To Top
23:12 Παρασκευή
6 Δεκεμβρίου 2019
Επόμενο
Προηγούμενο
Ανακήρυξη ψευδοκράτους
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Ανακήρυξη ψευδοκράτους
  16 Νοεμβρίου 2019, 9:15 πμ  
Μερικά χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974 με βρήκε πρωτοδιόριστη στα δημόσια σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. Δύσκολες εποχές για όλους μας, με την Τουρκία να κατέχει το 37% του νησιού και χιλιάδες συμπατριώτες μας να έχουν ξεσπιτωθεί. Τα σχολεία κτισμένα για τον μισό πληθυσμό μαθητών, ήταν γεμάτα προσφυγόπουλα με πρόσφατα τα βιώματα του πολέμου και του ξεριζωμού. Σχολεία μαμούθ των 1500 μαθητών που όμως υπήρχε πειθαρχία και προπαντός σεβασμός προς τους εκπαιδευτικούς. Υπήρχαν άξιοι εκπαιδευτικοί(και ακόμα υπάρχουν αν τους αφήσουν να εργαστούν) που θυσιάζονταν για να μάθουν οι μαθητές τους γράμματα. Διότι η μόρφωση είναι το μοναδικό απόκτημα που δεν μπορεί να σου το στερήσει κανένας κατακτητής. Όπως απέδειξε έρευνα της Unesco, εκείνα τα χρόνια μετά την εισβολή, οι γονείς έκαναν το παν ώστε τα παιδιά τους να σπουδάσουν. Ενώ προηγουμένως δινόταν έμφαση στην απόκτηση κτηματικής περιουσίας αμέσως μετά την εισβολή η έμφαση ήταν στην απόκτηση μόρφωσης.

Η 15η Νοεμβρίου 1983 ξημέρωσε μια συνηθισμένη εργάσιμη μέρα στο Λύκειο της Ακρόπολης. Πήγαμε στο σχολείο και άρχισαν τα μαθήματα της 1ης περιόδου. Σε λίγο πληροφορηθήκαμε ότι η παράνομη υποτελής στην Τουρκία διοίκηση των κατεχομένων ανακήρυξε ανεξάρτητο κράτος, την ΤΔΒΚ (Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου). Αυθόρμητα μαθητές και καθηγητές κινηθήκαμε και ενωθήκαμε με όλον τον κόσμο που διαδήλωνε. Την εποχή εκείνη όλοι μαζί συμμετείχαμε στις αντικατοχικές εκδηλώσεις.
Αργότερα, το 1990, στα πλαίσια μιας αντικατοχικής εκδήλωσης, ο μαθητής της Γ' Λυκείου του ίδιου σχολείου, o Πέτρος Παπαλεοντίου, έντονα φορτισμένος, αναρριχήθηκε στα τείχη της Πύλης Πάφου με σκοπό να κατεβάσει την τουρκική σημαία. Ο Τούρκος σκοπός τον πυροβόλησε και τον συνέλαβε. Όλοι εμείς παρακολουθούσαμε τη σκηνή της σύλληψης. Ο Πέτρος ήταν κρατούμενος για πολλές μέρες, ανακρίθηκε και βασανίστηκε. Με προτροπή του Γυμνασιάρχη Γαβριήλ Μηνά, τα μαθήματα συνεχίζονταν κανονικά το πρωί και το βράδυ διαδηλώναμε όλοι μαζί στο Λήδρα Πάλας, υψώνοντας τη φωνή μας και απαιτώντας την απόλυση του Πέτρου. Τραγουδούσαμε πατριωτικά τραγούδια όλη νύχτα ελπίζοντας ότι οι φωνές μας θα έφταναν στ’ αυτιά του Πέτρου και θα τον εμψύχωναν στη δοκιμασία του.

Τότε «πρόεδρος» του ψευδοκράτους ήταν ο Ραούφ Ντεκτάς (1924-2012), Τουρκοκύπριος πολιτικός που γεννήθηκε στην Πάφο, στο αμιγώς τουρκοκυπριακό χωριό Άγιος Επιφάνιος. Το χριστιανικό όνομα του χωριού παραπέμπει στο ότι πρόκειται για απόγονους εξισλαμισμένων χριστιανών που με αυτόν τον τρόπο δεν θα πλήρωναν τους υπέρογκους φόρους που εξαναγκάζοντο να πληρώνουν οι χριστιανοί. Ανακηρύχτηκε «πρόεδρος» με τη βοήθεια και την παρέμβαση της Τουρκίας. Ο Ντενκτάς, αφού αποφοίτησε απο την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας, σπούδασε νομικά στην Αγγλία με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου. Επιστρέφοντας στην Κύπρο αναμίχθηκε στην πολιτική. Διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας την κρίσιμη περίοδο 1956-58 και συνετέλεσε στην καταδίκη αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Υπήρξε από τα ηγετικά στελέχη της τουρκοκυπριακής τρομοκρατικής οργανώσεως Τ.Μ.Τ. Ο Ντενκτάς είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα αιματηρά γεγονότα της τουρκοκυπριακής ανταρσίας, που ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 1963 με αφορμή την πρόταση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για τροποποίηση δεκατριών σημείων του Συντάγματος. Το 1964  «εκπροσώπησε» τους Τουρκοκύπριους στα Ηνωμένα Έθνη. Συνέπεια των ψευδών ισχυρισμών του ήταν η κυβέρνηση της Δημοκρατίας να τον κηρύξει ανεπιθύμητο πρόσωπο και να απαγορευτεί η επάνοδός του στην Κύπρο. Αποπειράθηκε δυο φορές να εισέλθει παράνομα στο νησί, την πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των μαχών της Τηλλυρίας, αλλά αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Τη δεύτερη φορά (1967) με ψαροκάικο, που λόγω θαλασσοταραχής άραξε αλλού και συνελήφθηκε. Παραδόθηκε στις Αρχές της Δημοκρατίας όπου ανακρίθηκε από τον μακαριστό πατέρα μου, ανώτερο τότε αστυνόμο (ανέκδοτο προσωπικό αρχείο Χαράλαμπου Καμιναρά). Τελικά απελάθηκε στην Τουρκία απ’ όπου επέστρεψε νόμιμα το 1968. Το 1974 πρωτοστάτησε στην εδραίωση του πληθυσμιακού διαχωρισμού της Κύπρου. 

Στις 13 Μαΐου 1983, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισµα 37/253, που απαιτούσε  την απόσυρση όλων των κατοχικών στρατευµάτων και διακήρυξε το δικαίωµα του κυπριακού λαού και της ∆ηµοκρατίας για πλήρη κυριαρχία και πλήρη αποστρατικοποίηση. 
Στις 18 Νοεµβρίου 1983, το Συµβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε µε το σημαντικό ψήφισµα 541 ως παράνοµη την ανακήρυξη της «Τ∆ΒΚ» και κάλεσε όλα τα κράτη - µέλη του Οργανισµού να µην αναγνωρίσουν άλλη ∆ηµοκρατία εκτός από την Κυπριακή.
Σήμερα το βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας εξακολουθεί να τελεί υπό τουρκική κατοχή, κατά παράβαση των Διεθνών Κανόνων Δικαίου, με παρουσία 40.000 Τούρκων στρατιωτών. 

Στην πολυτάραχη περιοχή της υφηλίου που βρισκόμαστε επιβάλλεται η πατριωτική ενότητα δράσης του κυπριακού λαού.
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...