Το ρίσκο, λέει ο νεαρός ταλαντούχος ηθοποιός Γιάννης Καραούλης, είναι αυτό που τον βοηθά να βελτιώνεται και ν’ αλλάζει. Έτσι, γι’ αυτόν δεν ήταν δύσκολο να αφήσει την ασφάλεια του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στην Αθήνα, και τώρα στην Κύπρο. Αυτή την περίοδο υποδύεται τον Πέτρο στην πετυχημένη παράσταση του ΘΟΚ, «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», και παράλληλα σκηνοθετεί με την ομάδα «8Χ8» τη «Σκακιστική Νουβέλα» του Στέφαν Τσβάιχ, που κάνει πρεμιέρα αύριο.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΝΙΩΣΑ ΟΤΙ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ. Έχω τόσους πολλούς καλούς φίλους και αγαπημένους συναδέλφους εκεί και καλές αναμνήσεις, ώστε όπου και να πάω, είναι σαν να το κουβαλώ μαζί μου. Εκεί ήταν η σχολή μου και τα πρώτα μου θεατρικά βήματα. Εξάλλου, είμαι σίγουρος ότι ο δρόμος θα με ξαναφέρει εκεί. Φεύγοντας, πάντως, από τη Θεσσαλονίκη ένιωθα ότι είχα ανάγκη τη μετακίνηση αυτή, τα νέα στοιχήματα και τις δυσκολίες που έθετα στον εαυτό μου, σε σχέση με το ποιος ήμουν ως ηθοποιός κυρίως.
ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ. Ο ερχομός στη Λευκωσία υπήρξε ένα νέο στοίχημα που πήρα με χαρά, και το οποίο νιώθω ότι άξιζε εν τέλει, λόγω των παραστάσεων που έκανα εδώ και των ανθρώπων που γνώρισα. Τα ρίσκα είναι κάτι που αξίζει να παίρνεις, ειδικά αν θέλεις να βελτιώνεσαι και να αλλάζεις. Και σε έναν τομέα σαν τον καλλιτεχνικό, το ασφαλές και το μη ριψοκίνδυνο δεν είναι ό,τι πιο γόνιμο. Με την ίδια λογική έχω πει τα «όχι» μου σε δουλειές που μου πρότειναν και οι οποίες δεν με εξέφραζαν. Δεν θα πω τον όρο εμπορικές γιατί δεν μου αρέσει. Δεν πιστεύω σε αυτούς τους διαχωρισμούς.
ΧΑΡΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ. Το ταλέντο νομίζω πως δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια προδιάθεση, ένα χάρισμα, το οποίο όμως δεν λέει τίποτα χωρίς τρία σημαντικά στοιχεία: Δουλειά, δουλειά και δουλειά.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με υπέροχους ανθρώπους του θεάτρου, ηθοποιούς, σκηνοθέτες, αλλά και από άλλους καλλιτεχνικούς χώρους, ανθρώπους που θαύμαζα και αγαπούσα. Αλλά σε σχέση με το είδος του θεάτρου που εγώ αγαπώ και θέλω να κάνω, θεωρώ σημαντικές τις συνεργασίες μου με τον Τ. Γκραουζίνις και τον Κ. Φιλίππογλου. Επίσης, ως δάσκαλους και ανθρώπους που μου έμαθαν τεχνική και θέατρο, πρέπει να αναφέρω τον Α. Βουτσινά, τον Ν. Βουδούρη, την Α. Θεοφανίδου και τον Γ. Παρασκευόπουλο.
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ. Άλλες συνεργασίες που ήρθαν στην πορεία μου πιο μετά, μου θύμισαν το γιατί κάνω αυτή τη δουλειά και αναζωπύρωσαν την αγάπη μου για το θέατρο. Μια τέτοια συγκυρία ήταν και η συνεργασία με τον ΘΟΚ και τον Τ. Τζαμαργιά στον «Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου». Ένα έργο που σημείωσε επιτυχία και που συνεχίζει να παίζεται. Η μεγάλη απήχηση που έχει στο κοινό δεν βασίζεται, πιστεύω, μόνο στο γνωστό και πολυαγαπημένο βιβλίο της Α. Ζέη, αλλά και στην επιτυχημένη συνάντηση σκηνοθέτη, ηθοποιών και συντελεστών στην παράσταση αυτή.
ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗ ΝΟΥΒΕΛΑ. Η πολύμηνη παραμονή μου εδώ λόγω του «Πέτρου» και των άλλων παραστάσεων στις οποίες συμμετείχα (Let us play, Τρεις ψηλές γυναίκες), με βοήθησε να κάνω κάποιες δυνατές θεατρικές –και όχι μόνο– φιλίες. Αποτέλεσμα αυτού, είναι, εκτός των άλλων, και η δημιουργία της ομάδας 8×8, με την οποία ανεβάζουμε αυτή την περίοδο τη «Σκακιστική Νουβέλα» του Στέφαν Τσβάιχ, την οποία και σκηνοθετώ. Είναι από γραφής μια γοητευτική ιστορία που, στον μικρόκοσμο μιας παρτίδας σκακιού σε ένα πλοίο στη διαδρομή Νέα Υόρκη – Μπουένος Άιρες, μας φέρνει θεατές στην πάλη του πνεύματος και της φαντασίας με τη μηχανιστική σκέψη και το Τίποτα, με τη βαρβαρότητα του κενού από νόημα κόσμου του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Αυτό ακριβώς την καθιστά και επίκαιρη: Η αντιπνευματικότητα της εποχής μας.
Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ. Στη «Σκακιστική Νουβέλα» έχουμε έναν αφηγηματικό λόγο που πρέπει να υπάρξει σκηνικά. Νομίζω όμως ότι οι κώδικες που χρησιμοποιούμε στην παράσταση, αυτοί του αφηγηματικού σωματικού θεάτρου, αφενός λύνουν πολλά προβλήματα, αφετέρου είναι ο χαρακτηριστικότερος παραλληλισμός με τον ήρωα της νουβέλας και του πώς διαχειρίζεται την Έλλειψη για να πολεμήσει με τη Φαντασία του το αποπνικτικό Τίποτα του κελιού που τον έχουν φυλακίσει.
ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ. Είναι ένα προκλητικό κείμενο το οποίο μπορεί να υπάρξει ως μια υπέροχη και απολαυστική αφήγηση, αλλά ταυτόχρονα είναι και η ύστατη διαμαρτυρία ενός μεγάλου πνεύματος, του Τσβάιχ: Είναι το τελευταίο του έργο πριν αυτοκτονήσει μετά την αυτοεξορία του, μιας και «ο κόσμος της γλώσσας του» είχε σκοτεινιάσει και «ο χώρος των πνευματικών του δεσμών, η Ευρώπη», είχε και αυτή αφανιστεί στη σκιά του ναζισμού. Αυτές οι δύο πλευρές του κειμένου, λοιπόν, είναι απαραίτητο να συνυπάρξουν.
ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ. Νομίζω πως το θέατρο στην Κύπρο δεν έχει τίποτα να ζηλέψει. Υπάρχει όμως η ανάγκη για έρευνα και εξεύρεση πιο καθαρής ταυτότητας. Αλλά υπάρχει επίσης άφθονο έμψυχο υλικό και άξιοι δημιουργοί. Βέβαια, και η ανταλλαγή είναι καλοδεχούμενη –σε όποιο χώρο και να γίνεται– φτάνει να ενισχύει και να προχωρά το θέατρο του τόπου, να προκύπτουν συνεργασίες και να αναδεικνύεται η δουλειά νέων καλλιτεχνών. Είχα τη χαρά πάντως να δω στην Κύπρο πολλές ωραίες παραστάσεις –κυρίως νέων ανθρώπων και ομάδων– που τις χάρηκα και με συγκίνησαν.
ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Δεν ξέρω αν στ’ αλήθεια μπορώ να σας δώσω να καταλάβετε το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα στην Ελλάδα. Καμιά κρατική υποστήριξη στη δημιουργία, ελάχιστες ιδιωτικές πρωτοβουλίες, ανύπαρκτη ασφάλιση, απλήρωτες πρόβες και αμοιβή με ποσοστά. Νέοι ηθοποιοί φτάνουν να πληρώνονται 300€ τον μήνα για καθημερινές πρωινές παραστάσεις. Είναι ένα πολύ δύσκολο τοπίο. Όμως βλέπεις πώς δημιουργούν οι άνθρωποι μέσα στη δυσκολία τους, πώς φτιάχνουν ομάδες και προτείνουν νέα πράγματα, αναζητούν νέες φόρμες μέσα από τις νέες αφορμές της εποχής. Οι συνθήκες μέσα από τις οποίες κάνουν θέατρο οι άνθρωποι στην Ελλάδα θα ήταν αστείες, αν δεν ήταν δραματικά αληθινές…
ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟ. Δεν πιστεύω ότι η τέχνη και το θέατρο μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Μπορούν να αλλάξουν τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι θα αλλάξουν τον κόσμο.
INFO
Το έργο η «Σκακιστική Νουβέλα» του Στέφαν Τσβάιχ ανεβαίνει από την ομάδα «8Χ8», σε σκηνοθεσία Γιάννη Καραούλη, στο Πολιτιστικό Κέντρο Εγκώμιο. Παραστάσεις 26 και 27 Μαρτίου και 2, 3, 9 και 10 Απριλίου στις 8:30μ.μ., τηλ. 96 98 41 96.
