«Λόγω οικογενειακών πιέσεων ανέβαλα τη συγγραφή για χρόνια. Όταν τελείωσα πια με τις επαγγελματικές υποχρεώσεις μου, έγινα πάλι 23 χρονών ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑ το γράψιμο».

Μέσα από τη ζωή του πρωταγωνιστή του βιβλίου σας ξετυλίγεται και ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Πού, πιστεύετε, σταματά η έρευνα και η ιστορία και πού ξεκινά η μυθοπλασία; Πρόθεσή μου δεν είναι να ζητήσω ατομική δικαίωση, αλλά να αφηγηθώ έτσι απλά την ιστορία ενός Έλληνα πατριώτη που, ποιος ξέρει, μπορεί και να βγει  αληθινή. Ο Δημοσθένης Δοξαράς, ένας αγαθός, μυθομανής, ιδιόρρυθμος αλλά προικισμένος νέος επαρχιώτης, προσπαθεί να κάνει το όραμά του πραγματικότητα, να σώσει την Ελλάδα από την ίδια της τη μοίρα, βάζοντας μπροστά ένα απίθανο σχέδιο. Η ιστορία μπλέκεται αρμονικά με τον μύθο. H ζωή του Δημοσθένη ξετυλίγεται καρέ-καρέ, σαν κινηματογραφική ταινία, με πρωταγωνιστές τα γεγονότα της ελληνικής ιστορίας: Τα δεινά της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον αδελφοκτόνο εμφύλιο πόλεμο, τη δικτατορία των συνταγματαρχών που οδήγησαν στην εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, τον μύθο της μεταπολίτευσης με ανεξέλεγκτο δανεισμό και το στραγγάλισμα της χώρας με τα μνημόνια.   

Πώς θα χαρακτηρίζατε το μυθιστόρημά σας; Είναι ένα πολυεπίπεδο, κοινωνικοπολιτικό μυθιστόρημα, με φιλοσοφικές προεκτάσεις, με δράση αλλά και πνευματική ανάταση, που διαβάζεται ευχάριστα, κρατάει καλή παρέα και έχει αισιόδοξα μηνύματα. Είμαι σίγουρη ότι θα αρέσει σε ένα καλλιεργημένο κοινό όπως αυτό της Κύπρου. Η διήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο, ο ίδιος ο ήρωας διηγείται τη ζωή του, και ο μυθιστορηματικός χρόνος ξεκινάει από το 1943, μέχρι το 2017 και μετά.  

Ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσετε τη συγγραφή του; Βαθιά προβληματισμένη, σαν μια γυναίκα που αγαπάει την πατρίδα της, με ανησυχίες για τα σημερινά προβλήματα που αναφύονται, όπως η οικονομική και συνακόλουθα η κοινωνική κρίση, και βρισκόμενη στην κρίσιμη χρονική καμπή της μέσης ηλικίας, μη έχοντας άλλη πρόσφορη διέξοδο, αποφάσισα να καταθέσω αυτές τις ανησυχίες μου και να τις μοιραστώ με τους αναγνώστες, γράφοντας το μυθιστόρημα «Χρυσά λούπινα». Είμαι πεπεισμένη ότι θα το αγαπήσετε, όπως και το ελλαδικό αναγνωστικό κοινό, που τόσο με τίμησε πολλαπλά διαβάζοντάς το από τους πρώτους κιόλας μήνες της κυκλοφορίας του. 

Ποιο είναι το αγαπημένο σας κομμάτι απʼ την ιστορία που φτιάξατε; Είναι ένας μονόλογος του Δημοσθένη από το πρώτο κεφάλαιο, «Η Πράγα». Λέει: «Συνέχισα το γράψιμο. Τι ήμουν; Ένας μοναχικός συγγραφέας, απέραντα μοναχικός και φοβικός. Και ας ήμουν φτασμένος, και ας είχα μπλεχτεί με την καλή κοινωνία, και ας είχα κερδίσει λεφτά. Αλλά… είχα προορισμό, ένα όραμα… Ένα κύμα γαλήνης και ευφορίας με κατέλαβε. Κλείνω τα μάτια. Είμαι το δέντρο που δεν πιέζει τους καρπούς του να βγάζουν πάντοτε χυμούς, περιμένει τη φύση να κάνει τον κύκλο της, στέκεται αγέρωχο στις μπόρες, δεν φοβάται την ξηρασία του καλοκαιριού, ούτε τον πάγο του χειμώνα, είναι αφάνταστα υπομονετικό και γαλήνιο».

Πώς ορίζετε τη λογοτεχνία; Να δανειστώ μια φράση της αγαπημένης μας φίλης και ποιήτριας Κικής Δημουλά:«Είναι σαν να ανάβεις ένα κερί σ’ ένα ξωκλήσι».

Τι σας έδωσε το έναυσμα για να γίνετε συγγραφέας; Από μικρή ένιωθα εγκλωβισμένη στην καθημερινότητα. Έμοιαζα σαν τις ρωσικές κούκλες, τις μπάμπουσκες, που η μια είναι κρυμμένη μέσα στην άλλη. Όποτε μου δινόταν η ευκαιρία, έγραφα κρυφά και έτσι λυτρωνόμουν. Έφευγα από το σήμερα σαν παρατηρητής του εαυτού μου, για να τον ερευνώ και να τον ερμηνεύω. Λόγω οικογενειακών πιέσεων για το «τι θα γίνω όταν μεγαλώσω», ανέβαλα την συγγραφή για πολλά-πολλά χρόνια. Όταν τελείωσα πια με τις επαγγελματικές υποχρεώσεις μου, έγινα πάλι 23 χρονών, για να κάνω ό,τι η καρδιά μου λαχταρούσε, το γράψιμο! 

Ποιο βιβλίο υπάρχει αυτή την περίοδο στο κομοδίνο σας; «Ο εσωτερικός αγώνας πριν και κατά την επανάσταση του 1821» του Τάκη Σταματόπουλου, που το διαβάζω πάλι.

«Χρυσά λούπινα», Εκδόσεις Καστανιώτη, Μάιος 2017, Σελίδες: 272

 

Λίνα Σόρογκα

Η Λίνα Σόρογκα, επικοινωνιολόγος και συγγραφέας, γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Επικοινωνία και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Εργάστηκε στο Μανχάταν σε εμπορικά και γυναικεία περιοδικά (Middle East Business, Prestige κ.ά.) και στην ΕΡΤ ως δημοσιογράφος – υπεύθυνη για την επιμέλεια και παρουσίαση του δελτίου ειδήσεων στα αγγλικά στην ΕΡΤ2 («News in Brief») και επικεφαλής της Υποδιεύθυνσης Μάρκετινγκ και Έρευνας Αγοράς για την ΕΡΤ (τηλεόραση – ραδιόφωνο), με ειδίκευση στον τομέα μελετών και ανάλυσης τηλεοπτικής συμπεριφοράς του κοινού. Ως μέλος της επιτροπής ερευνητών των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών στην Ευρώπη (GEAR – Group of European Audience Researchers), συμμετείχε ως ομιλήτρια σε διεθνή συνέδρια επικοινωνίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το 2007 εργάζεται στον Δήμο Κηφισιάς ως εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. ΚΕΜΜΕ (Κέντρο Έρευνας και Μελέτης της Μικρασιατικής Ερυθραίας), με αντικείμενο την παρουσίαση βιβλίων λογοτεχνίας. Έχει συγγράψει τα βιβλία Μαυσωλείο παιχνιδιών (διηγήματα – εκδόσεις Πλέθρον, 2012) και Αφουγκράσου το κοινό, η τέχνη μιας ουσιαστικής επικοινωνίας – Οδηγός στρατηγικής για τη δημόσια τηλεόραση (εκδόσεις Παπαζήση, 2010), το οποίο διδάχθηκε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ. Έχει μεταφράσει βιβλία, ενώ άρθρα και διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες (Η Καθημερινή, Το Βήμα, Έθνος) και λογοτεχνικά περιοδικά (Δέκατα, Poetix, Diastiho.gr, Fractal κ.ά.).