Ηθοποιός. Θέλει να είναι στην πορεία υπερηφάνειας και φέτος, παρόλο που δεν μπορεί να καταλάβει γιατί. Το 2017 μιλάμε ακόμη για διαφορετικότητα.
Στο «Ιουλιέτα και Ιουλιέτα» ο θεατής θα δει και θα ακούσει πέντε ιστορίες γυναικών. Πρόκειται για μια παράφραση του γνωστού έργου του Σαίξπηρ, που φανερώνει ένα άλλο μοντέλο σχέσης, με γυναίκες που αναγνώρισαν και κατέληξαν ότι είναι «διαφορετικές» απ’ το κοινωνικά αποδεκτό μοντέλο γυναικείας φύσης. Αυτές οι ηρωίδες λοιπόν εξιστορούν πέντε διαφορετικές περιπέτειες. Βέβαια, δεν μπορώ να πιστέψω ότι το 2017 μιλάμε για διαφορετικότητα. Είμαι θερμός υποστηρικτής του Gay Pride, απ’ την αρχή που ξεκίνησε.
Δεν θεωρώ ότι έχω υποχρέωση ως ηθοποιός να συμμετέχω σε ένα τέτοιο έργο, με αυτή τη θεματολογία. Χρειάζομαι να είμαι εκεί, να συμμετέχω, γιατί θέλω να τοποθετηθώ ανοικτά και να δείξω τα πιστεύω μου. Είναι μια προσωπική ανάγκη μου.
Θεωρώ ότι έγιναν άλματα τα τελευταία χρόνια σε σχέση με τους ομοφυλόφιλους. Η κοινωνία δεν είναι απόλυτα ανοικτή, αλλά το δέχεται και το στηρίζει. Θέλουμε όμως αρκετή δουλειά για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα αποδοχής των ανθρώπων που είναι διαφορετικοί απ’ τους άλλους.
Φέτος, τηλεοπτικά είμαι στο «Παραμύθι αλλιώς» του Λώρη Λοΐζίδη, ο οποίος μου έκανε ένα τεράστιο δώρο ξανά. Και αυτό όχι μόνο γιατί είμαι σε μια απ’ τις καλύτερες τηλεοπτικές παραγωγές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή –για να μην πω που έγιναν ποτέ– αλλά γιατί είναι ένας ρόλος που μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα μαζί του.
Το ότι κλήθηκα να κάνω τον ρόλο μιας σιαμαίας ήταν μια πρόκληση την οποία δεν ήθελα να χάσω. Έχει μεγάλο πρακτικό βαθμό δυσκολίας, αλλά και υποκριτικά είναι δύσκολο, γιατί δεν είσαι ποτέ μόνος σου. Απ’ τη στιγμή που υπάρχει κάποιος δίπλα σου κολλημένος, πρέπει να δουλεύεις σαν ένα σώμα, για να υπάρχει ένας κοινός ρυθμός.
Είμαι ένας ενθουσιώδης άνθρωπος, ονειροπόλος. Μου αρέσει να υπάρχω και να ζω ουσιαστικά. Απ’ την άλλη, στεναχωριέμαι και χαίρομαι εύκολα. Νομίζω πως βρίσκομαι σε μια χαρμολύπη.
Έχω ανασφάλειες για τη δουλειά μου συνέχεια. Στην πρεμιέρα του «Happy Mess», πριν βγω στη σκηνή έκλαιγα και αναρωτιόμουν γιατί κάνω αυτή τη δουλειά και γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου. Και αυτό ήταν σχιζοφρενικό, γιατί με το που βγήκα στη σκηνή και περπάτησα στην άμμο –ήταν μέρος του σκηνικού– ήμουν η πιο ευτυχισμένη γυναίκα του κόσμου, γιατί έκανα αυτό που αγαπούσα!
Στην Μπιενάλε Βενετίας είχα άγχος για το πώς θα ήταν να κάνω ένα ρόλο στα αγγλικά, πώς θα υπάρξω στη σκηνή. Είχα πάει ξανά ως επισκέπτης, αλλά το να συμμετέχεις ως καλλιτέχνης ήταν ασύλληπτο. Με είχαν καλέσει οι Νεωτερισμοί Τουμάζου, όπου τρεις νεαροί, ταλαντούχοι άνθρωποι θα αναλάμβαναν το πάρτι του κυπριακού περιπτέρου, με διάφορα performances. Ήταν εξαιρετική εμπειρία.
* Το «Ιουλιέτα και Ιουλιέτα», σε σκηνοθεσία Μάριου Μεττή και κείμενα Χριστιάνας Αρτεμίου, ανεβαίνει για δυο παραστάσεις, τη Δευτέρα 22 και την Πέμπτη 25 Μαΐου, στις 20:30, στην Πύλη Αμμοχώστου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Κύπρου 2017. Πληροφορίες και κρατήσεις 70008242.
Φωτο: Παναγιώτης Μηνά. (Πηγή: Από την performance της Πολυξένης στην Μπιενάλε Βενετίας 2017).
