Το πρώτο μυθιστόρημα του που είναι βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και έχει επίκεντρο τη διχοτομημένη Κύπρο του σήμερα και τη δράση ενός διεθνούς κυκλώματος εμπορίου ναρκωτικών και σωματεμπορίου γυναικών, τόσο στις ελεύθερες περιοχές όσο και στα κατεχόμενα, παρουσίασε το Σάββατο 4 Μαρτίου 2023 στο γαλλικό βιβλιοπωλείο La Boite a Lire στο κέντρο της Λευκωσίας ο Γάλλος συγγραφέας Philippe Jarzaquet που ήρθε στην Κύπρο για λίγες μέρες για το σκοπό αυτό. Το βιβλίο έχει τίτλο στα γαλλικά «Une tache indelebile» («Μια ανεξίτηλη κηλίδα»), ενώ τιτλοφορήθηκε «Ραντεβού με τον Διάβολο» στην ελληνική του μετάφραση. Μαζί του στην παρουσίαση ήταν η γνωστή ακτιβίστρια κατά της εμπορίας ανθρώπων και ιδιαίτερα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών, ιδρύτρια και επίτιμη πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Cyprus STOP Trafficking» Ανδρούλα Χριστοφίδου Herniques που μετάφρασε το βιβλίο στα ελληνικά σε συνεργασία με τη λειτουργό της οργάνωσης Χρυστάλλα Αγαθοκλέους. Οι μεταφράστριες απέδωσαν τους διαλόγους των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων πρωταγωνιστών του μυθιστορήματος στην κυπριακή διάλεκτο. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο νέος πρέσβης της Ελβετίας στην Κύπρο Christoph Burgener και η μέχρι πριν λίγες μέρες Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Στέφη Δράκου.
Η φαντασία… σφιχτοδεμένη με την πραγματικότητα
Παλιός γνώριμος – και φίλος – του νησιού μας και της κυρίας Herniques, ο 61χρονος Philippe Jarzaquet είναι πρώην αξιωματικός της Γαλλικής Αστυνομίας που μετά την αφυπηρέτηση του ασχολείται με τη συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων εμπνευσμένων από τις εμπειρίες του στη δουλειά του. Στη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου, η κυρία Herniques παρατήρησε ότι «όταν τα αστυνομικά μυθιστορήματα γράφονται από αστυνομικούς, έχουν απίστευτο ενδιαφέρον γιατί η φαντασία είναι… σφιχτοδεμένη με την πραγματικότητα – και όπως ξέρουμε, η πραγματικότητα, πλείστες όσες φορές, ξεπερνά την φαντασία». Ο Jarzaquet εργάστηκε στη Γαλλία για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, της διεθνούς διακίνησης ναρκωτικών και της τρομοκρατίας και υπηρέτησε για 10 χρόνια στο εξωτερικό, τα τέσσερα από τα οποία ήταν υπεύθυνος εσωτερικής ασφάλειας στη Γαλλική πρεσβεία στην Κύπρο το 2007 – 2011.
Το 2008 συνεργάστηκε με το Cyprus Stop Trafficking και είναι χαρακτηριστικό ότι η πλοκή του μυθιστορήματος του εκτυλίσσεται μεταξύ Απριλίου και Νοεμβρίου εκείνου του χρόνου, όταν είχε ανοίξει και το οδόφραγμα της οδού Λήδρας. Η κυρία Herniques ανέφερε ότι το βιβλίο του Philippe Jarzaquet γνώρισε και γνωρίζει στη Γαλλία μεγάλη κυκλοφοριακή επιτυχία. «Κατά τη διάρκεια της 4ετούς υπηρεσίας του στην Κύπρο – συνέχισε – ο Philippe έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εμπορία προσώπων.
Μέχρι τότε, χάρη στις «άδειες καλλιτέχνιδος» («visa artist»), έρχονταν στην Κύπρο χιλιάδες νεαρές γυναίκες κάθε χρόνο από διάφορες χώρες, ιδιαίτερα από εκείνες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης για να εργαστούν ως χορεύτριες σε νυχτερινά κέντρα, οι ιδιοκτήτες των οποίων τις εξανάγκαζαν να εκπορνεύονται σε Κύπριους «πελάτες», με τους σωματέμπορους να εξασφαλίζουν τεράστια κέρδη. Πολλές από αυτές, μετά που τις βοηθούσαμε να δραπετεύσουν από τα καμπαρέ, τις φιλοξενούσα στο σπίτι μου γιατί τότε δεν υπήρχε κρατικό καταφύγιο ή καταφύγιο της οργάνωσης για τις γυναίκες θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ενώ άλλες τις βοηθούσαμε να μένουν σε διαμερίσματα και το ενοίκιο το κατέβαλλε η οργάνωση μας. Το βιβλίο περιγράφει γεγονότα από τη ζωή μιας από αυτές τις κοπέλες, της 25χρονης τότε Μαργαρίτας από τη Δομινικανή Δημοκρατία που στο μυθιστόρημα λέγεται «Μόνικα» και που ο Philippe είχε γνωρίσει στο σπίτι μου, όπου και του διηγήθηκε την οδύσσεια της με τους σωματέμπορους. Η κοπέλα αυτή αργότερα παντρεύτηκε, ενώ σήμερα ζει στο Λονδίνο με τον σύζυγο και τον γιο τους – μάλιστα συνεχίζει να έχει μαζί μας τηλεφωνική επαφή!».
«Το χρήμα δεν γνωρίζει Πράσινες Γραμμές»…
Σημειώνουμε ότι η… πολυεθνική υπόθεση του μυθιστορήματος έχει να κάνει με εμπόριο κοκαΐνης και σωματεμπόριο γυναικών από τη Δομινικανή Δημοκρατία στην Τουρκία μέσω Γαλλίας και Κύπρου, με μεσάζοντα ένα Ελληνοκύπριο. Αυτός μαζί με άλλους δύο Ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, αρχίζουν μια επικίνδυνη συνεργασία με έναν Τούρκο πρώην αξιωματικό του Τουρκικού στρατού και νυν «βαρόνο» του υπόκοσμου. Τα ναρκωτικά μεταφέρονται από νεαρές Δομινικανές και τα παραλαμβάνει μέλος του κυκλώματος στη Μασσαλία. Οι κοπέλες προορίζονται για sex trafficking και συνεχίζουν το ταξίδι για την Κωνσταντινούπολη. Ένας έμπορος ναρκωτικών στη Μασσαλία αποθηκεύει προσωρινά την κοκαΐνη, μέχρι να τη στείλει στην Κύπρο.
Ο Ελληνοκύπριος μεσάζων αναλαμβάνει να την παραλάβει στο λιμάνι της Λεμεσού και να διευθετήσει τη μεταφορά της στα κατεχόμενα από δύο Τουρκοκύπριους συνεργάτες μέσω του οδοφράγματος Αγίου Δομετίου, από όπου στη συνέχεια θα μεταφερθούν στην Τουρκία. Όπως γράφει ο συγγραφέας, «δεκαετίες μετά την τραγωδία που μοίρασε στα δύο το νησί της Αφροδίτης, η ένταση παραμένει έντονη μεταξύ των δύο πλευρών. Το χρήμα, όμως, δεν γνωρίζει σύνορα και Πράσινες Γραμμές…».
«Το παρελθόν σε κυνηγά και σε προφταίνει»…
Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία της πλοκής που καθόρισε και τον τίτλο «Μια ανεξίτηλη κηλίδα» της γαλλικής έκδοσης του βιβλίου, είναι ότι ο Σπύρος Γεωργίου, ένας από τους τρεις Ελληνοκύπριους που συνεργάζονται με τον Τούρκο αρχιμαφιόζο Hakan Erdem, δεν ξέχασε όσα έζησε στην Κερύνεια όταν στις 22 Ιουλίου 1974, στα 12 χρόνια του καταλήφθηκε η πόλη από τον τουρκικό στρατό: «Ο Σπύρος πριν κλείσει το τηλέφωνο, είπε στον Γάλλο αστυνομικό μόνο μια φράση, ότι το παρελθόν είναι μια ανεξίτηλη κηλίδα που σε κυνηγά και σε προφταίνει πάντα», αναφέρεται στο μυθιστόρημα. Ο μικρός Σπύρος είχε ζήσει τη δολοφονία των γονιών και της 13χρονης αδελφής του από μια ομάδα Τούρκων στρατιωτών που βίασαν μητέρα και κόρη πριν τις σκοτώσουν.
Λίγα λεπτά πριν οι εκτελεστές μπουν στο σπίτι, ο Τουρκοκύπριος γείτονας, πατέρας του Arda, του καλύτερου φίλου του Σπύρου, τον έκρυψε στο δικό του σπίτι. Αμέσως μετά την κακοποίηση και τη δολοφονία της οικογένειας του, ο μικρός Σπύρος είδε από το παράθυρο του δωματίου του Arda, τους πέντε δολοφόνους Τούρκους στρατιώτες να βγαίνουν από το σπίτι του: «Καθώς κατέβαιναν το δρόμο, ο αξιωματικός γύρισε μηχανικά το κεφάλι και κοίταξε προς το σπίτι όπου βρισκόταν ο μικρός Ελληνοκύπριος. Το παιδί που κοίταζε από το παράθυρο, πάγωσε. Το σκληρό βλέμμα του αξιωματικού, το τρόμαξε. Αυτό το ατσάλινο βλέμμα, τα παγωμένα γαλάζια μάτια και αυτός ο κόκκινος λεκές σαν δάκρυ στο αριστερό του μάγουλο, ήξερε ότι θα τον στοίχειωναν για όλη του τη ζωή». Επρόκειτο για τον Hakan Erdem, τον «Διάβολο» στον τίτλο της ελληνικής έκδοσης που ο Σπύρος έμελλε να τον ξαναδεί τον Μάϊο 2008. Ο συγγραφέας τον περιγράφει ως «ένα εξηντάρη με σκληρά χαρακτηριστικά και κοντοκομμένα γκρίζα μαλλιά. Τα ξεπλυμένα γαλανά του μάτια είχαν κάτι το ατσάλινο που σε πάγωνε. Στο αριστερό του μάγουλο κοντά στο μάτι, είχε ένα κόκκινο σημάδι».
Το μυθιστόρημα τελειώνει τον Νοέμβρη 2008 όταν ο Σπύρος σκοτώνει τον Hakan Erdem με δύο σφαίρες στο στήθος σχεδόν εξ επαφής στο πολυτελές σπίτι του Τούρκου στο κατεχόμενο Κάρμι. «Έπρεπε να το είχα κάμει που τζιαρόν… εκατάλαβα τον που την πρώτην φοράν που τον είδα», είπε στον σωματοφύλακα του Τούρκου, που δεν ήταν άλλος από τον Τουρκοκύπριο παιδικό του φίλο στην Κερύνεια, τον Arda…
