, η πορεία του λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η σοβαρότητα και η εντιμότητα δεν είναι αδυναμίες, αλλά σπάνιες αρετές.
Η απώλειά του αφήνει ένα κενό που δεν καλύπτεται εύκολα. Όχι μόνο γιατί λιγοστεύουν οι πολιτικοί που τολμούν να πουν δύσκολες αλήθειες, αλλά και γιατί η Κύπρος εξακολουθεί να έχει ανάγκη από φωνές που βλέπουν πιο μακριά από τον επόμενο εκλογικό κύκλο. Ο Γιώργος Βασιλείου ανήκει πλέον στην Ιστορία, αλλά τα ερωτήματα που έθεσε και οι δρόμοι που υπέδειξε παραμένουν ανοιχτοί.
panayiota.charalambous@phileleftheros.com
