Ήταν λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του περιοδικού Σελίδες του Φιλελεύθερου, το 1991, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Γιώργος Βασιλείου υποδέχτηκε πρόθυμα την ιδέα. Θέλαμε να καταγράψουμε το καθημερινό πρόγραμμα του Προέδρου. «48 ώρες με τον Γιώργο Βασιλείου», ήταν ο τίτλος. Και η ιδέα περιλάμβανε μια καταγραφή χωρίς ρετούς. Ένας δημοσιογράφος και ένας φωτογράφος, ο Άριστος Μιχαηλίδης και ο Δημήτρης Βαττής, ήταν δίπλα του επί δύο μέρες, από το πρωϊνό του μέχρι αργά το βράδυ.
Στις συναντήσεις του, στις επισκέψεις του σε κυβερνητικά γραφεία, στις επίσημες επαφές του, ακόμα και στο γυμναστήριο, ο Γιώργος Βασιλείου ήταν αεικίνητος και ασταμάτητος.
Οι δημοσιογράφοι μας κουράστηκαν, ο Πρόεδρος όχι. Δεν είχε χρόνο για κούραση, έλεγε, ήθελε να τα προλάβει όλα. Και τα προλάβαινε, δούλευε ακόμα και στο αυτοκίνητο.
Η μόνη ώρα (λεπτά, μάλλον) που ήταν κάπως χαλαρός ήταν στο πρωϊνό του. Ένα ποτήρι ζεστό νερό με λεμόνι, φρούτα και διάβασμα εφημερίδων.
Και αμέσως μετά ξεκινούσε μια κούρσα που τελείωνε αργά το βράδυ. Γύρω του μελίσσι. Επέβαλλε τους ρυθμούς του σε όλους τους συνεργάτες του στο Προεδρικό. Παλιούς και νέους. Χάρης Βωβίδης και Πάτροκλος Σταύρου από την εποχή του Μακαρίου, Γιώργος Λιλλήκας από τους νεότερους.
Ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά ρεπορτάζ των Σελίδων. Κι αυτό οφείλεται σε έναν Πρόεδρο, που άνοιξε δρόμο στην ανοικτή επικοινωνία με τους πολίτες.
Φωτογραφίες: Δημήτρης Βαττής
