Πήρα διαδικτυακά αρκετά μηνύματα από αναγνώστες που ζητούν να μάθουν περισσότερα για την περίπτωση του 51χρονου Ν. Κ. που απασχόλησε τη στήλη την περασμένη Κυριακή και αφορούσε την καταδίκη του πριν λίγα χρόνια από το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας σε 8 χρόνια φυλάκιση για τον βιασμό 38χρονης γυναίκας στα δημοτικά αποχωρητήρια της κεντρικής πλατείας Σολωμού στη Λευκωσία. Έγραψα ότι πέντε μήνες μετά την αποφυλάκιση του τον συνάντησα να περιφέρεται στην ίδια περιοχή και μου υπέδειξε τους χώρους όπου κοιμόταν τις νύχτες – πάνω στα παγκάκια του παρακείμενου δημόσιου κήπου και μέσα στις τουαλέτες όπου διέπραξε το έγκλημα για το οποίο είχε καταλήξει στη φυλακή! Σημειώνω ότι είχα παρακολουθήσει αδιάλειπτα για μήνες τη δίκη του μέχρι την τελική της κατάληξη.

Στην καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου περιλαμβάνονται σκληρές περιγραφές της σεξουαλικής επίθεσης, που συνέβη όταν ο Ν. Κ. εισέβαλε στην τουαλέτα όπου μόλις είχε μπει η γυναίκα η οποία σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, «άφησε την πόρτα λίγο ανοικτή για να βλέπει από το φως του διαδρόμου, επειδή στο αποχωρητήριο δεν υπήρχε φωτισμός. Αναμφίβολα», προστίθεται, «η παραπονούμενη έζησε εφιαλτικές στιγμές τρόμου και πόνου στην προσπάθεια της να απομακρύνει και απωθήσει τον κατηγορούμενο από τις παράνομες πράξεις του ανεπιτυχώς και με αποτέλεσμα να υποστεί τη βάσανο δύο βιασμών με παράλληλη χρήση βίας».

Ο Ν. Κ. ήταν γνωστός για πολλά χρόνια στις αρμόδιες κρατικές Υπηρεσίες και ζούσε σε συνθήκες εξαθλίωσης, άστεγος και περιπλανώμενος στο κέντρο της πόλης όπου και συνάντησε τυχαία και βίασε το θύμα του εκείνη τη μοιραία νύχτα.

Σύμφωνα με την έκθεση του κυβερνητικού ψυχίατρου που κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας, ο Ν. Κ. «πάσχει από διαταραχή προσωπικότητας και χρήζει ψυχιατρικής θεραπείας. Όμως, τους τελευταίους τουλάχιστον μήνες πριν τον βιασμό, δεν τύγχανε καμιάς τέτοιας θεραπείας». Αναφέρθηκε, επίσης, σε «ψυχοπαθητικότητα που εμποδίζει τους ανθρώπους με τη διαταραχή αυτή να αντιληφθούν και να βιώσουν συναισθήματα, να καταλάβουν, δηλαδή, ότι η συμπεριφορά τους επηρεάζει συναισθηματικά τους άλλους». Πρόσθεσε ότι «έχουν την τάση να μη μετανιώνουν και δεν νιώθουν ενοχές. Στην περίπτωση του κατηγορουμένου ο οποίος χρήζει χρόνιας φροντίδας, υπάρχει μικτού τύπου διαταραχή προσωπικότητας με κυρίαρχα τα αντικοινωνικά στοιχεία».

Ο Ν. Κ.είχε εκπροσωπηθεί από δικηγόρο που του παρείχε δωρεάν νομική αρωγή σε αυτή τη δύσκολη δικαστική διαδικασία που αποκάλυψε πολλές κρατικές ελλείψεις στη σωφρονιστική και μετα-σωφρονιστική αντιμετώπιση των λίγων σε αριθμό παραβατών με ψυχιατρικά προβλήματα. Το ερώτημα είναι αν το κράτος «έμαθε» κάτι από την υπόθεση αυτή και αν σήμερα εκπληρώνει σε κάποιο ικανοποιητικό βαθμό την υποχρέωσή του για παροχή σε αυτούς, επαρκούς ιατρικής παρακολούθησης.