Την κωμωδία την έχει ανάγκη. Την ενθουσιάζει. «Συνήθως οι ρόλοι που καλούμαι να παίξω ή κλαίνε ή υποφέρουν ή πεθαίνουν ή όλα μαζί», λέει η Τζωρτζίνα Τάτση, που από την περασμένη Κυριακή ανεβαίνει στη σκηνή του Σπούτνικ για το «Τέλειο έγκλημα» που σκηνοθετεί ο Μάριος Κακουλλής.
«Με τον Μάριο είχαμε μία άκρως κωμική πρώτη γνωριμία και απ’ ό,τι φαίνεται, την ίδια υπόσταση θα έχει και η πρώτη μας επαγγελματική επαφή. Το έργο είναι τρελό. Οι χαρακτήρες πετάνε πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Η Μαρίνα και ο Βαλεντίνος κέντησαν ένα τέλειο έγκλημα, με απίστευτο χιούμορ και καταιγιστικό ρυθμό και εμείς, με μια ανάσα, ξετυλίγουμε το κουβάρι».
Την ηθοποιό, που αν θα πει ναι ή όχι σε μια δουλειά εξαρτάται από την ψυχοπνευματική της κατάσταση, από το έργο και σαφώς από τους συνεργάτες, το θέατρο στην Κύπρο τη συγκινεί. «Οι νέοι άνθρωποι παλεύουν να δημιουργήσουν, χωρίς οικονομική στήριξη, σε αποθήκες, σε θεατράκια, στους δρόμους, σε σαλόνια. Αυτοί οι ίδιοι είναι που τολμούν, που κάνουν λάθη, που ξαναπροσπαθούν, που πετυχαίνουν αυτό που νόμιζαν ότι ήθελαν, που πετυχαίνουν αυτό που ήθελαν, που χάνουν τον εαυτό τους, που βρίσκουν το νόημα μέσα από τη συλλογική δουλειά και έρχονται λίγο πιο κοντά στην αλήθεια». Τη συγκινούν και οι παλιοί ηθοποιοί, που είναι εκεί και στηρίζουν.
«Αυτό το θέατρο που σε κάνει να ξεχνάς ότι δεν έχεις πληρώσει την ασφάλεια του αυτοκινήτου σου, έχει αρχίσει να ανθίζει στην Κύπρο και είναι τόσο όμορφο. Τι καλά θα ήταν να είχες πληρωθεί και πληρώσει και την ασφάλειά σου βέβαια…» λέει. Παραδέχεται πως από τότε που ξεκίνησε να δουλεύει μέχρι τώρα, ο τρόπος σκέψης, ο τρόπος αντιμετώπισης, ο τρόπος ύπαρξής της έχει αλλάξει ολοκληρωτικά.
«Είμαι ένας άλλος άνθρωπος, που όμως, περιέργως, έχω τις ίδιες συνήθειες με εκείνον τον άλλο, τον μακρινό. Για παράδειγμα, πάντα δέκα μέρες πριν την πρεμιέρα νομίζω ότι η παράσταση θα βγει χάλια, στις γενικές δεν κοιμάμαι, πάντα στις πρεμιέρες τρέμω και πάντα πάω στο θέατρο δύο ώρες πριν την παράσταση».
• «Το ταλέντο δεν ξέρω τι είναι. Ίσως αυτογνωσία σε συνδυασμό με σκληρή δουλειά. Πιστεύω πως ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να χάσει το ταλέντο του, είναι ικανότατος να χάσει τον εαυτό του».
• «Στην παράσταση καλούμαστε να υποδυθούμε από 5-6 ρόλους ο καθένας και αυτό μας κρατάει σε διαρκή εγρήγορση».
